"საქართველო და მსოფლიო" - საზოგადოებრივ-პოლიტიკური გაზეთი

Georgia & World

 

არნო ხიდირბეგიშვილი: შარმდენი გასეირნება...

 

15. 07. 2010

image

 

1226 წლის 13 ნოემბერს, თბილისის აღების შემდეგ, ჯალალედინმა სიონის ეკლესიიდან ღვთისმშობლისა და მაცხოვრის ხატების გამოტანა და ხიდზე დადება ბრძანა; დატყვევებულ ქართველებს ხიდზე უნდა გაევლოთ და ხატებზე ფეხი დაებიჯებინათ ან... დახოცილიყვნენ. იმ დღეს 100.000-მა მოწამემ ხატების შეურაცხყოფას სიკვდილი არჩია. მათი თავმოკვეთილი სხეულები მტკვარში გადაყარეს, რომელიც მართლმადიდებელ ქრისტიანთა სისხლით შეღებილი, რამდენიმე დღე ალისფერი მოედინებოდა...
საბჭოთა წლებში იმ ხიდის ბურჯებზე ახალი, ქვის ხიდი ააგეს, რომელზეც 2010 წლის 5 ივლისს შინაურულად (თეთრ ჩუსტებში) გამოწყობილი ქვეყნის სახლემწიფო მდივანი დასეირნობდა, რომელმაც ჯალალედინიდან 777 წლის შემდეგ თბილისი უსისხლოდ აიღო, 2003 წელს ალისფერი იყო ვარდები და არა მტკვარი...
ჰილარი კლინტონის თანმხლები მიხეილ სააკაშვილი ყვებოდა, როგორ დააარსა მეტეხის ტაძრიდან მომზირალმა გორგასალმა თბილისი, მაგრამ კრინტიც არ დაუძრავს მეტეხის ხიდზე მომხდარ ტრაგედიაზე; რატომ?! განა იმ დღეს ხიდზე სისხლი შეინიშნებოდა ანდა ისინი ხატებზე მიაბიჯებდნენ?! ამასთან, საპატიო სტუმარს გლობალიზაციის ეპოქაში ეს, შესაძლოა, უაზრობად მოსჩვენებოდა, თანაც სახელმწიფო, საიდანაც იგი ჩამოფრინდა, მაშინ არც არსებობდა: ამერიკის შეერთებული შტატები მხოლოდ 550 წლის შემდეგ შეიქმნა...
საქართველოს ამჟამინდელი ხელისუფლებაც ცდილობს, რომ ქართველმა ხალხმა მალე დაივიწყოს ძველი ამბავი: ამიტომაც მეტეხის ხიდის გვერდით ახალ, პლასტმასის ხიდს აშენებს, რათა დროთა განმავლობაში პირველი უმაქნისობის გამო აიღოს; ამიტომაც მეტეხის ტაძრის ძირში მდებარე, მეტეხის ხიდის მომიჯნავე მოედანს არა ასი ათასი დიდმოწამის, და არა მეტეხის, არამედ ევროპის მოედნის სახელს უწოდებს. დღეს ჩვენ, ქართველები, 8 საუკუნის შემდეგ, რაც ჩვენმა წინაპრებმა სიკვდილი არჩიეს თავიანთი და მაშინაც კი მრავალსაუკუნოვანი მრწამსის, ერისა და კულტურის ღალატს, საკუთარი ნებით მივისწრაფვით ევროკავშირისკენ!
არადა, თუ ნამდვილი ევროპელები გავხდებით, მაშასადამე, უკლებლივ ყველა მათი ევროღირებულება უნდა მივიღოთ: გეი-პარადები, ერთსქესიანი ქორწინებები, ევთანაზია... (მინდა, ვკითხო GEOხელისუფლების წარმომადგენლებს: ნუთუ წინააღმდეგი არ ხართ, რომ თქვენი შთამომავლები პედერასტები და ლესბოსელები იყვნენ, ოღონდ საქართველო ნატოსა და ევროკავშირში მიიღონ?!).

რასაკვირველია, მესმის, რომ 234 წლის ქვეყნიდან სულ ორი საათით ჩამოფრენილი სტუმრის ჩვენი უძველესი ისტორიით დაგრუზვა არცთუ ეთიკურია (ჩვენი GEOხელისუფლების ნება რომ იყოს, საქართველოს ისტორიას ტურისტთა მოსაზიდ 3-წუთიან სარეკლამო კლიპამდე შეამცირებს!): ქალბატონ კლინტონს იმიტომ კი არ გამოუცვლია პროტოკოლით გათვალისწინებული სამოსი, რომლითაც უკრაინას, პოლონეთს, აზერბაიჯანსა და სომხეთს ეწვია, რომ ასეთი პირქუში ისტორიები მოესმინა! ამიტომაც ვერ შენიშნა სისხლის ლაქები ეროვნულ ბიბლიოთეკაშიც, სადაც მეტეხის ხიდზე სტუმრობამდე მიიყვანეს და სადაც მოკლული პრემიერის - ჟვანიას მეუღლე დახვდა; ასევე, შარდენის ქუჩაზე, სადაც მეტეხის ხიდის მონახულების შემდგომ მიიწვიეს და რომელსაც ბოლო წლების მრავალი სისხლიანი ისტორია უკავშირდება.
უძველესი შარდენის ქუჩის შარმმა დაავიწყა ქალბატონ კლინტონს, რომ ვირტუალურ და არარეალურ საქართველოში იმყოფება!
განვმარტავ:
ვირტუალური საქართველო ჩვენს ტელევიზიებსა და გლამურულ ჟურნალებში არსებობს. იქ შარდენის ქუჩის მუდმივი სტუმრები ცხოვრობენ: GEOხელისუფლება და საქართველოს ბნელიტა, მათი მომსახურე ბიზნესმენები და არასამთავრობო ორგანიზაციათა ხელმძღვანელები, სოროსისა & კომპანიის გრანტების ნემსებზე რომ შემსხდარან;
ვირტუალურ საქართველოს სტუმრებს უჩვენებენ და CNN-ზე საჩვენებელ კლიპებში იღებენ, მაგრამ იქ არაა უბრალო ხალხი, მხოლოდ შარდენის ხშირი სტუმრები არიან, რომლებსაც აქვთ პრივილეგიები, იმუნიტეტი, პისტოლეტი და ფული, რაზეც ნებაყოფლობით უარს არასდროს იტყვიან;
რეალურ საქართველოში კი არიან ბავშვები, სამშობიარო სახლიდანვე იმისთვის განწირული, რომ მოსამსახურეები და საზარბაზნე ხორცი იყვნენ სხვის ომებში; არიან ჭაღარით შევერცხლილთმიანი დამსახურებული მოხუცები, რომლებმაც საქართველო აგვიშენეს, ომები გამოიარეს, დღეს კი წამლებისა და მკურნალობის გარეშე არიან დარჩენილები, რადგან წამლის საფასური მათ პენსიას ასჯერ აჭარბებს! მათ აშენებულ ქვეყანაში კი ეს ყველაფერი, დასვენებასა და განათლებასთან ერთად, უფასო იყო;
რეალურ საქართველოში ასი ათასობით უმუშევარია - ძალღონით სავსე, მცოდნე ქალები და კაცები, ყოველდღე რომ დილემის წინაშე დგანან: პური იყიდონ თუ წამალი, სახელმძღვანელო თუ ნაყინი ბავშვებისთვის და არც კი ოცნებობენ შარდენის ქუჩაზე გასართობ დაწესებულებებში სტუმრობაზე, ეს მხოლოდ ერთი მუჭა მდიდრების - GEOხელისუფლებისა და მათთან დაახლოებული ბოზმონდისთვისაა ხელმისაწვდომი.
რეალურ საქართველოში ვერ ნახავ ადამიანს, დღევანდელ GEOხელისუფლებას რომ არ შეაჩვენებდეს და მის წასვლაზე რომ არ ოცნებობდეს, მაგრამ ხალხი დაშინებული, დემორალიზებული და განხიბლულია; ოპოზიციის ლიდერები, უკეთეს მომავალს რომ ჰპირდებოდნენ, გამყიდველები და მოღალატეები აღმოჩნდნენ!
და სანამ ეს პოლიტნაძირალები ცრუობენ, ფულს აკეთებენ და დროს აჭიანურებენ, იზრდება GEOხელისუფლების მიერ ტესტებსა და ფასტფუდებზე აღმოცენებული ახალგაზრდა თაობა, რომელიც მიხეილ სააკაშვილმა ბუჩქებში სქესობრივ კავშირზე აკურთხა: არასრულწლოვანი გოგო-ბიჭები დაუფიქრებლად, დანების ტრიალით ართმევენ ერთმანეთს ბოი- და გელფრენდებს, მალე ისინი სრულწლოვანები გახდებიან და ლუდის ბარებში შეიკრიბებიან... შემდეგ კი ყველას გადაქელავენ, ვინც გზაზე გადაეღობებათ - დღეს გაღმერთებულ პრეზიდენტსაც კი!..
სჭირდებოდა კი ასეთი საქართველო აშშ-ის სახელმწიფო მდივანს მისი ვიზიტისას? არა, მისთვის ბევრად ხელსაყრელი იყო, დაეჯერებინა ვირტუალური სიყალბე და, აი, რატომ:

საქმე ისაა, რომ კლინტონმა საქართველო ტყუილად არ შემოინახა ტურნეს დასასრულისთვის: მესიჯები, რომლებიც აქ უნდა გაეხმიანებინა, უკრაინაში, პოლონეთში, აზერბაიჯანსა და სომხეთში მისი ვიზიტების შედეგებზე იყო დამოკიდებული. სავარაუდოდ, ჰილარიმ დაგეგმილი ამოცანები ვერსად გადაჭრა, და მოლაპარაკებებიც, განსაკუთრებით - აზერბაიჯანსა და სომხეთში, საკმაოდ დაძაბული იყო, ამიტომ იძულებული შეიქნა, ჯავრი საქართველოზე ეყარა.
ოკუპაცია, ანექსია, დემოკრატიული გზით არჩეული პრეზიდენტი, თამარ-მეფის ოქროს ეპოქის გამეორების შანსი, სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენა, დემოკრატიის ჩირაღდანი, წარმატებული რეფორმები, რომლებმაც არ შეიძლება აღფრთოვანება არ გამოიწვიოს, ჩვენ არ მიგატოვებთ და კვლავაც მხარს დაგიჭერთ
-
ეს თეზისები ერთნაირად იყო გათვალისწინებული როგორც საქართველოს, ასევე, ყველა დანარჩენისთვისაც. მათი არსი კი ასეთია: მიბაძეთ საქართველოს, მის დემოკრატიულ, რეფორმატულ, ჩვენს ძაღლივით ერთგულ ხელისუფლებას და თქვენც დაგეხმარებით!.
მაგრამ ჰილარის თეზისები ფუყე აღმოჩნდა და, GEOხელისუფლების გარდა, შთაბეჭდილება ვერავისზე ვერ მოახდინა, უფრო მეტიც - უკუეფექტი გამოიწვია, რუსეთის სამართლიანი აღშფოთება (მიუხედავად იმისა, რომ სახელმწიფო მდივანმა თბილისს მოსკოვთან კომპრომისის გამოძებნისკენ მოუწოდა)!
მთავარი ინტრიგა ეს მაინც არაა: რატომაა, რომ თეთრი სახლი, ერთის მხრივ, საქართველოში იარაღის შეტანაზე ემბარგოს აცხადებს (მშობლები, ბოლოსდაბოლოს, მიხვდნენ, რა საშიშია ბავშვებისთვის ასანთის მიცემა!), მეორეს მხრივ კი, სახელმწიფო მდივანი საქართველოს ხელისუფლებას აქებს და შემდგომ მოქმედებებში მეტი გაბედულებისა და დამოუკიდებლობისკენ მოუწოდებს? ამის მისახვედრად საკვანძო კითხვას უნდა გაეცეს პასუხი:
რისთვის სჭირდებათ ამერიკელებს საქართველო?
აი, როგორ პასუხობს ამ კითხვას საქართველოს ეროვნული და სოციალური ურთიერთობების აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი, რუსეთის სოციალურ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი, პროფესორი ალექსანდრე ჭაჭია თავის შარშანდელ ინტერვიუში:
სამი მიზეზით: გაზსადენების, სამხედრო ინფრასტრუქტურის, უპირველესად, ირანთან მოსალოდნელ ომში აეროდრომების (რეგიონში სხვა არავინ დაუთმობს ამერიკელებს აეროდრომებს!), რუსეთში სამხრეთში სხვადასხვა ექსცესის ინსპირირებისათვის - აი, ამისათვის სჭირდება აშშ- საქართველო! ეს არაფრით არ უკავშირდება აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთს. იქ ხომ მილსადენები არ გადის; აეროდრომები აღმოსავლეთ საქართველოშია, ხოლო რუსეთში დაძაბულობის ინსპირირებისათვის ჩრდილოეთ კავკასიასთან საზღვრის მცირე მონაკვეთიც საკმარისია. ამიტომაც სავსებით ნათელია, რომ ამერიკელები სააკაშვილს ან პირდაპირ მითითებას მისცემდნენ, ანდა მისი უთავობით ისარგებლებდნენ და რუსეთის რეაქციის შესამოწმებლად პროვოკაციისკენ უბიძგებდნენ: შეძლებდა თუ არა იგი თავისი სტრატეგიული ინტერესების დაცვას საკუთარ საზღვრებთან.
შარშან (2008 წლის აგვისტოში. - . .) სწორედ ასეთი შემოწმება განხორციელდა სააკაშვილის ხელით. ამ თვალსაზრისით მან თავისი მისია შეასრულა და კაცმა რომ თქვას, ამერიკელებს სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის გამო თავის ტკივილიც აარიდა. ქართველებისთვის რაღაცნაირად ხომ უნდა აეხსნა - რატომ არ გვიბრუნებენ ამერიკელები აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთს?! შევარდნაძისა და სააკაშვილის მთელი პროპაგანდისტული მანქანა ხომ იმაზე იყო აგებული, რომ მეგობარი ამერიკელები ძლიერები არიან და აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთს დაგვიბრუნებენ!. მაგრამ აშშ-მა ახლა გვიჩვენა, რატომ არ შეუძლია ამის გაკეთება: აგრესორმა-რუსეთმა ამ რესპუბლიკების ოკუპირება მოახდინა, აღიარა ისინი, განათავსა ბაზები, ხოლო რუსეთთან საომრად აშშ ჯერ მზად არ არის...
მორჩა და გათავდა! ხოლო GEOხელისუფლება, რომელიც წარსულში მასზე ფულის დახარჯვის გამართლებას ცდილობს, მზადაა, აშშ-ისთვის სასარგებლო იყოს ზემოჩამოთვლილ სამივე პუნქტში. მით უფრო, რომ GEOხელისუფლებას ამერიკასთან ნაყოფიერ სამეცნიერო-ტექნიკურ და ეკონომიკურ თანამშრომლობაზე (რუსეთისა და უკრაინის მსგავსად) შეთანხმების უნარი არ შესწევს.
ამიტომ ჰილარი კლინტონის მიერ საქართველოში სტუმრობის შემდეგ დაძაბულობის ესკალაცია საგრძნობია: გახშირდა ინციდენტები კონფლიქტის ზონებში, საქართველოს საზღვრისპირა სოფლებში წყალმომარაგების პრობლემებია და შედეგად, უკმაყოფილოა მოსახლეობაც, აღარაფერი რომ არ ვთქვათ GEOხელისუფლების წარმომადგენელთა (ბოკერია, ვაშაძე, იაკობაშვილი, შაშკინი, ბაქრაძე) და სამეფო კარის პროქტო-პოლიტოლოგთა ჯგროს მკვეთრად პროვოკაციულ განცხადებებზე.
ამგვარი უაზრო ფაციფუცის კიდევ ერთი მაგალითი მიმდინარე წლის 10 ივლისიდან ზემო ლარსის სასაზღვრო გამშვები პუნქტიდან საქართველოში რუსული  ტვირთების შემოტანის აკრძალვაა. ამგვარი თვითბლოკადის მიზეზი ამჯერად ზვიად ძიძიგური არ გახლავთ; ის ერთი დღით ადრეა საძებარი - 9 ივლისს რფ-ის საგარეო საქმეთა მინისტრ სერგეი ლავროვის ტელეკომპანია МИР-ისთვის მიცემულ ინტერვიუში, სადაც მან აღნიშნა: დიპლომატიური ურთიერთობების არარსებობის პირობებშიც კი, როცა რუსეთის ინტერესებს საქართველოში და საქართველოს ინტერესებს რუსეთში შვეიცარია წარმოადგენს, მოსკოვი ღიაა ნორმალური კონტაქტებისთვის, უწინარესად, იქიდან გამომდინარე, რომ ამით ჩვენი ხალხი, მათ შორის, საქართველოს მოქალაქეები, არიან დაინტერსებული. გვინდა, ყველანაირად ვასტიმულიროთ კონტაქტები ხალხებს შორის, ყველაფერს ვაკეთებთ, რაც კი დღევანდელ პირობებშია შესაძლებელი, ასეთი კონტაქტები რომ განვითარდეს. ჩვენ გავხსენით ზემო ლარსის გამშვები პუნქტი, რათა ხალხს საზღვარზე ტრადიციული კონტაქტების განხორციელებისას დაბრკოლება არ შეექმნას, დავთანხმდით ჩარტერულ რეისებს საშობაო და სააღდგომო დღესასწაულების პერიოდში, მზად ვართ, მოსკოვსა და თბილისს შორის რეგულარული რეისების აღდგენისათვის, თუკი ამით ქართული მხარეც დაინტერესდება. ასევე, ბევრს გავაკეთებთ ჩვენს ხალხებს შორის ხელოვნურად გაწყვეტილი კავშირების აღსადგენად... პირველ რიგში, საქართველოს ხელისუფლებისთვის აუცილებელია, ურთიერთობები მოაწესრიგოს ამ რეგიონში მცხოვრებ ხალხებთან: ოსებთან, აფხაზებთან და იმ ეთნოსებთან, რომლებიც საქართველოს ტერიტორიაზე იმყოფებიან - ესენი არიან სომხები, აზერბაიჯანელები და სხვა ნაციონალური უმცირესობები, რომელთა მიმართაც თბილისის დამოკიდებულება უღრუბლო სულაც არ არის. ისინი თავს შევიწროებულად გრძნობენ.
შესაბამისად, GEOხელისუფლების მიერ მიღებულმა გადაწყვეტილებამ, ზემო ლარსის გამშვები პუნქტიდან საქართველოსთვის გათვალისწინებული რუსული ტვირთების საქართველოში შემოტანის აკრძალვის შესახებ დაბრკოლებები უნდა შექმნას - გამოიწვიოს ხალხის უკმაყოფილება, ზიანი მიაყენოს ბიზნესსა და მოსახლეობას, რომელიც რუსული ხარისხიანი და შედარებით იაფი საქონლის (კვების პროდუქტები, სამშენებლო მასალები, ფართო მოხმარების ნივთები, მედიკამენტები) გარეშე დარჩა; ასევე, დააკნინოს ქართველი საზოგადოების თვალში რუსეთის ხელისუფლების დამსახურება, რომელმაც ზემო ლარსი გახსნა და ჩარტერულ ავიარეისებზე დათანხმდა, რათა (ლავროვის ტექსტის მიხედვით განვაგრძობ) ხალხს საზღვარზე ტრადიციული კონტაქტების განხორციელებისას დაბრკოლებები არ შეექმნას.
ძნელი არაა იმ სომეხი გადამზიდველების რეაქციის გამოცნობა, რომლებიც დღეს არსებული უმოკლესი და მათთვის ერთადერთი შესაძლო მარშრუტით (ზემო ლარსის გამშვები პუნქტის გავლით) საქართველოში რუსული ტვირთების შემოტანაზე არიან სპეციალიზებული და ამიერიდან მოკლებული იქნებიან ამ შესაძლებლობას; იმ დროს, როცა მათი აზერბაიჯანელი კოლეგები აგრძელებენ რუსული ტვირთების შემოტანას წითელი ხიდის სასაზღვრო პუნქტიდან! ესეც ლავროვის მიერ ნახსენები ამ რეგიონში მცხოვრებ ხალხებთან ურთიერთობის მოწესრიგების ერთობ ორიგინალური მეთოდი.
GEO
ხელისუფლების გათვლა ისეთივე პრიმიტიულია, როგორც ორი წლის წინათ: უნდა ვისარგებლოთ მომენტით, რომ აშშ-მა რუსეთს ოკუპანტი უწოდა და მაქსიმალურად დავძაბოთ სიტუაცია, რათა აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის დეოკუპაციის საკითხებში გარღვევას მივაღწიოთ. რუსეთი სამხედრო მოქმედებების განხორციელებას ვერ გაბედავს და აშშ-ის ზეწოლით იძულებული იქნება, დათმობებზე წავიდეს (2008 წლის აგვისტოში რუსეთი სამხედრო მოქმედებების განხორციელებას პეკინის ოლიმპიადის გამო ვერ გაბედავდა. რით დაგვეხმარა მაშინ ოკეანისგაღმელი პარტნიორი?! სარეცხი ფხვნილებითა და პამპერსებით...).
ჰოდა, ნუთუ ხელახლა, როგორც 2008 წელს, უნდა შევამოწმოთ რუსეთის რეაქცია: შესწევს თუ არა უნარი, დაიცვას თავისი სტრატეგიული ინტერესები  თავისივე საზღვრებთან?! ნუთუ ნათელი არაა, რომ ამგვარი უაზრო ფაციფუცი მორიგი საფანგია?!
რუსეთი კი... რუსეთი ამჯერად არაფერს იღონებს ხაფანგში ჩვენს მოსამწყვდევად: მალე საქართველო, ჰილარი კლინტონის ინსტრუქციების გათვალისწინებით (განავითარეთ ეკონომიკა, რათა აფხაზებისა და ოსებისთვის მიმზიდველები გახდეთ)რუსეთს ჯერ ჩრდილოეთ-სამხრეთის მაგისტრალური გაზსადენის მოზდოკი-თბილისი-სომხეთის მონაკვეთს, შემდეგ კი - საქართველოს რკინიგზას მიჰყიდის, რომელიც რუსეთს სომხეთთან აფხაზეთის გავლით დააკავშირებს. მერე კი, როცა ჩვენი ეკონომიკის ყველა სტრატეგიული ობიექტი მის ხელთ იქნება, თვალყურს მოგვადევნებს, როგორ იხარშება საქართველო თავისსავე წვენში ამერიკული საკმაზით, მაგალითად: კეტჩუპით, რომელიც ძალიან ჰგავს სისხლს...

 

 

http://geworld.net/politics/884.html