Georgia & World

არნო ხიდირბეგიშვილი: მისტერ ბუშმისტერ, ანუ რა საერთო აქვთ ჯორჯ ბუშსა და ბუბა

კიკაბიძეს

07. 10. 2009

Миша - Буш

                                                                                                                                                “თქვენ ამერიკა სამოთხე და მშვიდი ნავსაყუდელი გეგონათ, სადაც ნებივრობა შეგეძლოთ! ახლა კი ჩემთან მოდიხართ და გათელილი სამართლიანობის აღდგენას მთხოვთ”.

                                                                                                                                                                   დონ კორლეონე (მარიო პიუზო, “ნათლიმამა”)

  ძვირფასო მკითხველებო! ამ პუბლიკაციის სათაურის წაკითხვისას, ალბათ, ბავშვობიდან ცნობილი სტრიქონები გაგახსენდათ: «Мистер Твистер, Бывший министр».
მაგრამ ახლა საუბარი “ბივში” პრეზიდენტს, მისტერ ბუშს ეხება, რომელსაც ბუშმისტერი შევარქვი: ჯორჯს ხომ ჯორჯია ისე “შეუყვარდარომ მისი არმია ნახევრად ავტომატური და ნახევრად პლასტმასის შაშხანებით - ბუშმასტერით აღჭურვა («BUSHMASTER» ინგლ. - ცეცხლოვანი გველი), რომლებიც გათვალისწინებულია სანადიროდ, მოქალაქეების, განვითარებული ქვეყნების პოლიციისთვის და არამც და არამც - არმიისთვის!
 
თუმცა აშშ ყოფილი პრეზიდენტის გვარს სხვა ასოციაციების გამოწვევაც შეუძლია, რადგან სიტყვა “ბუში” (BUSH) ინგლისურად ბუჩქს, თმის ბულულს, ბოქვენის თმას, მელიის კუდს, ვაზნას და ღვინის მაღაზიას ნიშნავს: გაიხსენეთ, ყოფილი ალკოჰოლიკის (მისივე აღიარებით, სმას თავი დაანება 1986 წლის 28 ივლისს) - ბუშმისტერის დაპირებული სამხედრო დახმარება ცარიელი “ვაზნა” აღმოჩნდა - შარშან აგვისტოში “მელიის კუდი” მოიქნია, “ბუჩქებში” შეძვრა და გამომშვიდობებისას მხოლოდ “ქარტია” დაგვიტოვა ორ “ლეღვის ფურცელზე” რითაც არათუ საქართველოს ვერ დაიფარავ, არამედ ზოგიერთ ჩვენს მინისტრსაც ვერ ააფარებ შემოსავლისა და უტიფარი ტყუილისგან გასიებულ სიფათზე.
ქართულად კი “ბუში” ნაბიჭვარს, უკანონო ვაჟს ან ქალიშვილს ნიშნავს: როგორც ბუშის ყოფილი სპიჩრაიტერი მეთ ლატიმერი მოწმობს თავის წიგნში “სიტყვა მინუს: ამბავი თეთრი სახლის უკანასკნელი გმირისა”, აშშ 43- პრეზიდენტმა ბარაკ ობამას “პოლიტიკაში გაუთვითცნობიერებელი ბრიყვი კატა” უწოდა, ხოლო ჰილარი კლინტონს - “მსუქანი უკანალი”... (?!) ისმის კითხვა: განა ოჯახში და მშობლების მიერ აღზრდილი კაცი ზურგს უკან ასე გააქილიკებს თავის კოლეგებს, მეტადრე - სენატორებს, პრეზიდენტობის კანდიდატებს, რომელთაგან ერთი, სხვას რომ თავი დავანებოთ, მანდილოსანი და მისი წინამორბედის (აშშ 42- პრეზიდენტის - კლინტონის) მეუღლეა?!
სამწუხაროდ, ომის გაჩაღების ოსტატის - ბუშმისტერის წასვლის შემდეგაც მის მიერ დაწყებული მისტერია დღემდე გრძელდება: ბუშმასტერმა, უფრო სწორად, ცეცხლოვანმა გველმა ხომ მთელი ახლო აღმოსავლეთი დაგესლა (ერაყი, ავღანეთი, პაკისტანი და მალე ირანსაც მიადგება!), აშშ ამჟამინდელი პრეზიდენტი კი, რუსეთის ხელმძღვანელობასთან ერთად, ამ “ხანძრის” ჩაქრობას ლამობს - ასეთია ბუშისეული მემკვიდრეობა...
 
ყველაზე გასაკვირი კი ისაა, რომ ბუშმისტერი სიცოცხლის მანძილზე ორდენით მხოლოდ ორჯერ დააჯილდოვეს, და იცით, ვინ? 9 წლის განმავლობაში ომის ცეცხლში გახვეულმა, მაგრამ ბუშის მიერ დაუმარცხებელმა ავღანეთმა თავისი უმაღლესი ჯილდოთი: ჰაზი ამანულ-ხანის სახელობის მედლით “ავღანელი ხალხის დახმარების, მხარში დგომისა და სამსახურის გამო” (?!) და 2008 წლის აგვისტოში დაპირებული დახმარების გარეშე დარჩენილმა (და ამის გამო თავისი ტერიტორიის 20-პროცენტდაკარგულმა!) საქართველომ, ასევე, თავისი უმაღლესი ჯილდოთი: წმიდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენით “საქართველოსა და მთელ მსოფლიოში დემოკრატიის განმტკიცების საქმეში შეტანილი წვლილისთვის” (?!). მართალია, 2005 წლის 10 მაისს თბილისში, თავისუფლების მოედანზე, ვლადიმერ არუთინიანმაც მოისურვა ბუშმისტერის დაჯილდოება Ф-1 ყუმბარით, მაგრამ მისი “საჩუქარი” არ მიიღეს, თავად ვოვიკას კი “ვირის აბანოში” უკრეს თავი...
უფრო მეტიც, საქართველოში (საცივისა და ხინკლის ქვეყანაში) მთელი მოსახლეობა 8000 კმ-ით დაშორებული ამერიკიდან ჩამოტანილი “ბუშის ბარკლებზე” გადავიდა, ხოლო თავად ბუშის, რომლის სახელიც დედაქალაქის ერთ-ერთ ქუჩას ეწოდა, თეძოების რხევა ლამისაა ქართული ცეკვების ანთოლოგიაში შეიტანონ! ..სტალინის ერთადერთ ძეგლს კი გორში საღებავებით თხუპნიან და აღებას უპირებენ...
ფუჭი გარჯაა! ხალხი (ქართველიცა და ამერიკელიც) მომავალში უეჭველად სათანადოდ შეაფასებს თავის მმართველს, რადგან ვერსად წაუვა ისტორიულ ფაქტებს:
-
რომ სტალინმა ორი წყვილი საცვალი, წყვილი ჩექმა, რამდენიმე კიტელი, 4 რუბლი და 40 კაპიკი და გიგანტური იმპერია დატოვა, სადაც შიდა საზღვრების შეცვლა და ტერიტორიის დაკარგვა სავსებით გამორიცხული იყო;
-
რომ აშშ პრეზიდენტმა ბილ კლინტონმა პრეზიდენტ ჯორჯ ბუშს დაუტოვა ამერიკა 130 მილიარდდოლარიანი პროფიციტით, მან კი, თავის მხრივ, მემკვიდრეს - პრეზიდენტ ბარაკ ობამას 150 მილიარდიანი დეფიციტის მქონე ამერიკა გადაულოცა!
 
აი, ასეთი ნაბუშარი ამბავია...
 
რატომ გავამახვილე ამაზე ყურადღება?

http://geworld.net/pictures/2aar.jpg


 
ჯერ ერთი, იმიტომ, რომ, როგორც ზემოთაც აღვნიშნე, ამ ბუშისტის კვალი დღემდე შემორჩა: გრძელდება მის მიერ ინიცირებული ომები და მსოფლიო კრიზისი (რისგანაც მთელი მსოფლიო და, განსაკუთრებით, ამერიკელი ხალხი იტანჯება!), ხოლო საქართველოს ხელისუფლება, ნაცვლად იმისა, რომ ამერიკა-რუსეთის “გადატვირთვა” გამოიყენოს და თავადაც დაიწყოს რუსეთის ფედერაციასთან ურთიერთობის მოგვარება, ამერიკის მსგავსად (მადლობა ღმერთს, საამისო ნიადაგიც ნოყიერი აქვს!), ინერციით ბრმად განაგრძობს ბუშის ადმინისტრაციის რუსოფობიულ კურსს, რომელიც, პოლიტოლოგ . ჭაჭიას გონებამახვილური შენიშვნით, “უფსკრულში ჩაჩეხილსა და იქ კიდევ ორმოს მთხრელს გვაგონებს”!
 
მეორეც, იმიტომ, რომ წინა კვირას (მიმდინარე წლის 30 სექტემბერს) ევროკავშირის ეგიდით მოქმედმა, სამხრეთ კავკასიაში კონფლიქტის გარემოებათა შემსწავლელმა საერთაშორისო კომისიამ, შვეიცარიელი დიპლომატ ჰაიდი ტალიავინის ხელმძღვანელობით, გამოაქვეყნა მოხსენება, სადაც ერთმნიშვნელოვნადაა ნათქვამი, რომ 2008 წლის აგვისტოში ომი საქართველომ დაიწყო: “ფართომასშტაბიანი სამხედრო კონფლიქტი 7-დან 8 აგვისტოს ღამით საქართველოს შეიარაღებულმა ძალებმა ცხინვალის დაბომბვით დაიწყო “გრადის” ტიპის საარტილერიო სისტემის გამოყენებით... იყო თუ არა ძალის ამგვარი გამოყენება საჭირო საერთაშორისო სამართლის თვალსაზრისით? არა”. კომისია აღნიშნავს, რომ ეს არ მიიჩნევა “აუცილებელ და პროპორციულ ქმედებებად”, რადგან იურიდიულად სავალდებულო საერთაშორისო დოკუმენტების მიხედვით, საქართველოს ძალის გამოუყენებლობა დაეკისრა.
რუსეთი კი, კომისიის აზრით, პასუხისმგებელია კონფლიქტის ესკალაციასა და საერთაშორისო სამართლის დარღვევაზე: “რუსეთის სამხედრო მოქმედებათა მნიშვნელოვანი ნაწილი თავდაცვის გონივრულ საზღვრებს გასცდა და ვერ განიხილება რუსი მშვიდობისმყოფლების მიმართ მუქარის თანაბარზომიერ მოქმედებებად. სამხრეთ ოსეთში ნამდვილად ჰქონდა ადგილი ეთნიკური ქართველების ეთნიკურ წმენდას, თუმცა ვერ დადგინდა, იყო თუ არა ეს მოქმედებები კოორდინირებული და არსებობდა თუ არა ბრძანება ამის თაობაზე... სავარაუდოდ, ეთნოწმენდა ჩრდილოკავკასიური ფორმირებების მიერ ხორციელდებოდა. ამ ფაქტში რუსული არმიის უშუალო მონაწილეობა დამტკიცებული არ არის”. მოხსენებაში ასევე აღნიშნულია, რომ რუსეთმა დაარღვია გაეროს წესდება, როცა მან და მისმა აფხაზმა მოკავშირეებმა იერიში მიიტანეს ზემო კოდორის ხეობაზე და რომ მესამე მხარის მიერ სეპარატისტული აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის აღიარება, ასევე, იქ რუსული პასპორტების “მასობრივი გაცემა” ეწინააღმდეგება საერთაშორისო სამართალს.
ახლა ვნახოთ, ჯერ .. 7 აგვისტოს რა განაცხადა ამის თაობაზე პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორმა, პროფესორმა ალექსანდრე ჭაჭიამ თავის პრესკონფერენციაზე “Аргументы и факты”-ში: “ამბობენ, რომ რუსეთი არ უნდა ჩარეულიყო ოსეთის კონფლიქტში და ასე შემდეგ. წარმოვიდგინოთ, რომ არ ჩაერია. მოხდებოდა ელემენტარული რამ: მთელი კავკასია პარტიზანულ ომს გამოუცხადებდა საქართველოს, შეიქმნებოდა მოხალისეთა რაზმები და ყველა კავკასიელ ხალხთა წარმომადგენლები ამ სასაკლაოში ოსეთის მხარეს დაიჭერდნენ. და ეს, არსებითად, უმართავი პროცესი დიდი კავკასიური ომის დასაწყისი იქნებოდა! შემდეგ რაღაც მომენტში ეს გამოიწვევდა დიდი სახელმწიფოების ჩართვას ამ პროცესში, მერე კი - სამხედრო-პოლიტიკურ ბლოკებსაც! აი, როგორ გაგრძელდებოდა ეს კონფლიქტი”.
რაც შეეხება რუსული პასპორტების გაცემას - თუ მეხსიერება არ მღალატობს, არც ისე დიდი ხნის წინათ რუსეთის მოქალაქეობის მისაღებად რუსეთის საელჩოს წინ თბილისში (და არა ცხინვალსა და სოხუმში!) უზარმაზარი რიგი იდგა (გარშემო კი თაღლითები დაძრწოდნენ, რომლებიც პასპორტებში, როგორც შემდეგ გაირკვა, “ლევ” ბეჭედს არტყამდნენ 500-600 დოლარად)! ვფიქრობ, დღეს რომ რუსეთმა ამის ნება მისცეს, რიგი თბილისში (და არა მხოლოდ აქ!) კვლავაც უშველებელი იქნება...
 
ამიტომ ვაცხადებ: მიუხედავად იმისა, რომ მოხსენების ავტორები “მიზნად არ ისახავდნენ კონფლიქტში კონკრეტულ დამნაშავეთა განსაზღვრას” და რომ, როგორც ხაზგასმით აღნიშნა კომისიის წარმომადგენელმა, გერმანელმა დიპლომატმა უვე შრამმა “ექსპერტთა მთავარი ამოცანა იმ ომის მიზეზებისა და ფესვების აღმოჩენა იყო, რომლის შედეგად საქართველოს აფხაზეთი და სამხრეთ ოსეთი გამოეყო”, ამ ტრაგედიის მთავარ მიზეზსა და ნამდვილ საფუძვლებზე მოხსენებაში ერთი სიტყვაც არ თქმულა!
მომხდარის მიზეზები და ფესვები კი არა რუსეთსა და საქართველოში, არამედ უფრო შორს - ცერეუში, პენტაგონსა და აშშ სახელმწიფო დეპარტამენტშია საძიებელი - ზემონახსენები ჯორჯ ბუშის პრეზიდენტობისას: დღეს საიდუმლოს არ წარმოადგენს ის ფაქტი, რომ “პროექტი საქართველო”, ისევე, როგორც “ფერად რევოლუციათა” სერია, სწორედ იქ შემუშავდა და დამტკიცდა! მიზანი: კავკასიაში ბლოკპოსტის შექმნა, რისთვისაც საქართველოს ტერიტორია უნდა გამოეყენებინათ საკუთარ გეოპოლიტიკურ და გეოსტრატეგიულ ინტერესებში.
 
ამისათვის საჭირო იყო:
1.
საქართველოს სამხედრო ინფრასტრუქტურისა და მისი სამხედრო კონტინგენტის გამოყენება ახლო აღმოსავლეთის ომებში (ერაყი, ავღანეთი, პაკისტანი, პერსპექტივაში - ირანი), შეექმნათ საქართველოში ნატოს ბაზა ქართველი მოსამსახურეებით, რაკეტსაწინააღმდეგო ელემენტების განთავსების პერსპექტივით;
2.
გასვლა კასპიისპირეთში - აზერბაიჯანისა და ცენტრალური აზიის ნავთობისა და გაზის საბადოებისკენ, ამ ქვეყნებიდან ენერგომატარებელთა მარშრუტის შეცვლა რუსეთის გვერდის ავლით, არსებულ მილსადენებზე კონტ­როლის განხორცილება
(ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანი, ბაქო-თბილისი-სუფსა, ბაქო-თბილისი-ერზერუმი) და ახალი მილსადენის გაყვანანაბუქო”);
3.
კონტროლის განხორციელება მნიშვნელოვან სატრანსპორტო (საავტომობილო, სარკინიგზო, საზღვაო) ატრანზიტო კვანძზე, რომელსაც ჯერჯერობით ალტერნატივა არ გააჩნია სომხეთისათვის;
4.
საქართველოს გადაქცევა პლაცდარმად რუსეთის ჯერ სამხრეთ, შემდეგ კი ჩრდილოეთ კავკასიიდან განსადევნად: რუსეთის ფედერაციის სამხრეთ საზღვრების გაკონტროლება (რადიოსალოკაციო და სხვა დაზვერვა), პანკისის ხეობიდან დივერსიული ჯგუფების გადასროლა ჩრდილოეთ კავკასიაში, იქაურ ბოევიკთა უზრუნველყოფა, საველე მეთაურებთან კავშირი და სხვადასხვაგვარი ინციდენტების, ტერაქტებისა და პროვოკაციების ინსპირირება ამ ფეთქებადსაშიშ რეგიონში შემდგომი დესტაბილიზაციით. საბოლოო მიზანი - რუსეთის ფედერაციიდან ჩეჩნეთის, ინგუშეთის, ყარაჩაევო-ჩერქეზეთის და, შესაძლოა, ჩრდილოეთ ოსეთის უალტერნატივო გამოყოფისათვის სიტუაციის შექმნა.
მხედველობაში იქონიეთ, რომ ჩამოთვლილთაგან არც ერთი მიზნისთვის აფხაზეთი და სამაჩაბლო საჭირო არ არის! უფრო მეტიც - ისინი ხელს უშლიდნენ ვაშინგტონის იმჟამინდელი ადმინისტრაციის მიზნების განხორცილებას, რადგან ბუშმისტერიცა და მისი გარემოცვაც ჩინებულად ხვდებოდნენ - საქართველოს პრეზიდენტი სააკაშვილი ნებისმიერ დროს დააჯახებდა მათ რუსეთს ძალისმიერი გზით თბილისის იურისდიქციაში ურჩ ანკლავთა დაბრუნების მიზეზით! როგორც სავსებით სამართლიანად აღნიშნა ხსენებულ პრესკონფერენციაზე ალექსანდრე ჭაჭიამ, “დღეს საქართველოში ხელისუფლება ავრცელებს აზრს, რომ ეს ყველაფერი დროებითია, რომ ძალიან მალე აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთს დაიბრუნებენ - კვლავ მეორდება მითი, რომ აშშ ყოვლისშემძლეა, ხოლო მითიური მსოფლიო თანამეგობრობა დაგვეხმარება. და ეს ყველაფერი დაბრუნების მექანიზმების განხილვის გარეშე ხდება, მხოლოდ ლოზუნგების დონეზე: დავიბრუნებთ და მორჩა! საზოგადოების გარკვეული ნაწილი ამას ყურად იღებს, ისევე, როგორც მრავალი წლის განმავლობაში უსმენდა შევარდნაძის ცრუ განცხადებებს: აი, სულ მალე ეს მოხდება, ერთი, ორი წლის შემდეგ, თუმცა როგორ, გაუგებარია...”
ამიტომ 08.08.08 ომში, პირველ რიგში, დამნაშავენი არიან ისინი, ვინც წვრთნიდა, აღჭურვიდა
(თუნდაც უმაქნისი “ბუშმასტერებით”!), რითაც საკუთარ მოქალქეებსა და მეზობლებზე აქეზებდა ჩვენს უნიჭო ხელისუფალთ, არწმუნებდა მათ, რომ საქართველო შტატების თანაბარუფლებიანი პარტნიორია და რომ კრედიტები მუდამ მდინარესავით იდენს!
ვინ სჩადიოდა ამას?!
რაღა თქმა უნდა, მისტერ ბუშმისტერი, რომელმაც პირველმა მიიღო საქართველოს უმაღლესი ჯილდო, და მისი მეგობრები, რომლებმაც მის კვალდაკვალ მიიღეს წმიდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენები: ჯონ მაკეინი, ჯოზეფ ბაიდენი, ვალდას ადამკუსი, ლეხ კაჩინსკი, ვიტაუტას ლანდსბერგისი და... ბუბა კიკაბიძე!
 
დასასრულ, უსამართლობა იქნებოდა, არ აღგვენიშნა, რომ 2009 წლის 3 აგვისტოს არასამთავრობო საზოგადოებამ “ისტორიული მემკვიდრეობა” თბილისში, РИА “Новости”- საინფორმაციო მოედანზე, გამართა მრგვალი მაგიდა “2008 წლის აგვისტო - საქართველოს სახელმწიფოებრიობის ტრაგედია: მიზეზები და შედეგები”, რომლის დასკვნით განცხადებაშიც ითქვა: “აშშ ყოველმხრივ აქეზებდა სააკაშვილს ამ ავანტიურისკენ - მარტო ჯორჯ ბუშის ცნობილი განცხადება რად ღირს იმის შესახებ, რომ მან “წითელი ხაზი” გაუვლო რუსეთს კავკასიის ქედზე და მისი გადმობიჯება აუკრძალა! გავიხსენოთ . რაისის ვიზიტი ომის წინ, . ბრაიზას აქტიურობა, საფრანგეთის პრეზიდენტ სარკოზის სიტყვები იმის შესახებ, თუ როგორ დაიყოლია ის ჯორჯ ბუშმა - არ ჩაფრენილიყო მოსკოვში რუსეთის მიერ თბილისის აღებამდე

P.S. «Мистер Твистер, Бывший министр»
გახსოვთ ჩვენთვის ბავშვობიდან ცნობილი სამუილ მარშაკის ლექსის ეპიგრაფი მისტერ ტვისტერზე აშშ-დან, რომელიც ტურისტად მიემგზავრება სსრკ-ში?! შეგახსენებთ - ეს, უბრალოდ, რეკომენდაციაა ძველი გზამკვლევიდან, რომელიც ღაღადებს: “ქვეყანაში ჩასვლისას შეეცადე, დაიცვა იქაური კანონები და ადათ-წესები, გაუგებრობების თავიდან აცილების მიზნით”.
განა ბუშმისტერსა და მის თანამოძმეებს არ გამოადგებოდათ ეს ძველი გზამკვლევი?!

 

 

 

http://geworld.net/politics/410.html