"საქართველო და მსოფლიო" - საზოგადოებრივ-პოლიტიკური გაზეთი

Georgia & World 

 

არნო ხიდირბეგიშვილი: ვინ არის მტყუან-მართალი და ვინ - ტვინმართული...

26. 11. 2009

imagehttp://geworld.net/pictures/11111.JPGhttp://geworld.net/pictures/11111.JPGhttp://geworld.net/pictures/11111.JPGhttp://geworld.net/pictures/11111.JPG                                                                      

ძვირფასო მკითხველებო! 2009 წლის 27 ოქტომბერს რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილემ, სტატს-მდივანმა გრიგორი კარასინმა ოპოზიციური პარტიის მოძრაობა სამართლიანი საქართველოსთვის ლიდერი ზურაბ ნოღაიდელი მიიღო, რათა, როგორც მედია იუწყებოდა, ორი ქვეყნის ურთიერთობაში არსებულ სიტუაციაზე ემსჯელათ.
საგულისხმოა, რომ ზურაბ ნოღაიდელი განათლებით ფიზიკოსია, თუმცა ამ გარემოებას ხელი არ შეუძლია მისთვის, თავბრუდამხვევი კარიერა გაეკეთებინა და როგორც შევარდნაძის, ისე სააკაშვილის მმართველობის დროს ფინანსთა მინისტრი გამხდარიყო. ასევე, ამ უკანასკნელის მმართველობისას, 2005 წლის თებერვალში, დაეკავებინა პრემიერ-მინისტრის სავარძელი, რომელიც, მისი მასწავლებლისა და მეგობრის ზურაბ ჟვანიას უეცარი, საიდუმლოებით მოცული სიკვდილის შემდეგ ჯერაც არ გაციებულიყო...
საქართველოს პრემიერმინისტრობისას, 2007 წლის ნოემბრამდეც კი, განსვენებული ჟვანიას სეხნია, საქართველოს კანონმდებლობისა და ფიზიკის კანონების ყოველგვარი დარღვევით, სინდისის ქენჯნის გარეშე, იმავე დროს ბიზნესსაქმიანობას ეწეოდა, რითაც ასობით მილიონი დოლარის კაპიტალი დააგროვა.
არცთუ დიდი ხნის წინათ კი, ქობულეთელი ბიჭი, ყველა ძალოვანი სტრუქტურის ექს-მინისტრის, ოქრუაშვილისა და პარლამენტის ექს-სპიკერის, ბურჯანაძის კვალდაკვალ, ოპოზიციონერობს და საქართველოს პრეზიდენტის სავარძელს ეზომება, რომლის მოხელთებაც, რუსეთ-საქართველოს მარყუჟის გახსნის დაპირების გარეშე, როგორც თავადაც ხვდებით, დღეს ნებისმიერი კანდიდატისთვის არარეალურია!
თუმცა არ გამოვრიცხავ, რომ თბილისსა და მოსკოვს შორის ხიდის გადებისას ის პრეზიდენტ სააკაშვილის უშუალო საიდუმლო დავალებით მოქმედებდეს და კრემლს ამ უკანასკნელისთვის, მისი შესაძლო გადადგომის შემთხვევაში, ხელშეუხებლობის გარანტიაზე, თავისთვის კი ინდულგენციის მიღებაზე ევაჭრებოდეს, რათა სააკაშვილის შემდეგ ჯერაც გაუციებელ საპრეზიდენტო სავარძელში ჩასკუპდეს...
და ეს უფრო მეტად წააგავს სიმართლეს, განსაკუთრებით, თუ გავითვალისწინებთ, რომ ნოღაიდელი, რომელიც შევარდნაძის დროს, პრაქტიკულად, მმართველი პარტიის - საქართველოს მოქალაქეთა კავშირის მოლარე და მისი თავმჯდომარის - ჟვანიას უახლოესი თანამებრძოლი იყო, ამჯერად რუსეთში თავისი უფროსი ბიზნესპარტნიორისა და მეგობრის, . . საქართველოს ხალხების ასამბლეის პრეზიდენტის, გოჩა ძასოხოვის მიწვევით გაემგზავრა, რომელიც 2008 წლის აგვისტომდე (ჩემი ღრმა რწმენით, კი - დღემდე!) მიხეილ სააკაშვილის მეგობარიც იყო.
პარტიაში კი ნოღაიდელის მარჯვენა ხელი პეტრე მამრაძეა, რომელიც, მის მსგავსად, განათლებით ფიზიკოსია და სახელმწიფო კანცელარიის აპარატის უფროსი იყო პრეზიდენტ შევარდნაძისა და პრეზიდენტ სააკაშვილის დროსაც. რამდენიმე წლის წინათ საქართველოს უშიშროების ექს-მინისტრმა იგორ გიორგაძემ ღია ეთერში, სკანდალურად ცნობილი ტელეხიდისას, მამრაძეს პირში მიახალა, КГБ- აგენტი ხარო; მამრაძეს, რომელიც მისი უშუალო ხელმძღვანელობით მუშაობდა, აგენტურული მეტსახელიც შეახსენა...
რასთან დაკავშირებით გამახსენდა?! ახლავე მოგახსენებთ: პატივცემულო მკითხველო, თქვენ წინაშეა რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილის - გრიგორი კარასინის სამუშაო რვეულის გვერდი, მისივე ხელით გაკეთებული ჩანაწერით (იხ. ფოტო #1), რომელიც მან 2007 წლის 22 აპრილს (ანუ, სულ რაღაც ორი წლის წინათ, როცა ქობულეთელი ფენომენი სახელმწიფოში ჯერ კიდევ მესამე პირი - საქართველოს პრემიერ-მინისტრი და სააკაშვილის უახლოესი თანამოაზრე გახლდათ!) გააკეთა.
საქმე ისაა, რომ მაშინ მოსკოვში გახლდით РИА НОВОСТИ- მიწვევით და იმ დღეს (2007 წლის 22 აპრილს) რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროში ბატონ კარასინს შევხვდი (იხ. ფოტო #2). ჩვენს საუბრამდე 15 წუთით ადრე, გრიგორი ბორისის ძემ, მისივე თქმით, თავის სამუშაო რვეულში რამდენიმე შენიშვნა შეიტანა, რომლებიც ქართული მიწის იმ შვილთა ჩამონათვალით იწყება, რომლებმაც სახელი გაითქვეს რუსეთში და სახელი გაუთქვეს რუსეთსა და საქართველოს: ჯუღაშვილი, ბაგრატიონი, ორჯონიკიძე, სვანიძე, ოკუჯავა, დანელია, ანდრონიკოვი, წერეთელი, გვერდწითელი, კიკაბიძე, ანანიაშვილი, ცისკარიძე, ყავაზაშვილი, მონანიების რეჟისორი . აბულაძე, ტოვსტონოგოვი, . ბოკერია, . სტურუა, . ლესელიძე, . ქანთარია, აფაქიძე (მფრინავი-გამანადგურებელი), . იოსელიანი (ექიმი), იაკობაშვილი (ვიმ-ბილ-დანი), ბურაკოვსკი, პრიმაკოვი. შემდეგ ვკითხულობთ, ჩემი აზრით, ძალიან მნიშვნელოვან ფრაზებს: პატივისცემისა და კეთილი ნების აუცილებლობა. ამის გარეშე ჩიხია და ფუჭი ემოციები. მეზობლის გაცურება ბრიყვული სურვილია!
საუბრის დასასრულს, კარასინის ნებართვით, რამდენიმე ფოტო გადავიღე, რომელთა შორის ერთგან მოხვდა ზემომოყვანილფრაგმენტებიანი სამუშაო რვეულიც. ვიმედოვნებ, რომ გრიგორი ბორისის ძე ამის გამო არ გამინაწყენდება.
სურათის სისრულისათვის, ძვირფასო მკითხველო, გთავაზობთ ჩემი მაშინდელი საუბრის ტექსტს რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილესთან, გრიგორი კარასინთან (უმნიშვნელო შემოკლებით):
ხიდირბეგიშვილი: - გრიგორი ბორისის ძევ! ამ უწყებას, რომელშიც ამჟამად ვიმყოფებით, ხელმძღვანელობდა კაცი, რომელმაც ოდესღაც თქვა: საქართველოსთვის მზე ჩრდილოეთიდან ამოდის! მხედველობაში, რა თქმა უნდა, შევარდნაძე მყავს. არ დაფიქრებულხართ, რატომ შეიცვალა ასე მკვეთრად საქართველოს პოლიტიკური ვექტორი და მისთვის დღეს მზე ოკეანის გაღმიდან ამოდის? აცნობიერებენ თუ არა დღეს რუსეთის ხელმძღვანელობაში, რომ, შესაძლოა, სწორედ რუსეთის ზოგიერთმა ქმედებამ ან უმოქმედობამ აიძულა მიხეილ სააკაშვილი, ალტერნატიული მოკავშირე შორეული ამერიკის სახით ეძებნა?
კარასინი: - არნო ალბერტის ძევ, მინდა გითხრათ, რომ ამ წლების განმავლობაში ჩვენ შორის უამრავი ემოციური ნეგატივი დაგროვდა. და დღეს, როცა აფხაზეთიდან, ოსეთიდან მიღებულ ახალ ამბებზე ანდა გაეროს უსაფრთოების საბჭოს რეზოლუციაზე ვმსჯელობთ, არ უნდა დაგვავიწყდეს, საიდან წარმოიშვა ეს ყველაფერი. ამაში გეთანხმებით. გეთნხმებით იმაშიც, რომ ისტორიას, ხალხს ახსოვს საბრძოლო მოქმედებები, ახსოვს სოხუმი... მაგრამ, მერწმუნეთ, პრობლემები წარმოიქმნა არა რომელიმე მხარის ავი განზრახვით ან ბრალეულობით, არამედ 1991 წელს საბჭოთა კავშირის დრამატული დაშლის შედეგად და ეს პრობლემები დღემდე გადაუჭრელია...
მაშ, როგორ მოვიქცეთ დღეს?! რაღა თქმა უნდა, საჭიროა ისტორიის, მომხდარის მიზეზების შესწავლა. ასევე, აუცილებელია იმ ერების, ხალხების პატივისცემა, რომლებიც ამ ისტორიის ინტერპრეტირებას სხვაგვარად ახდენენ: მათი აზრიც ხომ აზრია! და როცა ჩვენ შევძლებთ, ურთიერთპატივისცემით მოვეკიდოთ ამ კონფლიქტურ საკითხებს, ამით ახალი პოლიტიკური კულტურის აუცილებელ ნაწილს შევიმეცნებთ. რამდენადაც უფრო მალე მოხდება ეს ყველაფერი საქართველოში, უკრაინაში, ბელორუსიასა და უზბეკეთში - მით მალე და, რაღა თქმა უნდა, კეთილმეზობლურად გადაწყდება  ეს პრობლემები. თუ ამას ვერ ვისწავლით, ხალხთა შორის გაღიზიანება და ემოციური ფონი მოიმატებს.
რაც შეეხება აფხაზეთს, თუ თქვენ ეს გქონდათ მხედველობაში - ჩვენ კატეგორიულად წინააღმდეგი ვართ, რომ რუსეთში მხოლოდ ერთ მხარეს განიხილავდნენ დამნაშავედ იმაში, რაც მოხდა და ხდება. ეს ასე არ არის! ჩვენი მშვიდობისმყოფელები უბრალოდ უნარჩუნებენ სიტუაციას სტატუსკვოს ჯერჯერობით დაურეგულირებელი კონფლიქტების ზონაში (არ მიყვარს სიტყვა გაყინული კონფლიქტი, ეს დაურეგულირებელი კონფლიქტია, სიტყვა გაყინული შეურაცხყოფს როგორც აფხაზებს, ისე ქართველებს, ეს ხომ ადამიანური ტრაგედიაა და ძალის გამოყენება ამ საკითხთა გადაჭრაში უნდა გამოირიცხოს!).
ეს მნიშვნელოვანი მომენტი გათვალისწინებული უნდა იქნას ახალი ატმოსფეროს შექმნისას, თუმცა, როცა კონფლიქტის ზონაში სპეცოპერაციები ტარდება, ჩნდება ალტერნატიული სახელისუფლო სტრუქტურები, 150 ძალოვანი, რომელთაგან 50 სპეცრაზმელია - მხედველობაში მაქვს კოდორის ხეობაცა და სამხრეთ ოსეთიც - მინდა, გკითხოთ: თქვენ, რა, მართლა მიგაჩნიათ, რომ ეს დაეხმარება აფხაზებს, უკეთ ჩაწვდნენ ქართული მხარის განზრახვას? თუ ეს ჩვენს ქვეყნებს შორის ნდობის უკანასკნელ ნარჩენებსაც ანადგურებს?! ნუ დაივიწყებთ - ყველა ერს თავისი ეროვნული სიამაყე გააჩნია და, თუ ფსონს ალტერნატიულ სახელისუფლო სტრუქტურებზე ჩამოხვალთ, ეს განხეთქილების, ძალის გამოყენების სპეცმეთოდებით  საკუთარი მიზნების მიღწევაზე დადებული ფსონი იქნება! ეს კი, თავის მხრივ, მშვიდობიანი სცენარის ჩარჩოებს სცილდება... თუკი სისხლი და ძალადობა იქნება, კონფლიქტის მშვიდობიანად გადაწყვეტა უნდა დავივიწყოთ! როცა ამგვარ ძალისმიერ სცენარებს გეგმავ, ფრთხილად და გააზრებულად უნდა იმოქმედო. შთაბეჭდილება მრჩება, რომ ამას უკვე ხვდებიან საქართველოს ხელმძღვანელობაც და ჩვენი დასავლელი პარტნიორებიც, რომლებთანაც ბოლო ხანებში სულ უფრო ხშირად ვსხდებით მოლაპარაკებათა მაგიდასთან.
ამასთან, გახსოვდეთ, რომ ნდობა არა მარტო მასებს, არამედ კონკრეტულ ადამიანებს შორისაც უნდა არსებობდეს, რადგან პოლიტიკას სწორედ კონკრეტული ადამიანები აკეთებენ!
ხიდირბეგიშვილი: - გრიგორი ბორისის ძევ, დავუშვათ, მოხდა უჩვეულო რამ - მიხეილ სააკაშვილმა გაითვალისწინა ჩემი აზრი - მხედველობაში მაქვს საქართველოს პოლიტიკური და სამხედრო ნეიტრალიტეტი, რომლის მომხრეც ვარ, აგერ უკვე მეოთხე წელია: რა დამოკიდებულება გექნებათ ამის მიმართ?
კარასინი: - ნეიტრალიტეტი მე პირადად მომწონს, მაგრამ გადაწყვეტილება ქართველმა ხალხმა, ქართველმა ამომრჩევლებმა, საქართველოს ხელისუფლებამ უნდა მიიღონ. ჩვენ არ შეგვიძლია, სუვერენულ სახელმწიფოს ვუკარნახოთ, რა მიმართულებით უნდა განვითარდეს, თუმცა ჯანსაღი ლოგიკა გვკარნახობს, რომ საქართველოს სახით, ბუნებრივია, მხოლოდ კეთილი მეზობლის, მეგობრისა და მშვიდობიანი, აყვავებული სახელმწიფოს ხილვა გვსურს! თუმცა, თუ სხვა ვარიანტს აამოქმედებთ, ვშიშობ, რომ კეთილმეზობლური მომავალი არ გვიწერია - ის, უბრალოდ, ვერ შედგება, რადგან, გვსურს ეს თუ არა, სამხედრო-პოლიტიკური ბლოკები ამადვე რჩებიან და თითოეულმა ქვეყანამ თავისი საზღვრების უსაფრთხოებაზე უნდა იზრუნოს.
ხიდირბეგიშვილი: - ნუთუ შეუძლებელია აქედან, საგარეო საქმეთა სამინისტროდან, ბაღაფშისა და კოკოითის დონის ხელმძღვანელებთან პრობლემების გადაწყვეტა?! ცოტა გონს რომ მოეგონ - კონფლიქტის დარეგულირების, ლტოლვილთა დაბრუნების, მათი ინტერესების გათვალისწინების გზაზე ქართულ მხარესთან შემხვედრი ნაბიჯი გადადგან? რაკი რჩევისთვის აქ ჩამოდიან, ესე იგი უსიტყვოდ ემორჩილებიან მოსკოვის გადაწყვეტილებას ამ საკითხში, რადგან მოსკოვში მხარდაჭერასაც გრძნობენ და მომავალსაც ხედავენ: დაელაპარაკეთ, ეგებ მაშინ პრობლემები სრულებით გაქრეს.
კარასინი: - ღმერთია მოწმე, რომ ამაში გეხმარებით! სერგეი ბაღაფშთან, ედუარდ კოკოითთან და სხვა მოღვაწეებთან ყველა ჩვენი შეხვედრა და საუბარი, ძირითადად, კონფლიქტის გადაწყვეტის ფორმების ძიებას ეძღვნება მისი დარეგულირების გზაზე. მინდა გითხრათ, რომ ეს საუბრები ყოველთვის მშვიდად როდი მიმდინარეობს, რადგან მათ თავიანთი აზრი აქვთ; და კიდევ იმიტომ, რომ 10 წლის წინათ სხვაგვარი სიტუაცია იყო, ახლა კი სხვაა, რადგან დროს თავისი მიაქვს, თუმცა ჩვენი თხოვნა იქნება - თქვენც აღიქვათ რუსეთი იმ ქვეყნად, რომელსაც მართლაც სურს, კარგი მეზობლები ჰყავდეს! ჩვენ ყოველთვის ვლაპარაკობთ საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობაზე და მწარედ ცდება ის, ვინც ფიქრობს, რომ კარასინი ამავე დროს ერის თვითგამორკვევის უფლებას გულისხმობს. ეს ასე არაა!!! საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა გულისხმობს, რომ საქართველოს ხელისუფლება პატივისცემით ეკიდება მის ტერიტორიაზე მცხოვრებ ყველა ხალხებს და რომ არსებობს რაღაც ფორმები - კონფედერაცია ან კიდევ რომელიმე, რომლის დროსაც იქ ცხოვრება გაცილებით უკეთესი, მშვიდი და უსაფრთხო იქნება! ჯერჯერობით, სამწუხაროდ, ეს შედეგი მიღწეული არ არის და ოდიოზური პოლიტიკოსები ხშირად გულს გვტკენენ...
(22
აპრილი, 2007 . მოსკოვი, რფ-ის საგარეო საქმეთა სამინისტრო, 11-13 საათი)
მითხარით, გეთაყვა, განა რუსეთის საგარეო-პოლიტიკური უწყების ხელმძღვანელის მოადგილის, რუსულ-ქართულ ურთიერთობებზე პასუხისმგებელი უმაღლესი კლასის დიპლომატის პასუხებში არ სჭვივის ტკივილი და წუხილი საქართველოს ბედის გამო, გულწრფელი სურვილი, შეცვალოს შექმნილი მდგომარეობა?!
სამწუხაროდ, იმ მესიჯებს, რომლებსაც მისი პასუხები შეიცავდა, საქართველოს ხელისუფლებამ, მათ შორის, აღმასრულებელი ხელისუფლების  მაშინდელმა ხელმძღვანელმა პრემიერ-მინისტრმა ზურაბ ნოღაიდელმა ყური არ ათხოვა, სხვაგვარად ხომ ერთი წლის შემდეგ 08.08.08 ომი არ მოხდებოდა!
დასასრულ, კიდევ ერთი დოკუმენტი, თუმცა უფრო ახალი, სულ რაღაც ორიოდე თვის წინანდელი. ამჯერად, რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის, დიმიტრი მედვედევის საიტზე სტუმრობისას, მე მას შემდეგი შინაარსის წერილი მივწერე:
პატივცემულო დიმიტრი ანატოლის ძევ!
საქართველოდან გწერთ პუბლიცისტი და ჟურნალისტი არნო ხიდირბეგიშვილი. ჩემი პუბლიკაციების მთავარ თემად იყო და რჩება რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობები (შესაძლოა, იცნობთ კიდეც ზოგიერთ მათგანს, რომლებიც წარმოდგენილია ვებსაიტებზე:
www.geworld.net  
www.georgians.ru
www.svobodnaya-gruzia.com
და სხვ.).
გთხოვთ, გაეცნოთ ბოლო პუბლიკაციას მოდი ერთმანეთს სიტყვა მივცეთ! (URL-მისამართი:
http://geworld.net/ru/politics/427.html
გაზეთი საქართველო და მსოფლიო # 28, 2009 წლის 9 სექტემბერი). ის მიმართულია რუსეთის ხელმძღვანელობისადმი და ნაკარნახევია მარტოდენ კეთილი განზრახვით - მომავალში თავიდან ავიცილოთ ის სავალალო შეცდომები, რომლებსაც ადგილი ჰქონდა წარსულში და გარკვეულწილად ხელი შეუწყო რუსეთ-საქართველოს სახელმწიფოებრივ ურთიერთობებში ამჟამინდელ კოლაფსს. ვიმედოვნებ, რომ ზოგიერთ რამეს ყურადღების ღირსად მიიჩნევთ.

პატივისცემით,
არნო ხიდირბეგიშვილი
09.09.2009,
თბილისი, საქართველო.


(
მათ საყურადღებოდ, ვინც არ იცნობს ზემომოყვანილ წერილში მითითებულ პუბლიკაციას, განვმარტავ, რომ ის მთლიანად ეძღვნება რუსული ბიუროკრატიის - ყველა რანგის პოლიტიკოსებისა და ხელმძღვანელი ჩინოვნიკების, საზოგადო მოღვაწეთა და ექსპერტთა კრიტიკას, რომელთა დაუდევრობისა და დოყლაპიობის გამო, რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობებში ამჟამინდელ კატასტროფამდე მივედით; ასევე, შემოთავაზებულია გამოსავალი გზები შექმნილი მდგომარეობიდან).
 
და აი, 19 დღის შემდეგ - 2009 წლის 28 სექტემბერს მივიღე პასუხი, წერილი რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის ადმინისტრაციიდან, უცხოეთის ქვეყნებთან რეგიონთაშორისი და კულტურული კავშირების სფეროში რფ-ის პრეზიდენტის სამმართველოს ხელმძღვანელის . ვინოკუროვისგან, საქართველოში შვეიცარიის საელჩოსთან არსებული, რუსეთის ფედერაციის ინტერესთა სექციიდან თანმხლები წერილითურთ (იხ. ფოტო # 3):

პატივცემულო არნო ალბერტის ძევ!
თქვენი მიმართვა რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის ადმინისტრაციისადმი ყურადღებით იქნა განხილული.
გულწრფელ მადლობას გიხდით დაინტერესებული დამოკიდებულებისათვის იმ ურთულესი პრობლემებისადმი, რომლებიც დღეს რუსეთსა და საქართველოს შორის არსებობს. თქვენი კონკრეტული წინადადებები ორმხრივი ურთიერთობის ნორმალიზებისთვის მუშავდება.
ჩვენთვის მნიშვნელოვანია ქართველი საზოგადოების ყველა წარმომადგენლის აზრი, რომლებსაც, ისევე, როგორც ბევრ ადამიანს რუსეთში, გულწრფელად შესტკივათ გული ჩვენს ქვეყნებს შორის არსებულ ურთიერთობაზე. სავსებით ვიზიარებთ თქვენს წუხილსა და ტკივილს იმის გამო, რაც ამ ურთიერთობებში, განსაკუთრებით, ბოლო ხანებში, ხდება. როგორც რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტმა დიმიტრი მედვედევმა განსაკუთრებული ხაზგასმით აღნიშნა, რუსეთი საქართველოს მმართველ რეჟიმს არ აიგივებს ქართველ საზოგადოებასთან და რუსი და ქართველი ხალხების მჭიდრო კავშირის შენარჩუნებისკენ მიისწრაფვის.
ვიმედოვნებთ, რომ ორი ქვეყნის საზოგადოებრიობის ძალისხმევა თავის ნაყოფს გამოიღებს და ჩვენს სახელმწიფოებს შორის კეთილმეზობლობა აღდგება. ამისკენაა მიმართული ჩვენი მუშაობაც.
პატივისცემით,
. ვინოკუროვი.


მაშ ასე, ძვირფასო მკითხველებო, თქვენ წინაშეა უმაღლესი რანგის რუსი ჩინოვნიკების - ბატონების კარასინისა და ვინოკურის მოღვაწეობის ორი მაგალითი: შეადარეთ ისინი საქართველოს ხელისუფლების წარმომადგენელ ჩინოვნიკთა - მინისტრების, პარლამენტარების, პოლიტიკოსებისა თუ სხვათა საქციელს და დასკვნაც თავად გამოიტანეთ: ვინ არის აქ მტყუან-მართალი და ვინ - ტვინმართული...

 

 

 

 

 

http://geworld.net/politics/501.html