Georgia & World 

 

არნო ხიდირბეგიშვილი:

ნატოწაღებულნი და გაბაიბურთებული სიმონსი...

20. 10. 2009

image

  “რა მოხდება???” - საქართველოში ეს კითხვა ყველას პირზე აკერია: მედიისა და ცრუექსპერტების მიერ  დეზინფორმირებულ ჰიპერპოლიტიზებულ საზოგადოებაში დღეს მხოლოდ იმაზე ლაპარაკობენ, თუ რა გველის...

“
უშეცდომო პასუხი” ამ კითხვაზე აქვთ მხოლოდ საქართველოს ხელისუფლებასა და ზემონახსენებ ცრუექსპერტებს, რომლებსაც მე არ მივეკუთვნები, ამიტომ, პატივცემულო მკითხველო, მოდი, როგორც ყოველთვის, ერთად დავფიქრდეთ და შევეცადოთ, დასაწყისისთვის, გამორიცხვის მეთოდის გამოყენებით ვუპასუხოთ კითხვას: “რა არ მოხდება
1)
აშშ-ის პრეზიდენტი ბარაკ ობამა, რომელსაც გასულ კვირას 2009 წლის ნობელის პრემია მიანიჭეს მშვიდობის დარგში, “საერთაშორისო პოლიტიკაში ახალი კლიმატის შექმნის, საერთაშორისო დიპლომატიის განმტკიცებაში ექსტრაორდინარული ძალისხმევისა და ბირთვული იარაღის გარეშე სამყაროს შექმნისთვის” (იგულისხმება - ბუშის პოლიტიკის უგულებელყოფისთვის, რუსეთის ფედერაციასთან კონსტრუქციული თანამშრომლობისთვის, ევროპაში რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემების (ПРО)განთავსებაზე უარის თქმისა და მზაობისთვის СНВ-3 ხელშეკრულების დადების გამო) საქართველოს ამჟამინდელი ხელისუფლების ახირებების გამო კრემლთან კონფლიქტს არ გააჩაღებს! ამერიკის ლიდერის თქმით, “მას და ნატოს ხელმძღვანელს რუსეთთან ურთიერთობის განმტკიცების საქმეში ერთნაირი პოზიცია უკავიათ” (ვფიქრობ, არაა აუცილებელი იმ მიზეზების ჩამოთვლა, რომელთა გამოც ევროპა საქართველოს გულისთვის კრემლთან კონფლიქტს არ გააჩაღებს);
2)
ნატო საქართველო-რუსეთის კონფლიქტში, მისი წარმოქმნის შემთხვევაში, არ ჩაერევა (ისევე, როგორც გასული წლის აგვისტოში), მით უფრო არ დაგვიბრუნებს აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთს: ნატოს გენერალური მდივანი ანდერს ფონ რასმუსენი მიიჩნევს, რომ რუსეთი ბალტიის ქვეყნების ან ნატოს სხვა მოკავშირეებისთვის საფრთხეს არ წარმოადგენს და სურს რუსების დარწმუნება იმაში, რომ ნატო რუსეთის მტერი არაა: “ნატო რუსეთს არ ამხედრებია. ჩვენი პარტნიორობა აუცილებელია. თუ რუსეთს რაიმე ემუქრება, ეს საფრთხე დასავლეთიდან კი არა, სამხრეთიდან მომდინარეობს. ვფიქრობ, რუსეთის ხელმძღვანელობას ეს კარგად ესმის”;
3)
საქართველო, მისი ამბიციური ხელისუფლებითა და ტერიტორიული პრობლემებით, ვერ გაწევრდება ნატოში. იმ პირობებში, როცა თბილისიდან 30 კმ-ში რუსული ტანკები დგას, ხოლო საპრეზიდენტო სასახლე - რუსული არტილერიის მისაწვდომობის ზონაში, საქართველოში ნატოს ბაზები არ იქნება (ვფიქრობ, აუცილებელი არაა იმ მიზეზების ჩამოთვლა, რომელთა გამოც საქართველო ევროკავშირში ვერ გაწევრდება);
4)
რუსეთთან კონფლიქტი არ დარეგულირდება საზოგადოებრივი სექტორის ძალისხმევით - საზოგადო და კულტურის მოღვაწეთა ურთიერთვიზიტებით, ერთობლივი კომისიებით, “მრგვალი მაგიდებითა” და კონფერენციებით, ასევე, საეკლესიო დელეგაციებით. თანამედროვე ისტორიაში არ მოიძებნება პრეცედენტი, რომ სამხედრო კონფლიქტისა და სისხლისღვრის, დიპლომატიური ურთიერთობების გაწყვეტისა და ხელისუფლებათა ამგვარი ანტაგონიზმის შემდეგ, მხარეები . . სახალხო დიპლომატიის მეთოდებით დაზავებულიყვნენ!
როგორც სამართლიანად აღნიშნავს პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი ალექსანდრე ჭაჭია, “საზოგადოებრივ აზრს გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს მაშინ, როცა არსებობენ პოლიტიკური სუბიექტები, რომლებიც ამ საზოგადოებრივ აზრს გამოხატავენ. საქართველოში არ არსებობს არხები ამგვარი სქემის რეალიზებისთვის - პოლიტიკურ ორგანიზაციათა არსებული ქსელი ანგაჟირებულია, ეს კი ეროვნულად ორიენტირებული ქსელი არ არის! პოლიტიკური პარტიები და არასამთავრობო ორგანიზაციები შექმნილია და ფუნქციონირებს ამერიკელ კურატორთა ფხიზელი მეთვალყურეობის ქვეშ და მათ მიერვე ფინანსდება. ამიტომ ვერ ვიტყვი, რომ ეს პოლიტიკური სტრუქტურები და ორგანიზაციები საზოგადოებრივ აზრს გამოხატავენ”.
ყველაზე “ახალი” და ჩვენთვის, კავკასიელებისთვის, ნაცნობი მაგალითი ყარაბაღის კონფლიქტის დარეგულირებაა, რომელიც ფინალისკენ მიიწევს არა საზოგადოებრიობის ძალისხმევით (ხშირად მის საწინააღმდეგოდაც!), არამედ ოფიციალური ხელისუფლების რესურსის გამოისობით - აზერბაიჯანისა და სომხეთის ხელისუფლების, მათი პრეზიდენტების პოლიტიკური ნების, რუსეთისა და აშშ-ის გარანტიებისა და შუამდგომლობის ხარჯზე!
ახლა კი მივენდოთ ფხიზელ ლოგიკას და არა ქართული პოლიტისტებლიშმენტისთვის დამახასიათებელ ფსევდოპატრიოტულ ემოციებს და ვივარაუდოთ, თუ “რა მოხდება”.
დასაწყისისთვის აღვნიშნოთ, რომ ბოლო ხანს საქართველოში ჩვენი ახალი ძველი “მეგობრების” ვიზიტების კასკადი (აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტის ჯო ბაიდენის, აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის მოადგილის ფილიპ გორდონის, სამხრეთ კავკასიაში ნატოს სპეციალური წარმომადგენლის რობერტ სიმონსისა და მოსალოდნელი - აშშ-ის თავდაცვის მინისტრის ალექსანდრ ვერბშოუს, რესპუბლიკელი სენატორის ჯონ მაკეინის) ძალზე წააგავს შარშანდელ აგვისტოსწინა პერიოდს, როცა ომამდე ჩვენს ქვეყანას კონდოლიზა რაისი ეწვია და მეთიუ ბრაიზა ხშირად სტუმრობდა. მართალია, დღეს ამ ნუსხაში არ არიან აშშ სახელმწიფო მდივანი და სხვა პირველი პირები (ეტყობა, მავანისთვის ხელის ჩამორთმევა არ სურთ...), უპრიანია მასზე გავჩერდეთ და, რადგანაც ბაიდენისა და გორდონის ვიზიტები უკვე განვიხილე ჩვენი გაზეთის ფურცლებზე, დანარჩენებზე ვილაპარაკოთ.
მაშ ასე, ნატოს სპეციალური წარმომადგენელი სამხრეთ კავკასიაში რობერტ სიმონსი: “ამგვარ რთულ ვითარებაში, რომელიც ბოლო ხანს ავღანეთში შეიქმნა, ნატოს ეგიდით განხორცილებულ ISAF-ის ოპერაციებში ისეთი ქვეყნის მონაწილეობა, როგორიც საქართველოა, ძალიან მნიშვნელოვან ფაქტორს წარმოადგენს... ბუქარესტის სამიტზე ჩვენ აღვნიშნეთ, რომ საქართველო, საბოლოო ჯამში, ნატოს წევრი გახდება, მაგრამ ამისათვის აუცილებელია ბევრი მუშაობა ნაციონალური პროგრამით გათვალისწინებული მიზნების მისაღწევად. ჩამოვედი, რათა გავარკვიო - როგორ მიმდინარეობს ეს პროცესი  და მოვამზადო შესაბამისი მოხსენება. ნატოში გაწევრების ზუსტი თარიღის დასახელება ჯერჯერობით არ შემიძლია”.
ეს კი ავღანეთში აშშ-ისა და ნატოს კოალიციური ჯარების სარდლის, არმიის გენერლის სტენლი მაკრისტალის სიტყვებია: “ავღანური დაჯგუფება “თალიბანის” წინააღმდეგ წარმოებულ ომს, ალბათ, წავაგებთ, თუ აშშ ვერ გამონახავს დამატებით ძალებს და არ შეცვლის სტრატეგიას... რესურსების უკმარისობა, სავარაუდოდ, დამარცხებამდე მიგვიყვანს”. ეს კრისტალურად სუფთა კაცი რეკომენდაციას იძლევა, აშშ-ის ჯარების რიცხოვნობა 40.000 სამხედროთი გაიზარდოს (დაემატოს იქ მყოფ 77.000-), თუმცაღა ობამას დემოკრატიული პარტია, რომელიც კონგრესს აკონტროლებს, შესაძლოა, წინ აღუდგეს ავღანეთში ახალი ძალების გაგზავნას, ხოლო საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვა მიუთითებს, რომ ამერიკელებს არ სურთ ამ 8-წლიანი ომის გაგრძელება!
ახლა ნათელია?! სიმონსი ომში ჩვენი ბიჭების გულისთვის ჩამოსულა, რადგან აშშ ახალ ჯარისკაცებს აღარ იძლევა! ამავე მიზნით, სიმონსის ანგარიშის გაცნობის შემდეგ, . . ოქტომბერში თბილისს აშშ-ის თავდაცვის მინისტრი ალექსანდრ ვერბშოუ ესტუმრება, თუმცა ქართველ ხალხს ამას პოლიტკორექტულად მიაწვდიან როგორც “საქართველო-ამერიკის ურთიერთობების თანამშრომლობის გაღრმავებას მხარეთა მიერ ხელმოწერილი სტრატეგიული პარტნიორობის ქარტიის ფარგლებში”... როგორც ჩანს, ამ მისტერების “პარტნიორობა” ცალმხრივი მოძრაობის ქუჩაა...
სიმონსი, რომელიც საქართველოს გარდა, კავკასიაში ბრიყვებს ვერსად გამოიჭერს, საქართველოში ნატოს ცენტრის მიერ მისთვის სპეციალურად ორგანიზებული “ნატოს კვირეულის” დღეებში, როგორც ეგონა, აქ მცხოვრებ ეროვნულ უმცირესობას შეხვდა. თუმცა, ის გააბაიბურთეს - “ეროვნულ უმცირესობათა და ნატოს” კონფერენციაზე, სადაც ნატოში საქართველოს ინტეგრაციისადმი ეროვნულ უმცირესობათა დამოკიდებულების საკითხი განიხილებოდა, დიასპორათა ლიდერებად რენე­გატ-გრანტიმჭამელთა ჯგუფი შეაჩეჩე (ისევე, როგორც ბუშს 2005 წელს, საქართველოში ვიზიტისას!), რომელსაც ფხიზლად ადევნებდა თვალს საქართველოს პრეზიდენტის მრჩეველი ეროვნულ უმცირესობათა საკითხებში (1999-დან 2008 წლამდე პარლამენტის წევრი და, იმავდროულად, კონსტიტუციის დარღვევით - სომხური გაზეთის “ვრასტანის” მთავარი რედაქტორი) ვან ბაიბურთი, რომლის გვარის წარმოთქმა თბილისში - არასასურველი, ხოლო სომხებით კომპაქტურად დასახლებულ სამცხე-ჯავახეთში არც თუ უსაფრთხოა... სომეხთა, უფრო მეტიც აზერბაიჯანელთა და სხვა აქ მცხოვრებ 800.000 არაქართველთა სახელით (?!), მან სიტყვა მისცა სიმონსს, რომ საქართველოს ეროვნული უმცირესობანი თანახმა არიან ნატოში საქართველოს გაწევრებაზე! თანახმა არიან, რომ ახალგაზრდა ქართველები საზარბაზნე ხორცად გადაიქცნენ, რათა უცხო მიწაზე უცხო ინტერესებს შეეწირონ! მან, ასევე, დასძინა, რომ საქართველო, სომხეთისა და აზერბაიჯანის მსგავსად, გამუდმებით გრძნობს რუსეთის მხრიდან მოსალოდნელ საფრთხეს... (?!)
რა თქმა უნდა, ასაკსა და ჭაღარას პატივი უნდა ვცეთ, თუნდაც მას გულდასმით მალავდნენ, მაგრამ ერთი სული მაქვს, ვკითხო: გააგზავნიდა კი ვან ბაიბურთი ავღანეთში საკუთარ ვაჟს - გრიშას (ეკონომიკის სამინისტროს მაღალჩინოსანს) ნატოსთან პარტნიორობისთვის?! რატომ “დაავიწყდა”, რომ მისი ისტორიული სამშობლო – სომხეთი (და ახლა უკვე აზერბაიჯანიც) რუსეთის სტრატეგიული პარტნიორები არიან?! საერთოდ, ვინ მისცა სომხების, აზერბაიჯანელებისა და ქართველების სახელით ლაპარაკის უფლება?!
ეროვნული უმცირესობის წარმომადგენლად სიმონსს წარუდგინეს ელენე თევდორაძეც (სამი მოწვევის პარლამენტის წევრი, “მიშას დედა”, როგორც ის საკუთარ თავს უწოდებდა, ადამიანის უფლებათა დაცვის საპარლამენტო კომიტეტის ყოფილი თავმჯდომარე, ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა საქმეების მინისტრის მოადგილე და შეწყალების კომისიის წევრი). ბაიბურთისგან განსხვავებით, ის ჭაღარას არ მალავს, მაგრამ მასავით ვერასგზით უსწავლია ქართული...
ხოლო “ამერიკელ ქართველს თუ ქართველ ამერიკელს” თბილისის აეროპორტში კობა სუბელიანი (ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა საქმეების მინისტრი) დახვდება საკუთარი “ჯიპითრომლის სანომრე ნიშნებია «McKAIN»- (მე მათ, როგორც “ჭეშმარიტი ევროპელი”, ლათინურად ვკითხულობ და გამომდის... კაენი!). და ის ამის ღირსია - ვიეტნამის გმირი, აშშ-ის სენატორი არიზონას შტატიდან ჯონ მაკეინი, რომელიც 2006 წლის 28 აგვისტოს საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა წმიდა გიორგის სახელობის ორდენით დააჯილდოვა “საქართველოსთვის მიღწეულ გამარჯვებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის”, ამავდროულად ხომ აშშ-ის საერთაშორისო რესპუბლიკური ინსტიტუტის დირექტორთა საბჭოს წევრია; იმ ინსტიტუტისა, “ვარდების რევოლუციაში” ერთ-ერთი მთავარი როლი რომ შეასრულა!
მცირე ცნობა: საერთაშორისო რესპუბლიკური ინსტიტუტი - ინგლ. Internationa Republican Institute (IRI) არაკომერციული ორგანიზაციაა, რომელიც შეიქმნა ცალკეული ქვეყნების “დემოკრატიის მშენებლობაში” დახმარების აღმოჩენის მიზნით. დაარსდა 1984 წელს. მჭიდროდ თანამშრომლობს აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტსა და ზოგიერთ ფონდთან (მაგალითად, სოროსის ფონდთან!), რომელიც პროამერიკულ პოლიტიკურ ძალებს აფინანსებს მთელ მსოფლიოში. ცივი ომის ხანაში ამ ინსტიტუტის მეშვეობით ფინანსდებოდა მრავალრიცხოვანი სახელმწიფო გადატრიალებები ლათინურ ამერიკაში. IRI- საქმიანობას ამერიკის მთავრობა, აშშ-ის კონგრესი აფინანსებს, ასევე, ის შემოწირულობებს იღებს კერძო კორპორაციებისა და ფონდებისაგან. რესპუბლიკურ ინსტიტუტს მსოფლიოს 56 ქვეყანაში ჰყავს წარმომადგენლობა.
საქართველოში ინსტიტუტმა ფუნქციონირება 1998 წლიდან დაიწყო, მისი ფავორიტის, ზურაბ ჟვანიას ხელშეწყობითა და მხარდაჭერით. საქართველოში IRI- მისიის ამჟამინდელი ხელმძღვანელი, ზურაბ ჟვანიას აღზრდილი და პროტეჟე, საქართველოს სასჯელაღსრულების, პრობაციისა და იურიდიული დახმარების საკითხთა მინისტრი დიმიტრი შაშკინია, რომელსაც აშშ-ში მისი ამასწინანდელი ვიზიტისას (ღონისძიებაზე, რომელიც IRI- 20 წლისთავს მიეძღვნა) საქართ­ველოს დემოკრატიზაციის მინისტრი უწოდეს (?!). და მართლაც, მასწავლებლის იდუმალებით მოცული აღსასრულის შემდეგ, ფიზიკურ და პოლიტიკურ წონამომატებული “საქართველოს დემოკრატორი” (თანამდებობით კი - ციხეების მინისტრი) მონაწილეობს ყველა პოლიტიკურ პროცესში, მონაწილეობს პრეზიდენტისა და ოპოზიციის მოლაპარაკებებში, წყვეტს “დასჯა-არდასჯის” კატეგორიის საკითხებს და ამბობენ, რომ შესაძლოა, ის საქართველოს პიარ-მინისტრის, უფრო სწორად, პრემიერ-მინისტრის პოსტზეც დანიშნონ, რაც ჩვენში, არსებითად, ერთი და იგივეა...
და აი, ძვირფასო მკითხველო, ზემონათქვამის გათვალისწინებით, დადგა დრო, პასუხი გავცეთ მთავარ კითხვას: “რა მოხდება
1)
დაიწყება აქტიური ოპერაცია - “პროექტ საქართველოს” მისი ხელმძღვანელისგან - მიხეილ სააკაშვილისგან განცალკევების მიზნით (რაც, პრაქტიკულად, უკვე დაწყებულია!), რათა გადარჩეს თუ მთელი პროექტი არა, მისი ნაწილი მაინც - კადრები, რომელთა გაწვრთნა აშშ- სოლიდური თანხები დაუჯდა და რომელთა ინტერესები უკვე ეწინააღმდეგება თავად სააკაშვილის ინტერესებს;
2)
ახალ საარჩევნო კოდექსზე მუშაობის დასრულებისთანავე დაინიშნება რიგგარეშე საპარლამენტო, შემდეგ კი - საპრეზიდენტო არჩევნები, რომლებზეც აშშ ლობირებას გაუწევს ამჟამინდელი “ოპოზიციონერის” - ირაკლი ალასანიას კანდიდატურასალიანსი საქართველოსთვის”) და IRI - მთელი რესურსიც მასზე იმუშავებს.
ხოლო ადგილობრივი არჩევნები და თბილისის მერის სავარძლისთვის ბრძოლა მხოლოდ ბლეფია: სად გაგონილა, რომ თითქმის ყველა ოპოზიციური პარტიისგან შემდგარი ალიანსის ლიდერიჩვენი საქართველო-თავისუფალი დემოკრატები,” “რესპუბლიკური პარტია,” “ახალი მემარჯვენეები,” “ტრადიციონალისტები”, “საქართველოს გზა” და სხვ.), რომელიც სულ ახლახან პრეზიდენტობის პრეტენდენტი გახლდათ, დედაქალაქის მერის სავარძლისთვის ბრძოლით დაკმაყოფილდეს, თანაც საქართველოს ექს-ომბუდსმენთან - სოზარ სუბართან ერთად?!
ალასანია არაფრით განსხვავდება სააკაშვილისგან ოკეანისგაღმა ჩანერგილი ღირებულებებითა და “გაგებითთუმცა ქარიზმატულობით, მოქნილობითა და “Pუბლიც ღელატიონს”-ის, ანუ პიარის კეთების უნარით გვარიანად ჩამორჩება. ამიტომ ალასანია ვერასდროს გახდება პრეზიდენტი.
ის, უბრალოდ, გარდამავალი ეტაპი იქნება საქართველოს პოლიტიკურ ცხოვრებაში, თუმცა, შესაძლოა, მომავალში პროამერიკული საპარლამენტო ფრაქციის ხელმძღვანელად მოგვევლინოს. “ფაქტობრივად, საქართველოში არ არსებობს პოლიტიკური ძალა, რომელიც პროამერიკული არ იყოს. სააკაშვილმა ამერიკელთა თანხმობით დაამხო შევარდნაძე, სასტიკად გააკრიტიკა ყველაფრისთვის, საგარეო პოლიტიკის გარდა - ამჟამინდელი ოპოზიციონერებიც გაჰყვირიან “ძირს!”, მაგრამ არ ეხებიან საგარეო პოლიტიკურ კურსს. მთელ პოლიტიკურ სპექტრს ხომ ამერიკელები აკონტროლებენ, ხოლო საზოგადოებრივ ორგანიზაციათა 90 პროცენტი მათი სახსრებით ფუნქციონირებს. ისინი კვლავაც ჩამოვლენ და დაგვიწყებენ იმის მტკიცებას, რომ ქართველი ხალხის მეგობრები არიან, თუმცა ანტიამერიკული განწყობა საზოგადოებაში ისეთი ძლიერია, როგორც არსად პოსტსაბჭოთა სივრცეში - სამართლიანად შენიშნავს . ჭაჭია.
რიგგარეშე არჩევნების მოახლოებაზე მეტყველებს, პრაქტიკულად, დაწყებული საარჩევნო კამპანიაც:
-
უბნის ინსპექტორებმა დაიწყეს საყოველთაო შემოვლა, რომლის დროსაც რამდენჯერმე აზუსტებენ მოქალაქეთა კუთვნილებას ამა თუ იმ პარტიისადმი;
-
დიდი ძალისხმევით მიმდინარეობს საშუალო სკოლებში მეთორმეტეკლასელთა “დამუშავება”;
-
დაიწყო ნანი ბრეგვაძისა და ბუბა კიკაბიძის “პოლიტკონცერტები”;
-
მთავრობა და პრეზიდენტი გამუდმებით ხვდებიან მოსახლეობის სხვადასხვა ფენას და ხშირად ჩადიან რეგიონებში;
-
საქართველოში ჩამოდის უდიდესი სპეციალისტი არჩევნებისა (უფრო სწორად, მათი გაყალბებისა!) და გადატრიალებების დარგში მაკეინი.
3)
თუ ყურად ვიღეთ რუსეთის პრეზიდენტის - დიმიტრი მედვედევის ამასწინანდელი განცხადება: “დარწმუნებული ვარ, რომ ეს ურთიერთობები (საქართველოსთან, - . .) დაეფუძნება ასწლიან მეგობრობას, საერთო ისტორიას, ტრადიციებს, მათ შორის - რელიგიურს და ისეთივე იქნება, როგორიც ბოლო ხანებამდე იყო. დღეს საკითხი ეხება არა იმას, რომ საქართველოსა და რუსეთს შორის არსებითი სირთულეები წარმოიქმნა, არამედ იმას, რომ ჩვენ სხვადასხვაგვარად ვაფასებთ ერთსა და იმავე პერიოდს, გულწრფელად რომ ვთქვათ, საუბარია იმ აგრესიაზე, რომელსაც ადგილი ჰქონდა გასული წლის აგვისტოში. და, ყოველ შემთხვევაში, რუსეთის მხრიდან ეს შეფასება არ ვრცელდება საქართველოს მოსახლეობასა და ქართულ სახელმწიფოზე. ეს შეფასება ვრცელდება მხოლოდ ერთი პირის - საქართველოს პრეზიდენტის - მოღვაწეობაზე. ერთხელ უკვე ვუპასუხე ამ კითხვას და ახლაც შემიძლია გითხრათ: რუსეთი საუკეთესო ურთიერთობებს დაამყარებს საქართველოსთან, მის მთავრობასა და ხელმძღვანელობასთან, თუმცა მე, პირადად, არაფერი მესაქმება პრეზიდენტ სააკაშვილთან, რადგან მიმაჩნია, რომ მან დანაშაული ჩაიდინა როგორც საკუთარი ხალხის, ასევე სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის ხალხების მიმართ.” შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ უახლოეს მომავალში ადგილი ექნება “საქართველოსთან, მის მთავრობასა და ხელმძღვანელობასთან  საუკეთესო ურთიერთობების დამყარების” მცდელობას.
4)
მოვლენები შესაძლოა, ნაკლებად მშვიდობიანი სცენარითაც განვითარდეს: გასულ კვირას რუსეთის შინაგან საქმეთა მინისტრმა განაცხადა, რომ საქართველოდან, პანკისის გავლით, ჩეჩნეთში იარაღი გადააქვთ და უცხოელ ინსტრუქტორთა მიერ გაწვრთნილი ბოევიკ-ტერორისტთა ჯგუფები გადადიანგუშინ კი ფე-ეს-ბეს დირექტორმა ალექსანდრე ბორტნიკოვმა დაადანაშაულა ქართული სპეცსამსახურები “ალ-ქაიდას” ემისრებთან თანამშრომლობაში და შეიარაღებული ტერორისტების გადასროლაში ჩეჩნეთსა და დაღესტანში.
ჰოდა, თუკი ანტიტერორისტული ოპერაცია დაიწყება და ბოევიკები საქართველოს ტერიტორიაზე გადავლენ, რუსეთის კანონმდებლობის შესაბამისად, რომელიც ტერორისტული საქმიანობის აღკვეთის მიზნით ქვეყნის საზღვრებს გარეთ შეიარაღებული ძალების გამოყენებას ითვალისწინებს, რუსეთი მათ დევნას დაუწყებს სრულ განადგურებამდე! შემდგომში როგორ განვითარდება მოვლენები, იოლი განსაჭვრეტია - სავარაუდოდ, თეთრი სახლის მითითებით, პრეზიდენტი სააკაშვილი ვადამდე გადადგება “სამართლიანობისათვის მებრძოლი გმირის შარავანდედით”;
5)
თუ გავითვალისწინებთ, რომ რფ-ის სახელმწიფო დუმამ უკვე მიიღო მარეგლამენტირებელი კანონპროექტი ქვეყნის საზღვრებს გარეთ რუსეთის შეიარაღებული ძალების გამოყენების საფუძველთა კორექტირებული ჩამონათვალით; კერძოდ, დაამატა პუნქტი, რომელიც განსაზღვრავს, რომ “საერთაშორისო სამართლის ნორმებისა და პრინციპების, რფ-ის საერთაშორისო ხელშეკრულებებისა და “თავდაცვის შესახებ” კანონის თანახმად, რუსეთის შეიარაღებულ ძალთა ფორმირებების ოპერატიულად გამოყენება შესაძლებელია რფ-ის ტერიტორიის მიღმა რიგი ამოცანების გადასაჭრელად, რომლებსაც განეკუთვნება რუსეთის სამხედრო ძალებს ან რფ-ის ტერიტორიის საზღვრებს გარეთ დისლოცირებულ სხვა ჯარებზე თავდასხმის მოგიერიება, ასევე, სხვა სახელმწიფოს მიმართ განხორციელებული აგრესიის აღკვეთა და მოგერიება, რფ-ის მოქალაქეთა დაცვა საზღვარგარეთ, მეკობრეობასთან ბრძოლა და გემთამიმოსვლის უსაფრთხოების უზრუნველყოფა” (“თავდაცვის შესახებ” კანონის მე-4 მუხლი), იოლი განსაჭვრეტია, რომ აფხაზეთისკენ მიმავალი გემის მორიგი დაკავებისას, კონფლიქტი გაჩაღდება შავი ზღვის აკვატორიაში, სადაც საქართველოს პატარა საბრძოლო გემების მცირე ფლოტილიას რუსეთის სამხედრო ხომალდები შეუტევენ. კონფლიქტის შედეგად, პრეზიდენტი სააკაშვილი, თეთრი სახლის ზეწოლით, იძულებული შეიქნება, გადადგეს, როგორც ზემომოყვანილ შემთხვევაში;
6)
თუ დადასტურდება ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ საქართველოს ამერიკულ-ქართულ ბიოლაბორატორიაში (თბილისის გარეუბანში) შექმნილი ეპიდემიოლოგიური იარაღი და აშშ-დან შემოტანილი, მწვავედ მიმდინარე და სახიფათო დაავადებების გამომწვევთა ბანკი აქვს, რომლებზეც უწინ შექმნილი ვაქცინები არ მოქმედებს და რომელთა ანალოგებიც სსრკ-ში არ არსებობდა, პრეზიდენტ სააკაშვილს აკრძალული იარაღის გამოყენებით რევანშისტულ ზრახვებში დაადანაშაულებენ, რის შემდეგაც თეთრი სახლი ვერ შეძლებს (და არც მოისურვებს!) მის დაცვას: ეს დანაშაულებრივი, ერაყული ავანტიურისთვის მომზადებული პროექტი ხომ (ისევე, როგორც გუანტანამოს ციხე!) ბუშის ადმინისტრაციის დამსახურება და ობამასთვის წინამორბედისგან განდგომის კიდევ ერთი საბაბია! შედეგები, რომლებიც შესაძლოა, სასიკვდილო სნეულებების შემთხვევით ან წინასწარგანზრახულ გავრცელებას მოჰყვეს (სიტყვამ მოიტანა და, ამას ხომ არ უკავშირდება საქართველოში ყანებისა და მოსავლის გამანადგურებელი მუტანტი კალიების გამოჩენა, რომლებსაც ცეცხლი ვერაფერს აკლებს და საოცარი სისწრაფით მრავლდებიან?!), კატასტროფული იქნება, - ეპიდემიის ზონაში მოჰყვება არა მხოლოდ კავკასიის სახელმწიფოები, არამედ ნატოს აქტიური წევრი თურქეთის ნაწილიც! ამიტომ მოცემულ შემთხვევაში ერთი ვადამდელი გადადგომით საქმე არ შემოიფარგლება - მიხეილ ნიკოლოზის ძეს მთელი სიმკაცრით მოსთხოვენ პასუხს და ტალიავინის დასკვნასაც გაუხსენებენ...

http://geworld.net/pictures/11.JPG

 

 

 

http://geworld.net/politics/427.html