საქინფორმის მთავარი რედაქტორი მკითხველთა შეკითხვებს პასუხობს („ПИК“, ივანიშვილი, რუსული ენა, ეროვნული უმცირესობები)

ხუთშაბათი, 01 ნოემბერი 2012 11:47

მკითხველმა გიორგიმ საქინფორმის რედაქციაში დარეკა: „წავიკითხე თქვენი სარედაქციო წერილი „ПИК“ – პირველი დივერსიული კავკასიური და პრეზიდენტ სააკაშვილის პიკის ქალები. მთლიანად ვიზიარებ რედაქციის აზრს. მხოლოდ დასანანია, რომ შეკვეთილი არაობიექტური კონტენტის გამო რუსულენოვანი ტელეარხი დაიხურება და საქართველოში რუსულ ენას კიდევ უფრო ნაკლებად გავიგონებთ...“

საქინფორმის მთავარი რედაქტორი არნო ხიდირბეგიშვილი: „პატივცემულო გიორგი! ფაშისტებიც თვითმფრინავებიდან რუსულ ენაზე შედგენილ პროკლამაციებს ყრიდნენ, რომლებშიც ტყვედ ჩაბარებისკენ მოუწოდებდნენ, კარგ ცხოვრებას და რუსეთის კომუნისტური უღლისგან გათავისუფლებას ჰპირდებოდნენ. ახლა ჩვენს ცნობიერებას რუსულ ენაზე „ПИК“ წამლავს თავისი ანტირუსული პროპაგანდით: რა განსხვავებაა?!  ეს არის საქართველოს მტრის ხმა, ოღონდ რუსულ ენაზე, რომელსაც უნდა, საბოლოოდ გადაჰკიდოს ერთმანეთს ქართველები და რუსები.

ამიტომ ახალ მთავრობას იმ სექსოტებით, პროვოკატორებით, ლიბერტარიანელებით და ქსენოფობებით დაკომპლექტებული ტელეარხის შენარჩუნება კი არ უნდა ვთხოვოთ, სოციალურ ქსელებში ბიძინა ივანიშვილს და კათოლიკოს-პატრიარქს რომ ლანძღავენ, არამედ აკრძალვის მოხსნა რუსული ტელეარხების ტრანსლაციაზე, როგორებიცაა „ОРТ“, „НТВ“, „РТР“ და სხვები, რომლებიც სააკაშვილის მთავრობამ აკრძალა, ისევე, როგორც ფაშისტური გერმანიის მთავრობა კრძალავდა მოსკოვის მოსმენას.

რა სიმართლის ეშინოდათ ჰიტლერს და სააკაშვილს, რა არ უნდა გვცოდნოდა? რატომ არიან იძულებულნი რუსულენოვანი ტელემაყურებლები, საქართველოსა და რუსეთში მიმდინარე მოვლენები მხოლოდ „ПИК“-ის საშუალებით გაიგონ?! „ПИК“ იყო საქართველოში რუსულენოვანი ტელესივრცის მონოპოლისტი, დასავლეთის სპეცსამსახურების და სააკაშვილის ხელისუფლების ინსტრუმენტი, რომელიც პირველ რიგში უნდა გაუვნებლდეს

მკითხველი  ლალი თავის კომენტარში საქინფორმის სარედაქციო წერილზე „ПИК“ – პირველი დივერსიული კავკასიური და პრეზიდენტ სააკაშვილის პიკის ქალები გვეკითხება: „დიახ... ყველაფერი ისე ცუდად არის... იქნებ მლიქვნელების, გარყვნილებისა და ცილისმწამებლების გარდა არხზე ჯერ კიდევ არსებობს ჯანსაღი ძალებიც

საქინფორმის მთავარი რედაქტორი არნო ხიდირბეგიშვილი: „პატივცემულო ლალი! პრეზიდენტ სააკაშვილის პოლიტიკის შედეგად, რომელიც მიმართული იყო რუსულის განდევნასა და ინგლისური ენის დანერგვაზე, აგრეთვე, რუსეთის იმდროინდელი  ხელისუფლების მხრიდან საქართველოში რუსული ენის ბედისადმი ინდიფერენტული დამოკიდებულების ფონზე, არამოთხოვნადი აღმოჩნდნენ ის მცირედნი, ვინც ასე თუ ისე ფლობდა რუსულს, ავად თუ კარგად მუშაობდა რუსულენოვან საინფორმაციო საშუალებებში, ან, უბრალოდ, „მოშაბაშე“ ბლოგერები. უპირატესად ეს იყვნენ ეროვნული უმცირესობების წარმომადგენლები, აფხაზეთიდან და ცხინვალის რეგიონიდან გადმოსახლებული რუსულენოვანი მოსახლეობა. ისინი ყველანი „ПИК“-მა შეიფარა – გაათბო და დაანაყრა, ჩააცვა – დაახურა, მერე კი ხელში „ხიშტი“ მისცა და ჩრდილოეთისაკენ მიუთითაკალამს ხიშტთან გავაიგივებდი...“ – გახსოვთ მაიაკოვსკი?).

„ПИК“ – იდეოლოგიური იარაღი გახლავთ კავკასიაში რუსეთის წინააღმდეგ, რომელიც შეიქმნა დასავლეთის სპეცსამსახურების დავალებით და ქართული სპეცსამსახურების ხელშეწყობით, ის დაკომპლექტებულია დასავლეთის გავლენის აგენტებით და რუსულად მოლაპარაკე პერსონალით. თავდაპირველად მას „ალანია“ ერქვა და ვითომდა  სამხრეთ ოსეთის მარიონეტული მთავრობის ტელევიზია იყო იქაური თავდაცვის ყოფილი მინისტრის და ყოფილი პრემიერ-მინისტრის დიმა სანაკოევის ხელმძღვანელობით – მოთამაშის, რომელმაც პეტერბურგის კაზინოში უზარმაზარი თანხა წააგო და ის თანხა სააკაშვილმა გადაიხადა საქართველოს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან

ხოლო მას შემდეგ, რაც გადატრიალება „კოკოითი, ფანდარასტ!“, ოქრუაშვილის სამხედრო ავანტიურა, 08.08.08 ომი ჩაიშალა და „ПИК“-ის „ხიშტი“ ისეთივე ჩლუნგი აღმოჩნდა, როგორც მისი ხელმძღვანელობა (რის გამოც ისინი ბერეზოვსკიმ მიატოვა), „ალანია“ „ПИК“-ად გადაიქცა და ჩრდილოკავკასიური წარმოშობის ბოევიკ-ტერორისტებთან კონტაქტზე გავიდა, მიიღო რა დასავლეთის სპეცსამსახურებისაგან  ახალი დავალება – ახლა უკვე რუსეთში, ჩრდილოეთ კავკასიაში დესტაბილიზაციის მოწყობა. საქართველოს მიერ ჩეჩენი, ჩერქეზი და ინგუში ხალხების „გენოციდების“ აღიარების აღლუმი, იატაკქვეშა ბანდების ლიდერების კონფერენციები და შეკრებები თბილისში, რომელთა თაობაზე ჯერ კიდევ 2010 წლის ოქტომბერში ვწერდი პუბლიკაციაში „კამო გრიადეში”, მიხეილ სააკაშვილი?!“, „ПИК“-ის საინფორმაციო-კომუნიკაციური მხარდაჭერით ტარდებოდა.

ასე რომ, პატივცემულო ლალი, ბრენდი „ПИК“ მთლიანად დისკრედიტებულია და მხოლოდ სპეცსამსახურების არქივებში უნდა დარჩეს, მისი ზოგიერთი თანამშრომელი კი მალე წარდგება ქართული მართლმსაჯულების წინაშე. სხვებზე ნუ იდარდებთ – ბევრი მათგანი განაგრძობს მუშაობას რამდენიმე ადგილას, დანარჩენებს კი  სპეცსამსახურები ახალ სამსახურს უშოვიან, სადაც ხელფასი 30 ვერცხლი ექნებათ“.

მკითხველმა ამირან დავითის ძემ საქინფორმის რედაქციაში შემდეგი შეკითხვით დარეკა: „საქინფორმის პუბლიკაციის – „ПИК“ – პირველი დივერსიული კავკასიური და პრეზიდენტ სააკაშვილის პიკის ქალები“ – კვალდაკვალ კანადის ჩეჩნურმა დიასპორამ პროტესტი გამოთქვა, ტელეარხ „ПИК“-ის დახურვის წინააღმდეგ გამოვიდა და მას სრული მხარდაჭერა გამოუცხადა. შეიძლება თუ არა ეს ჩეჩენ ბოევიკებთან „ПИК“-ის მჭიდრო კავშირის კიდევ ერთ დადასტურებად ჩაითვალოს

საქინფორმის მთავარი რედაქტორი არნო ხიდირბეგიშვილი: „პატივცემულო ამირან დავითის ძევ! დიახ, შეიძლება, მე ეს წერილი „ПИК“-ის პარტნიორისა და თანამზრახველის – საინფორმაციო პორტალ „Грузия – Онлайн“-ის საიტზე www.apsny.ge წავიკითხე.

აი, ამონარიდები კანადის ჩეჩნური დიასპორის მიმართვიდან ტელეარხ „ПИК“-ის მხარდასაჭერად: „მივმართავთ საქართველოს ხელმძღვანელობას და პარლამენტს თხოვნით, არ წაართვან ასიათასობით მაყურებელს საყვარელი არხი... ჩვენ დიდი იმედგაცრუებით და განცდით აღვიქვით ინფორმაცია საქართველოს ერთადერთი რუსულენოვანი ტელეარხის დახურვის შესახებ... კანადაში მცხოვრები ყველა ჩეჩენის სახელით სრულ სოლიდარობას ვუცხადებთ... ჩვენ, ვინც იძულებული გავხდით, სამშობლო მიგვეტოვებინა, „ПИК“- აღვიქვამდით სატელევიზიო თავისუფლების ერთადერთ წყაროდ... სწორედ ახალი ამბებიდან და თემატური პროგრამებიდან ვიგებდით, რა ხდება ჩვენს სამშობლოში, რადგან „ПИК“ ლაპარაკობდა იმაზე, რაზეც სხვები დუმდნენ! ყველაზე მძიმე დროს, როდესაც რუსეთის იმპერიულ პოლიტიკაზე სიმართლის თქმა სასიკვდილოდ სახიფათო იყო, ტელეარხ „ПИК“-ის ჟურნალისტები გაბედულად აწვდიდნენ ინფორმაციას მსოფლიოს მთელ კავკასიის რეგიონში არსებულ სიტუაციაზე“. 

ესეც თქვენ „ПИК“-ის „ჩეჩნური ყურები“! „ჩეჩენი პატრიოტები“, რომლებიც „იძულებული გახდნენ, სამშობლო მიეტოვებინათ“ ცნობილი მიზეზების გამო და შორეულ კანადაში ეცხოვრათ, რატომ ღელავენ ასე „ПИК“-ზე – „სატელევიზიო თავისუფლების ერთადერთ წყაროზე“?! იქნებ მათ ოპერატიულად დაურეკეს „ПИК“-დან და „SIS“-იდან (Secret Intelligence Service) და მხარდაჭერის ფრონტის ორგანიზება სთხოვეს, რათა ივანიშვილისთვის მცდარი წარმოდგენა შეექმნათ ტელეარხზე, როგორც უნიკალურზე, მაღალპროფესიულზე და საქართველოს ფარგლებს გარეთაც კი პოპულარულზე?!

ვინ არის ეს ვირტუალური „საყვარელი არხის ასიათასობით მაყურებელი“?! ხომ არ აპირებდნენ ისინი, ევროპის ჩეჩნების კვალდაკვალ, ბაჩო და დათა ახალაიების მოწვევით ჩამოსულიყვნენ საქართველოს პანკისის ხეობის ბანაკებში ჩეჩნეთში შემდგომი გადასროლისთვის?

(სხვათაშორის, რა მიზნით გაიარა „ПИК“-ის ზოგიერთმა თანამშრომელმა დივერსიულ-საბრძოლო მომზადების სრული კურსი .. რეზერვისტთა ბანაკებში ძმები ახალაიების – თავდაცვის და შს მინისტრების ხელმძღვანელობით? შემთხვევით, აფხაზეთში გადასროლის და იქ პარტიზანული ომის წარმოების მიზნით ხომ არა?!) 

ხოლო კანადელი ჩეჩნების მიმართვის ბოლო ფრაზა – „ყველაზე მძიმე დროს, როდესაც რუსეთის იმპერიულ პოლიტიკაზე სიმართლის თქმა სასიკვდილოდ სახიფათო იყო, ტელეარხ „ПИК“-ის ჟურნალისტები გაბედულად აწვდიდნენ ინფორმაციას მსოფლიოს მთელ კავკასიის რეგიონში არსებულ სიტუაციაზე“ – არანაირ ეჭვს აღარ ტოვებს, თუ ვისთან გვაქვს საქმე, თუკი საერთოდ ეს მიმართვა თბილისში, „ПИК“-ის ოფისში არ არის შეთითხნილი“.

მკითხველი ვალენტინა თავის კომენტარში საქინფორმის სარედაქციო წერილზე „ПИК“ – პირველი დივერსიული კავკასიური და პრეზიდენტ სააკაშვილის პიკის ქალები“ შემდეგ შეკითხვას სვამს: „საქინფორმო, მხარს გიჭერთ და გიერთდებით!!! და რას აკეთებენ მანდ მამუკა არეშიძე ან ხუციშვილი???“

საქინფორმის მთავარი რედაქტორი არნო ხიდირბეგიშვილი: „პატივცემულო ვალენტინა! როდესაც ტელევიზორს რთავთ, განა დეჟავუს შეგრძნება არ გიჩნდებათ?! ისევ ცინცაძე, საყვარელიძე, ხუციშვილი, არეშიძე... არა, არეშიძესთან, როგორც ადამიანთან, პრეტენზია არ მაქვს: მამუკა კულტურული ძირძველი თბილისელია. უბრალოდ, .. ქართველი ექსპერტების ცინიზმი (რომლებსაც მე პროქტოპოლიტოლოგებს ვუწოდებ იმის გამო, რომ ისინი უკუღმა, უკანა რიცხვით განმარტავენ მოვლენებს და ნებისმიერ ხელისუფლებას უკანალში უძვრებიან!) – უსაზღვროა! ჯერ კიდევ გუშინ – სააკაშვილის მხურვალე აპოლოგეტები, დღეს ისინი უსაპნოდ უძვრებიან ივანიშვილს, მის ფულზე უჭირავთ თვალი.

ნახეთ: პოლიტიკაში მოსვლის პირველი დღიდან ივანიშვილმა უკიდურესად უარყოფითი აზრი კონკრეტულად მხოლოდ ერთი ექსპერტის – ცინცაძის მიმართ გამოთქვა, კარიკატურული პერსონაჟის, რომელიც მთელ საქართველოს სძულს. და მერე რა?! ვითომც არაფერიო: ცინცაძე, რომელსაც შუბლზე ყველა ძარღვი აქვს გაწყვეტილი, ყოველდღე ტელევიზიით ემლიქვნელება ივანიშვილს, სთავაზობს რა თავის  ნათრევ, პოლიტიკური მეძავის, ცრუპენტელას და ბრიყვის სხეულს, რომელიც არავის სჭირდება!

უფრო გონიერმა საყვარელიძემ გაცილებით ადრე დაიწყო სააკაშვილის ხელისუფლებისგან განზე გასვლა, ხუციშვილი – ტიპური ფლიუგერია, „კონიუნქტურშჩიკი“. რაც შეეხება არეშიძეს – მამუკამ თავისთვის „კავკასიის საკითხთა ექსპერტის“ მოხერხებული ნიში შექმნა, რომელიც შესაძლებლობას აძლევს, ნებისმიერ გუნდსა და პროექტში დაქირავებული სპეციალისტი იყოს – განსაკუთრებული რისკისა და გამარჯვებების გარეშე, მთავარია, „პურის ფულად“ ეყოს...

ასე მოხდა საპარლამენტო არჩევნებზეც. არეშიძე კოალიცია „ქართული ოცნების“ რეგიონული პოლიტიკისა და ეროვნული უმცირესობების ჯგუფის ხელმძღვანელი იყო და ამავე დროს – მაჟორიტარი დეპუტატობის კანდიდატი კოალიციიდან აზერბაიჯანელებით დასახლებულ გარდაბანში, სადაც მწარედ დამარცხდა. ხოლო „ქართულმა ოცნებამ“ 1 ოქტომბერს პირწმინდად წააგო არჩევნები აზერბაიჯანელებით კომპაქტურად დასახლებულ ქვემო ქართლში და სომხებით კომპაქტურად დასახლებულ სამცხე-ჯავახეთში, რის შესახებაც მე წინასწარ არაერთხელ ვაფრთხილებდი ბიძინა ივანიშვილს პუბლიკაციებში „ოლიგარქის შეცდომა“, „ვისთვის იქნება ყველაფერი კარგად, ძვირფასო ივანიშვილო?!“, „საქართველო, ოქტომბერი: You can speak English და სააკაშვილის სრული „ალბაცი“?“.

ეროვნული უმცირესობების საკითხებში სააკაშვილის მრჩეველებმა კი იცოდნენ – როგორ ელაპარაკათ სომხებს და აზერბაიჯანელებს, პლუს სააკაშვილის სომხური წარმოშობა, რომელმაც ხელი შეუწყო სამცხე-ჯავახეთში და ხელი არ შეუშალა ქვემო ქართლში, პლუს მიშას პიარ-ტალანტი, პლუს შარლ აზნავურის კონცერტი ახალციხეში – და სამცხე-ჯავახეთის სომხებმა, რომლებიც არცთუ დიდი ხნის წინ პროტესტს გამოთქვამდნენ ახალქალაქიდან რუსული სამხედრო ბაზის გაყვანის გამო, იმ რეგიონის სომხებმა, რომელიც სომხეთს ესაზღვრება, საიდანაც ისინი დახმარებას იღებენ, მხარი დაუჭირეს არა ექს-რუსეთელ ბიზნესმენ ივანიშვილს, არამედ სააკაშვილს – სომხეთის სტრატეგიული პარტნიორის – რუსეთის მტერს! ხოლო აზერბაიჯანელებთან კარგად ამუშავეს თემა, რომ „ქართული ოცნების“ აჭარის რეგიონული ორგანიზაცია ბათუმში აზიზიეს მეჩეთის მშენებლობის წინააღმდეგ გამოდის. სულ ეს არის მთელი „ფაბლიქ რილეიშენზი“!

რისი დაპირისპირება შეეძლო ამისთვის ივანიშვილს? მრჩეველებს მისთვის უნდა ერჩიათ, უმცირესობებთან სააკაშვილს წინასაარჩევნო შოუში კი არ შეჯიბრებოდა, არამედ აქცენტი ძუნწ მამაკაცურ საქმიან დაპირებებზე გაეკეთებინა, რომლებსაც სომხები და აზერბაიჯანელები, ჩვენგან, ქართველებისგან განსხვავებით, ყველაზე მეტად აფასებენ. ივანიშვილი სომხებთან და აზერბაიჯანელებთან იმად უნდა დარჩენილიყო, ვინც არის, ანუ – არა პოლიტიკოსად, რომელიც სომხებსა და აზერბაიჯანელებს მათთვის ნაკლებად გასაგებ ქართულ ოცნებას უქადაგებდა, არამედ ბიზნესმენად, რომელსაც მათთან სერიოზული საუბარი ექნებოდა ვაჭრობაზე, მიწაზე, კრედიტებზე, და მაშინ ეროვნული უმცირესობების ყველა ხმას ის მიიღებდა, და არა ჯანბაზების პრეზიდენტი სააკაშვილი!“.

პროფესიონალმა ლინგვისტმა სერგომ, მას შემდეგ, რაც საქინფორმის სარედაქციო პუბლიკაცია „ПИК“ – პირველი დივერსიული კავკასიური და პრეზიდენტ სააკაშვილის პიკის ქალები“ წაიკითხა და „РИА Новости“- თბილისის საერთაშორისო პრესცენტრში ჩატარებული მრგვალი მაგიდის – „სჭირდება თუ არა საქართველოს რუსულენოვანი ტელევიზია? ტელეარხ ПИК-ის ბედი“ – ვიდეოჩანაწერი ნახა, საქინფორმის რედაქციაში დარეკა და ემოციების დაუფარავად გვკითხა: „ავლაბარში გავიზარდე, ჩემი მეზობლების და თანაკლასელების უმრავლესობა სომხები არიან! მე თავისუფლად ვლაპარაკობ სომხურ ენაზე, ისინი კი ძალიან კარგად – ქართულად. სირცხვილია, როდესაც ზოგიერთი თბილისელი სომეხი, მთელი სიცოცხლე საქართველოში რომ აქვს გატარებული, ამბობს, რომ მხოლოდ ერთადერთ რუსულენოვან „ПИК“- უყურებს! თუ ამდენი წლის განმავლობაში ქართული არ ისწავლეს, ესე იგი მათ საქართველო არ აღელვებთ, ისინი აქ სულით მგზავრები არიან, ამიტომაც მოსწონთ სააკაშვილის არხი, რომელიც მთელ საქართველოს ეჯავრება და რომელსაც ისინი ობიექტურ არხს უწოდებენ!

და, საერთოდ, ბატონო არნო, არ გეჩვენებათ, რომ ვიღაც-ვიღაცებს უნდათ, ბიძინა ივანიშვილს ქსენოფობის იარლიყი მიაკერონ? ხან აჭარის რეგიონული ორგანიზაციის ხელმძღვანელ დუმბაძეს ადანაშაულებენ ქსენოფობიაში (გახსოვთ ინციდენტი მასალკინთან?), ხან – ლტოლვილთა და განსახლების მინისტრობის კანდიდატ დარახველიძეს (მხედველობაში მაქვს ტელევიზიით ნაჩვენები ინციდენტი ჟურნალისტებთან), ხან სომხებმა მოაწყვეს დემარში თავად ივანიშვილის სამართლიანი შენიშვნის გამო – იმის თაობაზე, რომ სომხების ისტორიული სამშობლო ორ ნაბიჯზეა, ისინი კი მაინც საქართველოში ცხოვრობენ...“

საქინფორმის მთავარი რედაქტორი არნო ხიდირბეგიშვილი: „პატივცემულო სერგო! ივანიშვილისთვის ამჟამად საფრთხეს წარმოადგენენ არა მარტო ოპონენტები „ნაცმოძრაობიდან“, რომლებსაც სურთ დასავლეთის წინაშე მისი დისკრედიტება, როგორც ცუდი მენეჯერის და ქსენოფობის, არამედ მისი საკუთარი გუნდის ზოგიერთი წევრიც, ვიმედოვნებ – ერთგული, მაგრამ აბსოლუტურად უნიჭო მრჩეველები.

სრული პასუხისმგებლობით ვაცხადებ: სარგებლობენ რა იმით, რომ ბიძინა ივანიშვილმა ჯერ ვერ მოასწრო ზოგ საკითხში გარკვევა, მისი მოტყუება და „საზოგადოებრივი სექტორის“ აზრით დაშინება სურთ! სინამდვილეში ქართველი საზოგადოების აზრს ცალკეული საზოგადო მოღვაწეები და ქართული მასმედია გამოხატავენ, და არა არასამთავრობო ორგანიზაციები (NGO), რომლებიც სოროსის ხელდასხმით საქართველოში წვიმის მერე ამოსული სოკოებივით მომრავლდნენ!

საქართველოში საზოგადოებრივი სექტორი ჯერ არ ჩამოყალიბებულა, დიასპორული უფლებადამცველი არასამთავრობო ორგანიზაციების უმრავლესობა – ანგაჟირებული დილეტანტები არიან. ყველა მათგანი სპონსორების – დასავლეთის გარკვეული ძალების კონკრეტულ დაკვეთას ასრულებს. მათი მთავარი მიზანია არა უფლებების და თავისუფლებების დაცვა, არამედ ყალბი პროექტებით მუქთა გრანტების მოპოვება და შემდგომში ოფიციალურ ხელისუფლებაში გადასვლა – საკანონმდებლოში, აღმასრულებელში, უფრო იშვიათად – ადგილობრივ თვითმმართველობაში, რადგან ისინი ზიზღიანები, განებივრებულები და რეალურად ხალხისაგან ძალიან დაშორებულები არიან.

ამიტომ ეს არასამთავრობოები არ წარმოადგენენ არც ეთნიკური სათვისტომო-დიასპორების, არც სოციალური ფენების, არც საზოგადოების აზრებს, რისი ნათელი დადასტურებაც განვლილი საპარლამენტო არჩევნებია.

ეს ყველაფერი მშვენივრად იცოდა და საკუთარი მიზნებისთვის იყენებდა მიშა სააკაშვილი – არასამთავრობო სექტორის ყოფილი აღსაზრდელი. ეს ყველაფერი ივანიშვილისთვის მის დარგობრივ მრჩევლებს უნდა ეთქვათ და არა მე, საქინფორმის მთავარ რედაქტორს. მაგრამ მათ ეს არ გააკეთეს და ივანიშვილს ხშირად უწევს დამამცირებელი თავის მართლება და ნათქვამის პოსტფაქტუმ განმარტება...

ერთ-ერთი ბოლო მაგალითი: თქვენ მიერ ზემოთ ნახსენები ობსტრუქციის შემდეგ, რომელიც „საზოგადოებრივმა სექტორმა“ სომხების შესახებ ივანიშვილის უწყინარი გამონათქვამის თაობაზე მოაწყო, მრჩევლებმა სომხების სასწრაფოდ მოფერება ურჩიეს, სანამ ისინი აშშ-ის სომხურ ლობისთან იჩივლებდნენ. და აი, სასტუმრო „Courtyard Marriott“-ში სასწრაფოდ ჩაატარეს სომეხი პოეტისა და მთარგმნელის გივი შაჰნაზარის შემოქმედებითი საღამო (სხვათაშორის, ამ უკანასკნელისთვის სრულიად მოულოდნელად!), რაც შეცდომა იყო, ორი მიზეზით:

პირველი – ამით სამართლიანად განაწყენდნენ ქართველი აზერბაიჯანელები, იმიტომ, რომ ივანიშვილმა თავისი პირველი კულტურული ღონისძიება ეროვნულ უმცირესობებთაბ დემონსტრაციულად სწორედ აქაური სომხებისთვის ჩაატარა (ფორმატით ეს უფრო შემოქმედებით საღამოს კი არა, პრემიერმინისტრობის კანდიდატთან შეხვედრას ჰგავდა, ამიტომ ლოგიკურია, რომ იქ საქართველოში სომხეთის საელჩოს წარმომადგენლები არ ყოფილან);

მეორე –ივანიშვილთან იმ შეხვედრაზე ურთიერთობდნენ და ფოტოებს იღებდნენ აბეზარი პიროვნებები, რომლებსაც საზოგადოებაში ცუდი სახელი აქვთ, მაგალითად – სკოლის ყოფილი დირექტორი – ცნობილი გაიძვერა და პედოფილი, რომელსაც ერთხელ კლასში საკუთარ მოსწავლესთან შეუსწრეს, და სხვა საეჭვო ტიპები, რომლებმაც უფრო ადრე ბიძინას სასახლეში მამუკა არეშიძის სიფხიზლის წყალობით ვერ შეაღწიეს (ნუთუ არ შეიძლებოდა ბატონი შაჰნაზარისთვის კონვერტი სოლიდური პრემიით და მადლიერების თბილი სიტყვებით ამ დაუფიქრებელი ანტურაჟის გარეშე გადაეცათ?!)“.

მკითხველი ნიკით „ნებიერა“ ოლეგ პანფილოვის „სამეცნიერო ნაშრომის“ – „კინტო – აკრძალული თემა – წაკითხვის შემდეგ ბუნებრივ შეკითხვას სვამს: „ანუ, როგორც ავტორი (ოლეგ პანფილოვი – საქინფორმი) ამტკიცებს, პირველი პედერასტები, ანუ – კინტოები, სპარსეთიდან საქართველოში გადმოსახლებული სომხები იყვნენ? საინტერესო იქნება, ამაზე სომხების პასუხი გავიგოთ...“

საქინფორმის მთავარი რედაქტორი არნო ხიდირბეგიშვილი: „პატივცემულო ნებიერა! ყველა შეკითხვა პედერასტების შესახებ – ამ საქმის დიდ სპეციალისტს – „ჟურნალისტ“ ოლეგ პანფილოვს, შემოკლებით „ჟოპ“- დაუსვით.

მე მხოლოდ იმას აღვნიშნავ, რომ პანფილოვი, რომელიც საქართველოსა და სომხეთში ცნობილია როგორც თავგამოდებული სომეხოფობი (ინტერნეტში ამისი ურიცხვი მტკიცებულებაა!), მშვენივრად ეწყობოდა „ПИК“-ის სომხური წარმოშობის თანამშრომლებს, რომლებიც იქ უმრავლესობას შეადგენდნენ...

მკითხველმა ნინა ბერიძე-სერგიენკომ საქინფორმის e-mail-ზე პატარა წერილი გამოგზავნა, რომელშიც გვეკითხება: „პატივცემულო რედაქცია! რუსული ენა წელს უმაღლეს სასწავლებლებში მისაღები ერთიანი ეროვნული გამოცდების ჩაბარების დროს უცხო ენებიდანაც კი ამოიღეს. დაე, ჩვენი რჩეული – ივანიშვილი, ამ სტრიქონების წაკითხვის შემდეგ დაფიქრდეს: იმის ნაცვლად, რომ გამოცდების ტესტები სომხურ და აზერბაიჯანულ ენებზე ბეჭდონ, განა უკეთესი არ იქნება, სკოლებში რუსული ენის სწავლება გააძლიერონ – ეროვნებათაშორისი ურთიერთობის ენისა არა მხოლოდ კავკასიაში, არამედ ყველა პოსტსაბჭოთა ქვეყანაში? რომელ ენაზე უნდა იურთიერთონ დასამეგობრებლად ქართველმა, აფხაზმა, ოსმა, სომეხმა, აზერბაიჯანელმა და რუსმა ბავშვებმა, თუ არა რუსულ ენაზე?! თუ მოსკოვი ამაზე არ ფიქრობს, განა ჩვენს ინტერესებში არ არის ახალი რუსული სკოლების გახსნა, რომლებიც საქართველოში ასზე მეტი იყო, სააკაშვილის დროს კი ათიოდე დარჩა?

და კიდევ – თუ ბავშვმა ქართული ენა უმაღლესში შესვლამდე არ ისწავლა, განა მის სწავლას მერე შეძლებს? და რად უნდა დიპლომი, თუკი საქართველოში მუშაობას სახელმწიფო – ქართული ენის არასაკმარისი ცოდნის მიზეზით ვერ შეძლებს? გმადლობთ“

საქინფორმის მთავარი რედაქტორი არნო ხიდირბეგიშვილი: „პატივცემულო ნინა ბერიძე-სერგიენკო! ბოლო წლების განმავლობაში საქართველოს ხელისუფლება და მისი ჯიბის მედია კრემლის აგენტს, „ГРУ“- თანამშრომელს და პუტინის მეგობარს მეძახდნენ მათ შორის იმისთვისაც, რომ საქართველოში რუსული ენის და რუსულენოვანი ჟურნალისტიკის შენარჩუნებისათვის ვიბრძოდი:

საქართველოში რუსულენოვანი ჟურნალისტიკის აღორძინების პროგრამა, რომელიც რფ- მაშინდელ პრეზიდენტ .. მედვედევს გადაეგზავნა (2011 .);

საპროგრამო პუბლიკაციები:

„ენა, რომელიც დღეს კიევამდე ვერ მიგვიყვანს...“ (2007 .)

„მიშას ბედნიერება...“ (2010 .)

„ენა, რომელიც დღეს თბილისამდე ვერ მიგვიყვანს“ (შეიცავს გამოსვლას „РИА Новости“-ში გამართულ მრგვალ მაგიდაზე „საქართველოში რუსულენოვანი მედიის მდგომარეობა“, თბილისში რუსული ჟურნალისტიკის ცენტრის და რუსული ჟურნალისტიკის სკოლის შექმნის პროექტის პრეზენტაციითურთ, 2010 .)

ინტერვიუები და გამოსვლები:

ინტერვიუ GeorgiaTimes.info- «საქართველოს მოსახლეობა გმობს ანტირუსულ პოლიტიკას» (მოსკოვი, 2010 .)

ინტერვიუ GeorgiaTimes.info- “საქართველოში 700 ათასი ადამიანი ჩემოდნებზე ცხოვრობს“ (მოსკოვი, 2010 .)

გამოსვლა «რუსული ენა და ეროვნული უმცირესობების უფლებები საქართველოში“ „РИА Новости“-ში გამართულ მრგვალ მაგიდაზე “ადამიანის უფლებები საქართველოში“ (მოსკოვი, 2010 .)

გამოსვლა „РИА Новости“-ში გამართულ მრგვალ მაგიდაზე “მედიასივრცის მდგომარეობის საკითხები საქართველოში“ (თბილისი, 2011 .).

გამოსვლა მრგვალ მაგიდაზე „რუსულენოვანი საინფორმაციო სივრცე საქართველოში: მდგომარეობა და პერსპექტივა“ (საქართველოს სახალხო დამცველის ოფისში საქართველოში რუსეთის ფედერაციის საელჩოს მხარდაჭერით, შესულია „Росзарубежцентр“-ის მიერ გამოცემულ კრებულში. თბილისი, 2006 .).

– ეს არასრული ნუსხაა ჩემი ნაშრომებისა, სადაც საქართველოში რუსული ენის თითქმის ნულამდე შემცირებული არეალის პრობლემაა განხილული და რომლებიც შეიძლება კონცეპტუალურ საფუძვლად დაედოს საქართველოში რუსული ენისა და რუსულენოვანი მასობრივი ინფორმაციის საშუალებების შენარჩუნება-განვითარების სახელმწიფო პროგრამას, აგრეთვე, გამოყენებულ იქნეს საზღვარგარეთ რფ-ის თანამემამულეთა დახმარების  პროგრამაში.

მაგრამ ეს ყველას ფეხებზე ეკიდა –მათ შორის, „საზოგადოებრივ სექტორს“, რომლითაც დღეს ივანიშვილის შეშინება სურთ, და არასამთავრობოებს – „უმცირესობათა უფლებების და რუსულენოვან-უნიკალური“ „ПИК“-ის გააფთრებულ დამცველებს, და ჩემს „კოლეგებსაც“ კი, რომლებიც დღეს გულისამაჩუყებელი სოლიდარობით უანგაროდ უთმობენ რუსულენოვან „ПИК“- თავიანთ ინტერნეტ-პორტალებს და საინფორმაციო მოედნებს!

საინტერესოა, სად იყვნენ ისინი, როცა თბილისის ცენტრში, ღამით, უძველესი და უპოპულარულესი ქართული გაზეთის – „ასავალ-დასავალის“ – რედაქცია, უძველესი რუსულენოვანი გაზეთის – „Свободная Грузия“ – და კიდევ ასობით გაზეთის, ჟურნალის რედაქციებთან, გამომცემლობებთან, ტიპოგრაფიებთან და ტელეკომპანია „МИР”-თან ერთად, რომლებშიც საერთო ჯამში 3 ათასზე მეტი ადამიანი მუშაობდა, პოლიციამ, დედაქალაქის მერიის და ეკონომიკის სამინისტროს თანამშრომლების ხელმძღვანელობით, გამომცემლობა „სამშობლოდან“ ქუჩაში გამოყარა, თანამშრომლებითა და მთელი ქონებითურთ, მათ შორის – ძვირადღირებული ტექნიკით?!

საინტერესოა, სად იყვნენ ისინი, როცა პოლიტიკური ყოველკვირეული „საქართველო და მსოფლიო“ ღამით ორჯერ დაარბიეს, ხოლო „რეფორმირებულმა“ პოლიციამ ამ დანაშაულის გახსნა „ვერ შეძლო“?! მეორე დარბევისას წაიღეს არა მხოლოდ კომპიუტერები, არამედ ქართულ და ინგლისურ ენებზე გამოცემული კრებულის –  „უუფლებობის ზონის“ – მთელი ტირაჟი. ამ კრებულში შევიდა საქართველოში „РИА Новости“- წარმომადგენლობის ხელმძღვანელ . ფიფიას მხარდამჭერი პუბლიკაცია, რომლის ციხეში ჩასმასაც ცდილობდა სააკაშვილის მთავრობა საბუთების გაყალბების შეთითხნილი ბრალდებით – თითქოსდა მართვის მოწმობაში უკანონოდ ჩარტყმული კატეგორიის გამო (კრებულ „უუფლებობის ზონის“ პრეზენტაცია ჩატარდა ევროპაში და მოსკოვში, „РИА Новости“- ცენტრალურ ოფისში 29.07.2010 ).

სად იყვნენ ისინი, „ПИК“-ის დღევანდელი დამცველები, როცა საქინფორმის რედაქციასა და მის მთავარ რედაქტორზე, დღისით-მზისით, საპატრულო პოლიციის თანდასწრებით (!) თავდასხმა მოხდა და დაიწყო სწორედ ტელეკომპანია „ПИК“-ის მიერ დაგეგმილი და განხორციელებული ორგანიზებული დევნა (!), ხოლო შსს, მთავარი პროკურატურა და იუსტიციის სამინისტრო ბლოკავდნენ საქმის აღძვრას საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 154- მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაულის ფაქტზე?!

თავდასხმა შემთხვევით როდი დაავალეს „ПИК“-ის თანამშრომელ-პედერასტს, რადგან იმ დროისათვის საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსში შეტანილი იქნა შესწორება, რომლის მიხედვით სექსუალური უმცირესობების შეურაცხყოფა ფასდება როგორც დანაშაულის დამამძიმებელი გარემოება! მაგრამ პროვოკატორების გეგმა ჩავარდა: საქინფორმში ინკოგნიტოდ დარეკა „ПИК“-ის ერთმა თანამშრომელმა და გაგვაფრთხილა, რომ პროვოკაცია მზადდებოდა (გათავხედებული ნაძირლები, თურმე, ღიად საუბრობდნენ თავიანთი გეგმის შესახებ „სხადნიაკზე“ – „ПИК“-ში ტრადიციულ ყავა-ბრეიკზე!), რის შემდეგაც ჩვენ პატრული გამოვიძახეთ.

ამიტომ „ПИК“-ელი ვირთხები დღეს თავიანთი ტელეწრიპინის აღდგენის შესახებ კი არ უნდა წრიპინებდნენ, არამედ ჩემოდნებს უნდა ალაგებდნენ, ორცხობილას ახმობდნენ და იმაზე ფიქრობდნენ – სად შეაფარებენ თავს ამჯერად, რადგან უკან – რუსეთსა და აფხაზეთში მათ უკვე აღარ მიიღებენ (მე მათ დასავლეთის ერთ-ერთ ქვეყანას ვურჩევდი, სადაც ერთსქესიანი ქორწინება კანონით დაშვებულია).

ხოლო ზოგიერთი საინფორმაციო მოედნის ხელმძღვანელობას უღირს, დაფიქრდეს განსხვავებაზე საბანკეტო დარბაზსა, რომელსაც ქირით ნებისმიერს უთმობენ ქორწილის ან ქელეხისთვის – და სოლიდური აბრის მქონე პრესცენტრის საკონფერენციო დარბაზს  შორის, სანამ საქართველოს და რუსეთის მტრებს რუპორს დაუთმობს და დემაგოგებთან, პროვოკატორებთან და კრიმინალებთან „მრგვალ მაგიდებს“ ჩაატარებს“.

2012 წლის 1 ნოემბერი, თბილისი



წყარო/Source: http://saqinform.ge/index.php?option=com_content&view=article&id=12171:2012-11-01-08-02-47&catid=109:arno&Itemid=538#ixzz2B29ctBTH