საქართველო და მსოფლიო" - საზოგადოებრივ-პოლიტიკური გაზეთი

Georgia & World 

 

არნო ხიდირბეგიშვილი: “MADE IN GEORGIA”

05. 11. 2009

 

ძვირფასო მკითხველებო! სულ ახლახან აშშ შოუს უდიდეს შემქმნელად, დანარჩენი სამყარო კი მათ მომხმარებლად მიიჩნეოდა. ყოფილი სსრკ-ის ყველა ქვეყანაში პროდუქციას ლეიბლით “MADE IN USA”, რომელსაც უწყვეტად გვაწვდიდა ამერიკული პოპ­კულტურის კონვეიერი, მიუხედავად მისი საეჭვო ხარისხისა, ხარბად ნთქავდა (ცოდვა გამხელილი ჯობს!) ყველაფერ უცხოურს დახარბებული ობივატელი...
თუმცა ახლა ვითარება შეიცვალა - დღეს საქართველოში ჰოლივუდის ბლოკბასტერებიც კი პოპულარობით ვერ შეედრება ქართულ რეალითი შოუებს, რომელსაც ონლაინ რეჟიმში აწვდიან ადგილობრივ აუდიტორიას!
რით ვაჯობეთ ამერიკას? - ნატურალიზმით! ყველაფერი, რაც ხდება ჩვენს მასკულტურაში, ტელე და კინოეკრანებზე, სარეკლამო ბილბორდებზე, რომლითაც სავსეა ცენტრალური პროსპექტები და მოედნები, ხშირად საკონცერტო მოედნად რომ გადაიქცევა - ჩვენი ყოველდღიურობის ასლია, მისი უბადრუკი მხარეების ჩათვლით: ომი და მშვიდობა, პოლიტიკა და ყოფაცხოვრება, სიძულვილი და ვერაგობა, ინტრიგები და ღალატი, სექსი და სიყვარული... ამიტომ ჩვენთან წაშლილია ზღვარი მსახიობსა და მაყურებელს, სცენასა და მაყურებელთა დარბაზს შორის - ამ დაუსრულებელ პერფომანსში ვთამაშობთ ყველა, უფრო მეტიც - საკუთარ თავს განვასახიერებთ, იმიტომ, რომ ეს შოუ ჩვენი ნამდვილი ცხოვრებაა!
(
შესაძლოა, ხელისუფლება ითვალისწინებს, რომ მოსახლეობას საშუალება არ აქვს, ეწვიოს საკონცერტო დარბაზებსა და თეატრებს, სადაც ბილეთი, ჩვეულებრივ, იმაზე მეტი ღირს, ვიდრე საშუალო ხელფასი ან პენსიაა და ამიტომ მასობრივ წარმოდგენებს აწყობს ღია ცის ქვეშ, სუფთა ჰაერზე, რათა იმავდროულად ჯანმრთელობაცგაგვიკაჟოს?!”)
ახლა არ ვაპირებ ქართველებისთვის დამახასიათებელ უდარდელობაზე და ჰიპერარტისტულობაზე, იმ ზომიერების გრძნობაზე ლაპარაკს, რომელიც ხშირად გვღალატობს: ველას ახსოვს გასული წლის აგვისტოში თბილისში, პარლამენტის შენობის წინ, გამართული შოუ მაშინ, როცა არაქართული ჯარები დაუბრკოლებლად იკავებდნენ კოდორის ხეობას (დღეს ამის შესახებ ენდი გარსიასა და ჰოლივუდის სხვა ვარსკვლავების მონაწილეობით კინოფილმიც შევუკვეთეთ, იმის ნაცვლად, რომ სასწრაფოდ დაგვევიწყებინა ეს სირცხვილი...). ყველას ახსოვს, ერთი წლის შემდეგ იმავე ადგილას ჩვენი სამხედრო ტექნიკისბიენალე (მოწინააღმდეგის ჯარისკაცები მანეკენებითურთრუსული ოკუპაციის 226- წლისთავის აღსანიშნავად”) და იმავდროულად გორის მიდამოებში, საბრძოლო მოქმედებების თეატრიდან ორ ნაბიჯში, მოდების დეფილე რომ მოვაწყეთ დაშეიარაღებულ რუს დამპყრობლებს საქართველოს ანექსირებული ტერიტორიიდან შეუიარაღებელი თვალით შეეძლოთ დამტკბარიყვნენ ქართველი მოდელების ხილვით (არა სამხედრო ტექნიკით, არამედ ლამაზი გოგონებით!)...
(
შემდეგ, სამხედრო სასაფლაოს სამარეთა მსგავსად, გორის რაიონში ლტოლვილების რიგებად ჩამწკრივებული სახლები ჩრდილოატლანტიკური ალიანსის ოთხქიმიანი ვარსკვლავებითდავამშვენეთ”, თითქოს დაგვავიწყდა, რომ სწორედ ნატოში გაწევრების განზრახვაზე ხელის აღებით შეგვეძლო ომის თავიდან აცილება და საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენა...)
ახლა კი მოდი თბილისში დავბრუნდეთ და ქალაქის ცენტრალურ ქუჩებში გავისეირნოთ.
ეროვნული გმირის, მერაბ კოსტავას სახელობის ქუჩით დავიწყოთ: აი, გამომცემლობასამშობლოს სახელით ცნობილი სახლი #14, საიდანაც 2007 წლის 10 აგვისტოს, დილის 4 საათზე, ასობით პოლიციელმა ეკონომიკის სამინისტროსა და მერიის მაღალჩინოსანთა ხელმძღვანელობით პანღურებით გამოყარა გაზეთებისა და ჟურნალების 80 რედაქცია (მათ შორის უძველესი, პოპულარული, საერთოეროვნული და საქალაქო!), რის შედეგადაც სამი ათასზე მეტი კაცი უმუშევარი დარჩა...
თუმცა ხელისუფლების ცინიზმს საზღვარი არ აქვს - დღეს ამ მონუმენტური შენობის ფასადს (2008 წლის 10 აგვისტოს, ჟურნალისტთა გამოძევებიდან ზუსტად ერთი წლის თავზე შიდა ქართლსა და ცხინვალიდან დევნილი მოსახლეობის თავშესაფრად რომ იქცა!) უზარმაზარი პლაკატები ფარავს, რომლებიც ქალაქის მერის ახალი იდეის პროპაგანდას ეწევა - მოძრაობამე მიყვარს თბილისი, მდიდრებისთვის მშენებარე ულტრამოდური საცხოვრებელი, საოფისე და სასტუმრო კომპლექსე­ბის რეკლამითურთ! თუ კარგად დააკვირდებით, შენიშნავთ, რომ მოგვიწოდებენ, გვიყვარდეს თბილისი მხოლოდ 2013 წლამდე (იხ. ფოტო #1), ანუ მიხეილ სააკაშვილის საპრეზიდენტო და, შესაბამისად, “ნაცმოძრაობის მმართველობის ვადის ამოწურვამდე!..
განვაგრძოთ: რამდენიმე ასეულ მეტრში ფილარმონია, თბილისის სახელმწიფო საკონცერტო დარბაზია, რის შესახებაც დედაქალაქის სტუმრებს ქართული და ინგლისურენოვანი ტრანსპარანტი ამცნობს (იხ. ფოტო #2), თუმცა მოპირდაპირე მხარეს მდებარე შენობის ტრანსპარანტი იუწყება: აქ მალე გაიხსნება ამერიკული რესტორანიელვისი” (იხ. ფოტო #3). ახლა კი წარმოიდგინეთ, რომ აშშ-ში, კენედი-ცენტრის შენობას (ვაშინგტონის მთავარ საკონცერტო მოედანზე) ამშვენებს წარწერა: აქ მალე გაიხსნება ქართული რესტორანითამადა. წარმოიდგინეთ?! გამოგიტყდებით, ვერც მე მოვახერხე...
თვალებს არ დავუჯერე და ბევრჯერ წავიკითხე შენობის ორივე მხარეს ჯანმრთელი ლოგიკით ურთიერთგამომრიცხავი წარწერები ტრანსპარანტებზე, შემდეგ კი ფილარმონიის დამამშვენებელ ქანდაკებას -მუზას ავხედე, თითქოსდა მისგან განმარტებას ვითხოვდი. მუზამ, თითქოსდა პასუხად, ხელები გაშალა და მხრები აიჩეჩა - არც კი ვიცი, რა გითხრაო... (იხ. ფოტო #4).
კითხვა: განა ფილარმონია ხელოვნების ტაძარი არ არის? განა ტაძარში უადგილო არაა რესტორნის გახსნა?! განა ეს არ შეურაცხყოფს ჭეშმარიტ, ჭირსა და ლხინში მომღერალ ქართველს, ხელოვნებისადმი ეგზომ ფაქიზი დამოკიდებულება რომ აქვს?! და განა ჩვენ, სავსებით დამსახურებულად რომ ვამაყობთ ქართული ნაციონალური სამზარეულოთი, ამერიკული რესტორნით გაგვაკვირვებენ?!
განვაგრძოთ ჩვენისასიამოვნო”, მოულოდნელი აღმოჩენებით სავსე სეირნობა თბილისში...
დედიშობილა ქალისა და აშკარად ჰომოსექსუალური ორიენტაციის მამაკაცის გამოსახულებიანი პორნოგრაფიული ბილბორდები გვხვდება ცენტრალურ პროსპექტებზე - ვაჟა-ფშაველას გამზირზე, სანაპიროზე და სხვ. (იხ. ფოტო #5, 6, 7). როგორც ხედავთ, საქართველოში (სადაც ცხოვრობდნენ და კვლავაც იცხოვრებენ ნამდვილი თამადები, და არა პედერასტები!) შემორჩენილ მამაკაცთაგან ვიღაცამ მათგანს შავი საღებავი შეასხა. დაინახე შიშველი - ამ გაუგებარ წარწერას ახალი ტელეარხისტაიმ-ნიუსის”(“რეალ ტვ”) გადაცემის ხილვისას თუ გაშიფრავ: თურმე მასშტაბური სარეკლამო კამპანია მოგვიწოდებს, შიშველის სიმართლე დავინახოთ... ვფიქრობ, დღეს საქართველოში შიშველ და სამარცხვინო სიმართლეს მხოლოდ ბრმები ვერ ხედავენ!
კიდევ ერთი კითხვა: განა ნორმალურია, როცა მართლმადიდებელ საქართველოში (ქვეყანაში, რომელიც მეოთხე საუკუნის დასაწყისში გაქრისტიანდა!), უცხოური მოდის ბრმა მიმდევრობით, ჯოჯოხეთის დღესასწაულის - “ჰელოუინის” («Halloween») აღნიშვნა დაიწყეს
(«hall» ინგლ. - ჯოჯოხეთი)?!აშშ-ის სახელმწიფო მოღვაწეებმა სკოლებში ამ დღის აღნიშვნა აკრძალეს, ხოლო თავისი ნეგატიური პოზიციაჰელოუინის დღესასწაულთან დაკავშირებით არაერთხელ დააფიქსირეს როგორც მართლმადიდებლური, ასევე კათოლიკური ეკლესიების წარმომადგენლებმა, პრაქტიკულად ყველა რელიგიურმა კონფესიამ,” - ნათქვამია საქართველოს საპატრიარქოს პრესსამსახურის მიერ 26 ოქტომბერს გავრცელებულ წერილში. საპატრიარქო ასევე განმარტავს, რომ ტკბილეულით გამასპინძლების რიტუალში მონაწილეობა თავად სატანის - სამჰეინისთვის - ზვარაკის შეწირვას, ხოლო ჯეკის კანდელის ანთება ავსულთა სახელით არასწორი კანდელის ანთებას ნიშნავს (იხ. ფოტო #8)...
მაგრამ უძველესი კულტურისა და ტრადიციების მქონე სახელმწიფოს პრესტიჟი ჩვენს ხელისუფლებას ფეხებზე კიდია: ნიჭიერი დიზაინერისა და მეწარმის - თათა ვარდანაშვილის გლამურული პროდუქციის სარეკლამო პლაკატზე (იხ. ფოტო #9), თავად პრეზიდენტი სააკაშვილი რომ ეწვია და სოლიდური კრედიტით (600.000$) დაასაჩუქრა, ქალის ექსკლუზიური ჩექმები საქართველოს სახელმწიფო დროშისგანაა შეკერილი! ამბობენ, რომ მისი შემოქმედებით აღფრთოვანებულმა პრეზიდენტმა ქართული არმიისთვის ჩექმების შეკერვაც დაავალა...
დაბოლოს: განა ყოფილი სსრკ-ის ქვეყნებში საქართველო და ქართველები არ წარმოადგენდნენ განსაკუთრებულ ბრენდს, კანონის რანგში აყვანილ სითბოსა და სტუმართმოყვარეობას რომ ნიშნავდა? ყველამ იცოდა, რომ ქართველი არ ჩაგიშვებს, რომ თავის ბედნიერებას ის სხვის უბედურებაზე არ ააგებს, რომ ქართველი არ ყიდულობს ნაქურდალსა და წართმეულ ქონებას, არ ღალატობს და არ ყიდის სამშობლოს, ოჯახს, პატივს სცემს წინაპრებს, მათ ტრადიციებს, რომელთა მიხედვითაც ზრდის შთამომავლებს, არ სვამს ღვინოს დასათრობად, არ ილეშება ქელეხში და შემდეგ სიმღერას არ იწყებს, სწამს ღმერთისა და არა სატანის, არ მამათმავლობს, ქალებს რაინდულად ექცევა, აღმერთებს დედას, თვალს არ აპარებს სხვისი ცოლისა და ქალი-მე­გობრისკენ, არ შიშვლდება რეკლამისთვის, თავდადებული ძმა და მეგობარია, შეუძლია ნებისმიერს აგებინოს პასუხი ღირსების კოდექსის დარღვევის ან მიყენებული შეურაცხყოფისთვის!
უფროსი თაობა წავა და, თუ ასე გაგრძელდა, ჩვენი შვილებისა და შვილიშვილებისთვის ჩვენი მეგობრობა, ძმობა და ერთიანობა ყოველგვარ ფასს დაკარგავს - ამის შესახებ, უბრალოდ, არაფერი ეცოდინებათ, ყველაფერი ეს წარსულს ჩაბარდება!” - სამართლიანად შენიშნა პოლიტოლოგიის დოქტორმა, პროფესორმა ალექსანდრე ჭაჭიამ 2009 წლის 18 ივნისს მოსკოვში გამართული საერთაშორისო კონფერენციის - კულტურათშორისი დიალოგი - დსთ სივრცეში ჰუმანიტარული თანამშრომლობის განვითარების სისტემაწარმომქმნელი ფაქტორი - ფარგლებში მოწყობილ მრგვალ მაგიდაზე”.
ვისურვებ, რომ საქართველო და ქართველები მუდამ დარჩენილიყვნენ ყველასთვის საყვარელ ბრენდად (ამ სიტყვის ყველაზე ფართო გაგებით!) და არასოდეს გადაქცეულიყვნენ იმგვარ ბოდვად, რომლის მაგალითებიც დღეს უხვად მოვიყვანე.

P.S. “Жираф-большой, ему видней!” - მღეროდა დიდი ვისოცკი: რასაკვირველია, შეიძლებადინებას მიჰყვე და სავსებით მიენდო საქართველოს დღევანდელ მბრძანებლებს - მათ ვაშინგტონი და სტრასბურგი ხომ თბილისზე უკეთ იციან და ოკეანის­გაღმა დიპლომები უხვად აქვთ - რად ვერ დავშოშმინებულვართ?! გემრიელი ჭამა-სმა, ტკბილი ძილი, “ჰელოუინზე დროსტარება - სხვა რაღა გვჭირდება სრული ბედნიერებისთვის?! ხოლო უძველესი კულტურა, თვითმყოფადობა და ეთნოსი... არც პირველნი ვართ და არც უკანასკნელნი: აი, ძველმა ბერძნებმა, მაგალითად, ელინური კულტურა შექმნეს, მაგრამ მაინც გადაშენდნენ! ჰოდა, თუ ძალიან მოგინდება შენი სამშობლოს სახელოვანი წარსულის გახსენება, ეთნოგრაფიულ მუზეუმს ან, ბოლოს და ბოლოს, ქართულ რესტორანს ეწვევი..
თქვენ როგორ ფიქრობთ, ძვირფასო მკითხველო?

http://geworld.net/pictures/arno6.JPGhttp://geworld.net/pictures/arno6.JPG

 

 

 

 

http://geworld.net/politics/457.html