"საქართველო და მსოფლიო" - საზოგადოებრივ-პოლიტიკური გაზეთი

Georgia & World 

 

არნო ხიდირბეგიშვილი: რაზეა ბაასი, ანუ რატომ დასჭირდა სოფლის შენებას

 

ერთი კაი ბასი...

 

21. 10. 2009  

image

                                                                                                                         “არც ერთი მიზანი არ ღირს იმად, რომ მის მისაღწევად უღირსი საშუალება გამართლდეს”

                                                                                                                                                                                                                                                         ალბერტ აინშტაინი

      “ზონდერბრიგადები” - ასე უწოდა ხალხმა სწრაფი რეაგირების სამსახურის თანამშრომლებს. იგი პრეზიდენტ სააკაშვილის ხელისუფლებამ “ვარდების რევოლუციის” დასრულებისთანავე შექმნა. სიმართლე თავდაპირველად პრეზიდენტის დაქვემდე­ბარებაში მყოფი ამ სამსახურის შესახებ (ისევე, როგორც, საერთოდ, მისი არსებობის შესახებ!) საქართველოში ბევრმა არ იცის, მიუხედავად იმისა, რომ “ზონდერების” სპეცოპერაციები საზოგადოებაში ერთ-ერთ ყველაზე ყბადაღებულ თემად იქცა. ამიტომ ერთ-ერთ მათგანთან, თუნდაც ყოფილ თანამშრომელთან, საუბარი ჩემთვის ინტერესს მოკლებული არ იყო. “თავიდან გვიხაროდა, რომ საქართველოში შევარდნაძის მიერ მემკვიდრეობით დანატოვარ ბოროტებას - ყოფილი მაღალჩინოსნების კორუმპირებულ კლანებს, სახელმწიფო ბიუჯეტისა და ქონების დამტაცებლებს, ჩრდილოვან ბიზნესს ვებრძოდით, სადაც ფული თეთრდებოდა და ხაზინაში გადასახადები არ შედიოდა. დღედაღამ სიამოვნებით ვმუშაობდი - “ვარდების რევოლუციამდეც” მიშას ვუჭერდი მხარს და 2003 წლის ნოემბერშიც მის გვერდით ვიდექი - კერძოდ, ვეხმარებოდი რაიონებიდან თბილისში ხალხის ჩამოყვანის, იმ სახელგანთქმული ავტობუსების კოლონის ორგანიზებაში... მაგრამ დაახლოებით ერთ წელიწადში ვიგრძენი (და არა მარტო მე!), რომ ჩვენ არადანიშნულებისამებრ გვიყენებდნენ, ზოგიერთი თავისი ინტერესებისთვის გვიყენებს, რომ პრეზიდენტს გარს ეხვია უამრავი ცუდი მრჩეველი, რომლებსაც მხოლოდ პირადი მიზნები ამოძრავებდათ - გამდიდრება, სამსახურებრივი წინსვლა და ზოგჯერ შურისძიებაც...
პოლიტიკოსი არა ვარ, ჯარისკაცი ვარ, რომლის სპეცმომზადებაც ჩემს სამშობლოს 60.000 დოლარზე მეტი დაუჯდა, მაგრამ ბოლო წლებში უამრავ რამეს მოვესწარი და ელემენტარულად შავის თეთრისგან გარჩევა ვისწავლე... გულმა რეჩხი მიყო და, რომ იტყვიან, ქუდი დავიხურე და შინ წავედი”.
რატომ გამახსენდა ეს ყველაფერი? იმიტომ, რომ დღეს საქართველო დიდი მოვლენების ზღურბლზე დგას, ხოლო პრეზიდენტ სააკაშვილის მრჩეველები - უნიჭო დილეტანტები მთავრობასა და პარლამენტში, მათი დაუდევრობის მალე­გალიზებელი გამყიდველი ექსპერტები და ათასი ჯურის არასამთავრობო ორგანიზაციების ხელმძღვანელები, მათი გამპიარებელი ტელეჟურნალისტები - მას კვლავ უფსკრულისკენ უბიძგებენ! ზოგიერთი ამ ამბიციური მარიონეტების­გან, დოლარებით თვალდავსილი, გასული წლის აგვისტოში პირზე დუჟმომდგარი უმტკიცებდა მიშას, რომ რუსებს დაჟანგული ტანკები ჰყავთ და დაჩოქილი ემუდარებოდა (თავად სააკაშვილის სიტყვებით!) ბლიცკრიგის დაწყებას. დღეს კი მათ ჯიუტად არ სურთ ახალი რეალიების დანახვა და ინერციით “მიგორავენ” ბუშის ქუჩაზე - არის ასეთი თბილისში...
და არა მარტო ისინი: . . ოპოზიციის მთელი სპექტრი, საპარლამენტოცა და არასაპარლამენტოც - ალასანიას, გაჩეჩილაძის, ბურჯანაძის, უსუფაშვილის, გამყრელიძის, ზურაბიშვილის, თარგამაძის, თორთლაძისა და დანარჩენების პარტიები ტყუპები არიან არა მხოლოდ ფორმით (მხედველობაში მაქვს მათი უსახური, ერთმანეთის მსგავსი სახელწოდებები, თითქმის ყოველთვის სიტყვა “დემოკრატიას” რომ შეიცავენ!), შინაარსითაც: მათ ყველას ვაშინგტონის მხარდაჭერის, ინსტრეუქციებისა და დაფინანსების იმედი აქვთ და დავიწყებიათ, რომ იქ პროექტ “საქართველოს” ავტორები - ბუში და რესპუბლიკელები კი აღარ ხელმძღვანელობენ, არამედ დემოკრატები, რომლებსაც ამ უიღბლო ექსპერიმენტთან, ისევე, როგორც წინა ადმინისტრაციის სხვა ყველა მარცხიან ავანტიურასთან (კოსოვო, ავღანეთი, ერაყი) კავშირი არ აქვთ!
რა მაძლევს ამგვარი ფიქრის საფუძველს?! რა და ბოლო თვეებისა და, განსაკუთრებით, ბოლო კვირების ყველა მოვლენა:
- . . 6 მარტს აშშ სახელმწიფო მდივანმა ჰილარი კლინტონმა ჟენევაში შეხვედრისას რფ საგარეო საქმეთა მინისტრ სერგეი ლავროვს “გადატვირთვის” წითელი ღილაკი აჩუქა - რუსეთსა და აშშ- შორის ურთიერთობების ახალი სტადიის დასაწყისის სიმბოლო. თუმცა ქართული პოლიტელიტა (ზემონახსენები ცუდი მრჩევლები!) მაინც გაჰყვიროდა, რომ აშშ და ევროპა უთუოდ დასჯიან რუსეთს 08.08.08 ომისთვის;
- . . 6 ივლისს აშშ პრეზიდენტმა ბარაკ ობამამ მოსკოვში გამართულ სამიტზე განაცხადა, რომ აშშ ამიერიდან გაითვალისწინებს რუსეთის ინტერესებს პოსტსაბჭოთა სივრცეში, მათ შორის - საქართველოშიც. მაგრამ ქართულმა პოლიტისტებლიშმენტმა (განსაკუთრებით - საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრმა და რუსეთის მოქალაქემ გრიგოლ ვაშაძემ) რუსეთს ტოტალური საერთაშორისო იზოლაცია უწინასწარმეტყველა;
- . . 17 სექტემბერს აშშ პრეზიდენტმა ბარაკ ობამამ დაუთმო რუსეთს და, რფ-ის პრეზიდენტ დიმიტრი მედვედევის სიტყვებით, მამაცი ნაბიჯი გადადგა, როცა ევროპაში რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემის მესამე პოზიციური რაიონის შექმნაზე უარი განაცხადა; თუმცა ჩვენი ჭკუათხელი ექსპერტები მაშინვე აჭყლოპინდნენ, რომ რადარი საქართველოში განთავსდება;
- . . 18 სექტემბერს ნატოს გენერალურმა მდივანმა ანდერს ფოგ რასმუსენმა ბრიუსელში გამართულ კონფერენციაზე განაცხადა, რომ საქართველო მზად არ არის ჩრდილოატლანტიკურ ალიანსში გასაწევრებლად სავსებით ობიექტური მიზეზების გამო. ის არ შეესაბამება ნატოში გაერთიანების კრიტერიუმებს ალიანსის რიგების შევსებისთვის, - ხაზგასმით აღნიშნა გენმდივანმა 29 სექტემბერს ატლანტიკურ საბჭოში სიტყვით გამოსვლისას. მაგრამ ჩვენმა პოლიტოლოგებმა - ცინცაძემ, რონდელმა, ალექსიძემ (საქართველოს კომპარტიის ცკ-ის ყოფილი პოლიტპროპაგანდისტები!) ისევ იცრუეს, რომ “ცალი ფეხით” უკვე ნატოში ვართ, ხოლო რუსეთი ეკონომიკური კოლაფსისა და ტერიტორიული დაშლის ზღვარზეაო;
- . . 30 სექტემბერს სამხრეთ კავკასიაში კონფლიქტის გარემოებათა გამომძიებელმა კომისიამ, შვეიცარიელი დიპლომატის - ჰაიდი ტალიავინის ხელმძღვანელობით, გამოაქვეყნა მოხსენება, რომელიც ერთმნიშვნელოვნად ადასტურებს, რომ 2008 წლის აგვისტოში ომი საქართველომ დაიწყო. თუმცა საქართველოს ხელისუფლება და ზემონახსენები “ანალიტიკოსები” საწინააღმდეგოს ამტკიცებენ და კვლავაც წინასწარმეტყველებენ პუტინისა და ლავროვის გადადგომას, რომლებსაც მედვედევი თითქოსდა დღე-დღეზე გაათავისუფლებს გასული წლის აგვისტოში დაშვებული უხეში შეცდომებისათვის; (უნდა აღვნიშნო ისიც, რომ კულუარული ინტრიგები ჩვენი პოლიტიკანების საყვარელი თემაა: ამ ჭორიკნებისთვის სახელმწიფოებრივი ინტერესები ფუჭი სიტყვებია; ისინი ყველაფერს თავიანთი საზომით ზომავენ და ამიტომ ყველგან და ყველაფერში მხოლოდ შინაურულ ჩალიჩს ხედავენ. ახლაც, 12 დეკემბერს აფხაზეთში დანიშნული არჩევნების წინ, მათ ბედკრული საქართველო დაივიწყეს და იმაზე კამათობენ, თუ ვინ გახდება აფხაზეთის პრეზიდენტი... მინდა, დავძინო: პუტინი თუ მედვედევი, ბაგაფში თუ ხაჯიმბა, კოკოითი თუ ჯუსოევი - რა მნიშვნელობა აქვს თქვენთვის, ინტრიგანებო?! თქვენგან განსხვავებით, არც ერთი მათგანი სამშობლოს ვალუტაზე არ გაყიდის!)
- . . 13 ოქტომბერს აშშ სახელმწიფო მდივანმა ჰილარი კლინტონმა მოსკოვში ვიზიტისას განაცხადა, რომ არავითარი მიზეზი არ აქვს იფიქროს, თითქოსდა რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის ობიექტები საქართველოში განთავსდება და რომ აშშ- სურს, რუსეთთან ერთობლივი რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვა ჰქონდეს, რომელიც რუს ხალხსაც დაიცავს, ამერიკელსაც და ჩვენს ევროპელ მოკავშირე მეგობრებსაც; რომ ის მოხარული იქნება, შეხვდეს პრემიერ-მინისტრ პუტინს (რომელიც იმ დროს ჩინეთში ვიზიტად იმყოფებოდა) და რომ იმედოვნებს მის ხილვას მომავალში; რომ აშშ დაეხმარება ქართველ ხალხს (და არა ხელისუფლებას! - . .), თავი დაცულად იგრძნოს და მაშინვე დასძინა, რომ სინი წვრთნიან ქართულ ჯარებს ავღანეთში სამუშაოდ... რომ ამერიკა და რუსეთი განსხვავებული ქვეყნებია, განსხვავებული ღირებულებებითა და ისტორიული გამოცდილებით, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ მათი თანამშრომლობა ვერ განვითარდება; დიახ, აშშ არ აღიარებს სამხრეთ ოსეთსა და აფხაზეთს, მაგრამ ითანამშრომლებს ყველა სფეროში, რომელშიც ის და რუსეთი თანხმდებიან, რადგან ეს ერთობლივი ურთიერთობების გაფართოებისა და გაღრმავების საშუალებაა.
თითქოსდა მხოლოდ ნამდვილი იდიოტი ვერ შეამჩნევდა, რომ აშშ-მა (პირველად უახლესი ისტორიის განმავლობაში!) უგულებელყო მენტორული ტონი და მსოფლიო ჟანდარმის როლი, უარი თქვა ორი “”- ფორმულაზე (ბჟეზინსკისა და ბუშის): “ჩვენ ვაწარმოებთ უსაფრთხოებას, თქვენ მოიხმართ მას!”, შეწყვიტა რუსეთისთვის ჭკუის დარიგება, უგულებელყო მკვეთრი კრიტიკა ადამიანთა უფლებების დაცვის საკითხებში და პატივისცემით აღიარა, რომ რუსე­თი და ამერიკა განსხვავებული ქვეყნებია! (8.000 კილომეტრით დაშორებული ამერიკა როგორ აღმოჩნდა საქართველოსთვის უფრო ახლობელი, ვიდრე უძველესი მეზობელი - ერთმორწმუნე რუსეთი, რომელთანაც მას 900 კმ საერთო საზღვარი გააჩნია - ეს კითხვაა ან ფსიქოთერაპევტის, ან კიდევ - დავიდ კოპერფილდისთვის...) მაგრამ ჩვენი ვაიპოლიტიკოსები და პროქტო-პოლიტოლოგები (ზემონახსენები, პლუს რამდენიმე ახალგამოჩეკილი მასხარა - ვინმე ბარნოვ-შარაშენიძე-გოგოლაშვილ-ჩიტიძე) ისევ “ღრუბლებში დაფრინავენ” და ბრიყვულად აცხადებენ, რომ ჰილარი კლინტონმა განაგრძო აუღიარებლობის პოლიტიკა, რომ თითქოსდა აშშ დიდი ზეწოლა განახორციელა რუსეთზე და მალე აიძულებს რუს აგრესორებს, მათი ჯარები ოკუპირებული ტერიტორიიდან გაიყვანონ...
საგანგებოდ ამ ცრუპენტელებს ორ ახალ ინფორმაციას შევთავაზებ განსჯისთვის (რა თქმა უნდა, თუ განსჯის უნარი საერთოდ შესწევთ!):
- . . 14 ოქტომბერ რუსეთის სატრანსპორტო კომპანიის «Вертикаль Т»- შვეულმფრენმა მონაწილეობა მიიღო ავღანეთის ტერიტორიაზე ჩამოგდებული აშშ-ის შეიარაღებული ძალების შვეულმფრენის “Boeing CH-47 Chinook -ის ევაკუაციაში, რო­მელსაც ცეცხლი გაუხსნეს და აიძულეს, ყანდაგარის მიდამოებში დაშვებულიყო. რუსეთის Ми-26-მა 110 კმ იფრინა გარე ფარზე დამაგრებული ამერიკული შვეულმფრენით და უსაფრთხო ადგილას გადაიყვანა იგი;
- .. 17 ოქტომბერს ცნობილმა ამერიკელმა დიპლომატმა ჰენრი კისინჯერმა გაზეთ “Le Figaro”-სთან ინტერვიუში განაცხადა: “აშშ-მა შეცდომა დაუშვა, როცა სათანადო პატივისცემით არ მოეპყრო რუსეთს. როცა საქმე სტრატეგიულ პარტნიორთან გაქვს, რომელიც შიდა მიზეზების გამო თავისი ისტორიის რაღაც მომენტში შედარებით სუსტდება, მუდამ უმართებულოა, ამპარტავნულად მოიქცე ასეთ შემთხვევაში. მიმაჩნია, რომ ბარაკ ობამას ადმინისტრაცია სავსებით სწორად იქცევა, როცა რუსეთთან თანაბარუფლებიან დიალოგს აღადგენს”.
რაღა დავამატო?! ალბათ, მხოლოდ ის, რომ ჩვენი “მფრინავი” პოლიტავანტიურისტების ძირს დანარცხება ერთობ მტკივნეული იქნება...
თუმცა მოდი იმაზე ვიფიქროთ, რა “გავაფრინეთ” გასულ კვირებში და სად “გავფრინდებით” უახლოეს მომავალში, ალბათ, - . . დეკემბრის მეორე ან მომავალი 2010 წლის იანვარის პირველ ნახევარში. რატომ?! განვმარტავ, ოღონდ მანამდე სამი ბოლო “გაფრენა” განვიხილოთ:
1) საქართველოს პრემიერ-მინიტრ ნიკა გილაურის . . 6 ოქტომბრის ვიზიტი თურქეთში და მისი შეხვედრა პრემიერ-მინისტრ რეჯებ ტაიპ ერდოღანთან ხომ არ არის გამოწვეული იმით, რომ უახლოეს მომავალში თურქეთის აფხაზური დიასპორის - მუჰაჯირების ზეწოლით თურქეთმა, შესაძლოა, სამხრეთ ოსეთი და აფხაზეთი აღაიროს?
2) . . 25 სექტემბერს ნიუ იორკში მყოფ და გაეროს გენანსმბლეაზე სიტყვით გამოსულ მიხეილ სააკაშვილს რატომ არ მისცეს საშუალება, არა თუ გამოლაპარაკებოდა, არამედ მიახლოებოდა და, უბრალოდ, ხელი ჩამოერთმია ბარაკ ობამასთვის - იმ ქვეყნის პრეზიდენტისთვის, რომელსაც საქართველოს ამჟამინდელი ხელისუფლება მთავარ სტრატეგიულ პარტნიორს უწოდებს?
3) ტალიავინის დასკვნის გამოქვეყნებიდან მეექვსე დღეს (. . 6 ოქტომბერს) საქართველოს პრეზიდენტმა ჯერ რატომ წარმოადგინა პარლამენტში “ეკონომიკის თავისუფლების აქტი” (რომლის მიხედვითაც უპრეცედენტოდ ლიბერალური საგადასახადო კანონმდებლობა გვექნება, უცხოელ ინვესტორებს შეღავათიანი საგადასახადო რეჟიმი დაუწესდებათ, ლიკვიდირებული იქნება ორმაგი დაბეგვრა და კერძო საბანკო სექტორზე სახელმწიფო კონტროლი, აიკრძალება ახალი მაკონტროლებელი სტრუქტურების შექმნა და ეს ყველაფერი შევა (ნონსენსი!) კონსტიტუციაში), ხოლო ექვსი დღის შემდეგ სასწრაფოდ გაფრინდა ქუვეითში? ხომ არ მოსთხოვეს მას ქუვეითელმა შეიხებმა თავიანთი ინვესტიციების დაცვის გარანტიები (რომლებმაც ფული დააბანდეს ფოთში თავისუფალი ინდუსტრიული ზონის (СИЗ) შექმნასა და აეროპორტის აგებაში, ტელეკომპანია “იმედშითბილისის გარეუბნებში მიწის ნაკვეთებსა და სხვა ბიზნესპროექტებში), ტალიავინის დასკვნის გაცნობისას, რომელმაც კატასტროფულად შეარყია საქართველოს პრეზიდენტის ისედაც მყიფე საყრდენი?!
ახლა კი, რატომ არ გამოვრიცხავ, რომ დაახლოებით 2009 წლის 15 დეკემბრის შემდეგ 2010 წლის 17 იანვრამდე საქართველოში შესაძლოა, გათამაშდეს იმ დრამის დასკვნითი ნაწილი, რომელიც, ბოლო ექვსი წელია, გრძელდება:
- 2008
წლის 7 ოქტომბერს
საინფორმაციო სააგენტო Day.Az-თან ინტერვიუში (www.day.az) “მხოლოდ რუსეთს შეუძლია კავკასიური ტკივილის წრის გარღვევა საქართველოში მოვლენათა განვითარების ექვსი შესაძლო სცენარი განვიხილე, რომელთაგან ერთი იტყობინება: “აშშ-, რომელმაც ვერ გაბედა ღია ფრონტით რუსეთთან დაპირისპირება 2008 წლის 8-12 აგვისტოს ხუთდღიან ომში და კავკასიისთვის პირველი ბრძოლა წააგო, ვერ მოიხელთა “ერთგულების სარტყლის”, ანუ სამხრეთ კავკასიისა და კასპიის გასაღები. გამორიცხული არაა, რომ ისინი “მეორე ეშელონს” ამზადებდნენ და ისევ მიამიტი ქართველების ხელით: ამჯერად პროვოცირებული იქნება ტერაქტები და პარტიზანული ომი ჩრდილოეთ კავკასიაში. ეს კი საბაბს მისცემს აშშ-, ტერორიზმთან ბრძოლის დროშით ქვეყანაში შემოიჭრას”;
- 2009 წლის 7 ოქტომბერს (ზუსტად ერთი წლის შემდეგ!) მე იგივე გავიმეორე პუბლიკაციაში “მისტერ ბუშმისტერი, ანუ რა საერთო აქვთ ჯორჯ ბუშსა და ბუბა კიკაბიძეს” (ყოველკვირეულ გაზეთში “საქართველო და მსოფლიო” geworld.net): “აშშ ჯორჯ ბუშის პრეზიდენტობის ხანაში “ლამობდა საქართველოს პლაცდარმად გადაქცევას რუსეთის ჯერ სამხრეთ, შემდეგ კი ჩრდილოეთ კავკასიიდან განსადევნად:
რფ-ის სამხრეთ საზღვრების გაკონტროლებას (რადიოსალოკაციო და სხვა დაზვერვა), პანკისის ხეობიდან დივერსიული ჯგუფების გადასროლას ჩრდილო კავკასიაში, იქაურ ბოევიკთა უზრუნველყოფას, საველე მეთაურებთან კავშირისა და სხვადასხვაგვარი ინციდენტების, ტერაქტებისა და პროვოკაციების ინსპირირებას ამ ფეთქებადსაშიშ რეგიონში შემდგომი დესტაბილიზაციით. საბოლოო მიზანი - რუსეთის ფედერაციიდან ჩეჩნეთის, ინგუშეთის, ყარაჩაევო-ჩერქეზეთის, დაღესტნისა და, შესაძლოა, ჩრდილოეთ ოსეთის უალტერნატივო გამოყოფისთვის სიტუაციის შექმნა იყო”;
- 2009
წლის 13 ოქტომბერს (მოსკოვში აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის ჰილარი კლინტონის ჩასვლის დღეს!)
ნაციონალური ანტიტერორისტული კომიტეტის (НАК) თავმჯდომარემ, რუსეთის ФСБ- დირექტორმა ალექსანდრე ბორტნიკოვმა გა­ნაცხადა: “ბოევიკთათვის აღმოჩენილი აუდიოჩანაწერები მოწმობენ, რომ “ალ-ქაიდას” ემისრებმა დაამყარეს კონტაქტი საქართველოს სპეცსამსახურებთან, რომელთა მონაწილეობითაც ორგანიზება გაუკეთდა ტერორისტების მომზადებასა და გადასროლას ჩეჩნეთის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე. გარდა ამისა, ისინი გამუდმებით ცდილობენ იარაღის, ასაფეთქებელი ნივთიერებების, ფინანსური სახსრების მიწოდებას დაღესტნის ყველაზე სახიფათო ობიექტებზე დივერსიების განსახორციელებლად; უპირველესად კი ნავთობსა და გაზსადენებზე”.
ხომ არ გვაფრთხილებს რუსეთი აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის - ჰილარი კლინტონის მოსკოვში ჩასვლის დღეს, ისევე, როგორც შარშან, როცა 2008 წლის
9
ივლისს რუსეთის სამხედრო-საჰაერო ძალების ოთხი გამანადგურებელი 40 წუთის განმავლობაში დაფრინავდა ცხინვალის თავზე თბილისში აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის - კონდოლიზა რაისის ვიზიტის წინა დღეს?!

განვაგრძოთ:
- 2008 წლის 17 სექტემბერს, საინფორმაციოს სააგენტო “НОВОСТИ – Азербайджан”-თან ინტერვიუში (www.newsazerbaijan.ru) “რუსეთის საერთაშორისო იზოლაცია საიქიოს მითს წააგავს”, კორესპონდენტის კითხვაზე - რეალურია თუ არა, რომ სააკაშვილი ნებაყოფლობით გადადგეს და უბრძოლველად წავიდეს? - მე მივუგე: “ეს სავსებით რეალური იქნება, თუ ამას ხელისუფლებაში მისი მომყვანი ამერიკელები მოსთხოვენ. ახლა დაიწყება აქტიური სეპარაცია თავად დემოკრატიული საქართველოს პროექტისა მისი ხელმძღვანელის მიერ და სააკაშვილს ექნება შანსი, ნებაყოფლობით წავიდეს უსამართლობასთან მებრძოლის შარავანდედით. თუ ეს სეპარაცია არ განხორციელდა, საფრთხის ქვეშ აღმოჩნდება თავად პროექტიც”;
- 2009 წლის 14 ოქტომბერს (ერთი წლის შემდეგ!) ეს დავადასტურე პუბლიკაციაში “ნატოწაღებულნი...” (ყოველკვირეული გაზეთი “საქართველო და მსოფლიო” www.geworld.net): “პრაქტიკულად, დაწყებულია აქტიური სეპარაცია - პროექტ “საქართველოს” გამიჯვნა მისი ხელმძღვანელის, მიხეილ სააკაშვილისგან, რათა გადარჩეს, თუ მთელი პროექტი არა, მისი ნაწილი მაინც - კადრები, რომელთა გაწვრთნა აშშ- სოლიდური თანხები დაუჯდა და რომელთა ინტერესები უკვე ეწინააღმდეგება თავად სააკაშვილის ინტერესებს”;
- 2008
წლის 14 ოქტომბერს (იმავე დღეს!) თბილისში, სასტუმრო «Radisson» -ში გამართულ კონფერენციაზე ქართული ოპოზიციის ლიდერებმა განაცხადეს “საქართველოს პრეზიდენტის - მიხეილ სააკაშვილის საქართველოსგან გამიჯვნის” კომპანიის დაწყების შესახებ.
მაშ, განა სამართლიანად არ ვაცხადებ, რომ ქართული ოპოზიციის მთელი სპექტრი ინერციით ბუშის ქუჩაზე თავდაღმა მიექანება?!
განვაგრძოთ:
- . . 10 ოქტომბერს ციურიხში თურქეთმა და სომხეთმა, ევროკავშირის უმაღლესი წარმომადგენლის - ჰავიერ სოლანას, საფრანგეთისა და სლოვენიის საგარეო საქმეთა მინისტრების - ბერნარ კუშნერისა და სემუელ ჟბოგარის, რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის - სერგეი ლავროვისა და აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის - ჰილარი კლინტონის თანდასწრებით (რომელმაც მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ამ, კინაღამ ჩაშლილ ღონისძიებაზე!) ხელი მოაწერეს “დიპურთიერთობათა დამყარების” ოქმსა და “ორმხრივი თანამშრომლობის განვითარების” ოქმს. თანაც, როგორც სანდო, კარგად ინფორმირებული წყაროებისგან შევიტყვე, აშშ კატეგორიულად ითხოვს სომხეთ-თურქეთის საზღვრის აღდგენას არა უგვიანეს . . დეკემბრისა;
- . . 13 ოქტომბერს აშშ-ის სახლემწიფო მდივანმა ჰილარი კლინტონმა მოსკოვში ზემონახსენები ვიზიტისას განაცხადა, რომ ამერიკა იმედოვნებს სტრატეგიული საიერიშო შეიარაღების (СНВ) შეზღუდვის შესახებ ახალ შეთანხმებაზე მუშაობის დასრულებას . . 5 დეკემბრამდე, რადგან ძველი ხელშეკრულების ვადა სწორედ 5 დეკემბერს იწურება;
- . . 14 ოქტომბერს რუსეთის უშიშროების საბჭოს თავმჯდომარემ - ნიკოლაი პეტრუშევმა განაცხადა, რომ რუსეთის ახალი სამხედრო დოქტრინა ითვალისწინებს ბირთვული იარაღის გამოყენებას ლოკალურ ომებსა და კონფლიქტებში პრევენციულ ბირთვულ იერიშად ანდა მოწინააღმდეგის აგრესიის საპასუხოდ ჩვეულებრივი საბრძოლო მასალის გამოყენებით. სამხედრო დოქტრინის ახალი რედაქცია დასამტკიცებლად წარედგინება რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტს . . დეკემბერში.
ბავშვიც კი (მაგრამ არა ქართველი პოლიტიკოსები და ექსპერტები!) მიხვდება, რომ ეს შემთხვევითობათა უბრალო ჯაჭვი არ არის, რომ აშშ (ანუ სომხური ლობი ამერიკულ კონგრესში!) დაჟინებით ითხოვს სომხეთ-თურქეთის საზღვრის გახსნას არა უგვიანეს მიმდინარე წლის დეკემბრისა, რათა საქართველოში, შესაძლო დესტაბილიზაციის შემთხვევაში, ჰქონდეს საქართველოს მარშრუტის ალტერნატიული გზა სომხეთისკენ თურქეთის გავლით! საქართველოს, რომელიც “ალ-ქაიდასთან” კავშირში დაადანაშაულეს, ბოევიკთა ბუდე, ჩრდილოეთ კავკასიაში ტერორისტთა, იარაღისა და ფინანსების გადასასროლი სატრანზიტო ზონა უწოდეს, ფართომასშტაბიანი ანტიტერორისტული ოპერაციის შემთხვევაში, შესაძლოა, კიდევ ერთხელ იქცეს “ცხელ წერტილად”! ასევე, საქართველოს წინააღმდეგ შესაძლოა, გამოიყენონ საერთაშორისო სანქციები, თუკი მის ტერიტორიაზე აკრძალული ეპიდემიოლოგიური იარაღის - ბუშის ბაქტერიის არსებობა დადასტურდება
(განსაკუთრებით საშიში ვირუსების ბანკი, რომელიც აქ ბუშის განკარგულებით შემოიტანეს ერაყში გადატანის მიზნით, რათა, საჭიროების შემთხვევაში, გაემართლებინათ ამერიკელების იქ შეჭრა)! ორივე შემთხვევაში საქართველოს საზღვრები დაიკეტება, ხოლო, თუ სანქციებს ირანსაც დაუწესებენ, სატრანსპორტო მარშრუტი თურქეთის გავლით სომხეთისთვის ჭეშმარიტ სიცოცხლის გზად იქცევა.
ეს ყველაფერი თვალსაჩინო მაგალითი გახდება უკრაინისთვის 2010 წლის 17 იანვრის საპრეზიდენტო არჩევნების წინ
(აი, ვადებშიც გავერკვიეთ!).
განსაკუთრებით მინდა, აღვნიშნო, რომ მოვლენათა ასეთი განვითარება, ისევე, როგორც ნებისმიერი კომპრომატი ბუშსა და მისი კაბინეტის წევრებზე, ხელს აძლევს ამჟამინდელ ადმინისტრაციას, დემოკრატიულ უმრავლესო­ბას კონგრესში და აშშ-ის პრეზიდენტს: ბარაკ ობამას ესმის, რომ უკვე თავისი პრეზიდენტობის ფაქტით, რუსეთთან თანამშრომლობით, ბუშისა და მისი რესპუბლიკელების მიერ ერაყსა და ავღანეთში გაჩაღებული ომის დასრულების სურვილით მან აიმხედრა რასისტებიც, მილიტარისტებიც, პენტაგონისა და CIA- (ცე-რე-უს) ელიტაც, ოლიგარქებიც, რომლებიც სამხედრო შეკვეთებზე მილიარდებს შოულობენ, და ნარკომოვაჭრენიც. და, თუ ის საბოლოოდ არ მოახდენს ამერიკელი ხალხისა და მსოფლიო თანამეგობრობის თვალში მათ დისკრედიტირებას, არ გაამწესებს განსასჯელთა სკამზე, მას შესაძლოა, ჯონ კენედის ბედი ეწიოს...
სწორედ ამიტომ დაინიშნა სპეცპროკურორი აშშ-ის ყოფილი ვიცე-პრეზიდენტის დიკ ჩეინის საქმეზე.
სწორედ ამიტომ არ შევიდნენ რუსული ჯარები თბილისში 2008 წლის აგვისტოში - სხვაგვარად აშშ-ში გამართულ არჩევნებზე გაიმარჯვებდნენ არა დემოკრატები და ობამა, არამედ რესპუბლიკელები და “ამერიკელი ქართველი” მაკეინი, რომელიც საქართველოს ორი ზესახელმწიფოს შეჯახების არენად გადააქცევდა და მსოფლიოს ბირთვულ კატასტროფამდე მიიყვანდა!
სწორედ ამიტომ აშშ-ის ამჟამინდელი ადმინისტრაცია არ გამოესარჩლება პრეზიდენტ სააკაშვილის ხელისუფლებას - ის ხომ პროექტ “საქართველოს” (GEORGIA) პირმშოა, რომლის ავტორიც ჯორჯ (GEORG) ბუში გახლავთ...
თუმცა არსებობს პრობლემის გადაჭრის ერთი ოპტიმალური გზა: თუკი უახლოეს მომავალში დიდ პოლიტიკურ სცენაზე გამოვლენ აუცილებელი რესურსის მქონე პერსონალიები (ნაციონალურად ორიენტირებული, ავტორიტე­ტული რუსეთშიც და საქართველოშიც, პროფესიონალები, მაღალი ინტელექტისა, პოლიტიკური გამოცდილებისა და შორსმჭვრეტელობის მქონე), რომლებსაც რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობების აღდგენის რეალური პროექტი აქვთ და მათი აქტიური მონაწილეობით დაიწყება ჩვენი ქვეყნების ხელისუფალთა შეხვედრები, შეგვიძლია იმედი ვიქონიოთ, რომ მოვლენები სასურველი, მაგრამ სავსებით ახალი მიმართულებით განვითარდება!


P.S. . . 13 ოქტომბერს, მოსკოვში სახლემწიფო მდივნის ჰილარი კლინტონის ზემოხსნებული ვიზიტისას, თბილისში ჩამოვიდა აშშ-ის ახალი ელჩი საქართველოში ჯონ ბასი, რომელსაც ტყუილუბრალოდ როდი უწოდებენ “კრიზისის მენეჯერს”: ვაშინგტონის ადმინისტრაცია მას სამუშაოდ, ჩვეულებრივ, ცხელ უბნებსა და ცხელ წერტილებში აგზავნის: ის მონაწილეობდა თურქეთისა და კვიპროსის კონფლიქტის დარეგულირებაში, ნატოსა და რუსეთის მოლაპარაკებების პროცესში ჩვეულებრივი შეიარაღების შეზღუდვის შესახებ ევროპაში, ხელმძღვანელობდა ბაღდადის აღდგენაზე მომუშავე სამთავრობო გუნდს ერაყში, ხელმძღვანელობდა სახელმწიფო დეპარტამენტის სწრაფი რეაგირების ოპერატიულ ცენტრს, რომელიც უზრუნველყოფს აშშ-ის საელჩოს თანამშრომელთა და მათი ქონების დაცვას (ევაკუაცია) საგანგებო სიტუაციებში(!). ამჯერად საქართველოში ბასის გამოგზავნა კიდევ ერთხელ ადასტურებს ზემოჩამოთვლილ პროგნოზებს და არცთუ “მოსაწყენ” ზამთარს გვპირდება...
თუმცა საქართველოში აშშ-ის საელჩოს ევაკუაციამდე საქმე არ მივა და მისტერ ბასს არ მოუწევს “კრიზისის მენეჯერის” როლის შესრულება, თუკი ბოლო ექვსი წლის ჩემი პუბლიკაციების მთავარი გმირი განცხადებას “საკუთარი სურვილით..ანდა “ჯანმრთელობის მდგომარეობით...” დაწერს (მეორეს არ ვუსურვებ, რადგან «личную неприязнь»- არ განვიცდი)...
საინტერესოა: რას მოგვიტანს “ნისკარტით” რესპუბლიკელი “შევარდენი” მაკეინი, რომელიც ამ დღეებში საქართველოს ეწვევა? “პროექტის” დასრულების აქტს თუ “შავ დამღას”?! ან, იქნებ, გუანტანამოს ტუსაღებისთვის ქუთაი­სის ახალმოწყობილი ციხის მიღება-ჩაბარების აქტზე ხელმოსაწერად ჩამოდის და ამავდროულად თავისთვის, ჩეინისა და ბუშისთვის “კამერის” შერჩევა სურს?!

http://geworld.net/pictures/bush.jpg

http://geworld.net/politics/430.html