Georgia & World 

 

არნო ხიდირბეგიშვილი:   გაფურჩქნული საქართველო,

                        ანუ

      მიშა და კურდღლები...

26. 07. 2009  

   ძვირფასო მკითხველებო! დღეს მინდა, ცოტა ხნით მოგწყვიტოთ ჩვენს, დამეთანხმებით, არც თუ იოლი ყოველდღიური ცხოვრების ერთფეროვნებასა და პრობლემებს და ცოტა “ნუგბარი” შემოგთავაზოთ... რიცხვების სახით! წაიკითხეთ და დარწმუნდებით, რომ არ არსებობს უფრო მიმზიდველი, სკანდალური და, ამავე დროს, კრიმინალური საკითხავი, ვიდრე ჩვენი სტატისტიკაა...
მაგალითად, დღეს, ჩემი გამოთვლით, საქართველოში რეალურად ცხოვრობს სულ 2 500 ათასი კაცი, რასაც ირიბად ადასტურებს  საარჩევნო სისტემების საერთაშორისო საექსპერტო ცენტრის (ICES) 51 საერთაშორისო დამკვირვებლისგან (ისრაელი, დიდი ბრიტანეთი, აშშ) შემდგარი მისიის ოფიციალური ანგარიშგების N4 პუნქტი საქართველოში 2008 წლის 5 იანვრის საპრეზიდენტო არჩევენების შესახებ:
პუნქტი N4 -
ამომრჩეველთა რიცხვის დაზუსტება.
სხვადასხვა დამოუკიდებელი წყაროდან მიღებული სტატისტიკის თანახმად, არჩევნებში მონაწილეობის უფლების მქონე ამომრჩეველთა საერთო რიცხვი დაახლოებით 2,3 მლნ კაცია. რაც 3,7 მლნ-იანი მოსახლეობისთვის საკმაოდ დიდი რიცხვია, თუ მხედველობაში მივიღებთ იმასაც, რომ ბოლო 2 წლის განმავლობაში ემიგრაციამ დაახლოებით 1,2 მლნ კაცი შეადგინა.
როგორც ხედავთ, ავტორიტეტული და დამოუკიდებელი მისია მიიჩნევს, რომ საქართველოს მოსახლეობა ემიგრაციის შედეგად 1 200 000 კაცით შემცირდა, ხოლო იმის გათვალისწინებით, რომ მოსახლეობის რიცხვი, სავარაუდოდ, ემიგრაციამდეც ვერ აჭარბებდა 3 700 000-, მარტივი არითმეტიკით გამოდის: 3 700 000 - 1 200 000 = 2 500 000. ამ 2 500 000-დან 800 ათასი ეროვნული უმცირესობაა (ანუ არატიტულიანი ეროვნების მქონე მოქალაქეები), ხოლო ემიგრირებული 1 200 000-დან დაახლოებით 1 100 000 საცხოვრებლად და სამუშაოდ რუსეთის ფედერაციაში გადასახლდა.
ყველა სხვა მონაცემი საქართველოს მოსახლეობის რაოდენობის შესახებ (მაგალითად, 3 700 000) განგებაა “გაბერილი” ხელისუფლების მიერ გარკვეული პოლიტიკური მიზნებით:
-
პირველ რიგში, ასე უფრო სოლიდურია;
-
არაა საჭირო საერთაშორისო უფლებების დამცველი ორგანიზაციებისთვის იმის ახსნა, რატომ დატოვა 1 200 000 მოქალაქემ “აყვავებული”, “ეკონომიკის განვითარების ლიდერი ქვეყანა” და “დემოკრატიის შუქურა”;
- 30 000
პატიმარი და გამოძიების ორგანოების მიერ აღძრული სისხლის სამართლის 150 000 საქმე ნაკლებად აღმაშფოთებლად ჟღერს 3 700 000 მოსახლეობასთან პროპორციაში, ვიდრე 2 500 000-თან... ეს იმას ნიშნავს, რომ საქართველოს ყოველი მეცამეტე მკვიდრი (არასრულწლოვანებისა და ხანდაზმულების ჩათვლით!), ანუ მისი მოსახლეობის 7,2 პროცენტი კანონდამრღვევია;
-
ყველაზე მთავარი: 1 200 000 “მკვდარი სული” ამომრჩევლის რესურსით (ისევ არითმეტიკა: “გაბერილი” 3 700 000 - რეალური 2 500 000 + 1 200 000 “ლევი” რესურსი!) შესაძლებელია ნებისმიერი არჩევნების მოგება.
ახლა კი - საქართველოში მსოფლიო ბანკის წარმომადგენლობის მონაცემები:
- 800 000
პენსიონერი (საშუალო პენსია 60 ლარი - 36 დოლარი თვეში);
- 900 000
მოსახლე სიღარიბის ზღვარს მიღმა (თვეში 47 ლარით - 28 დოლარით ან ნაკლებით, მოსულდგმულენი);
- 400 000
სამსახურიდან გათავისფლებული კომპენსაციის, დახმარებისა და სოციალური მხარდაჭერის გარეშე.
 
და კიდევ: მიუხედავად იმისა, რომ აშშ-გან მიღებული გრანტების თანხით ერთ სულ მოსახლეზე საქართველო მსოფლიოს ქვეყნების ხუთეულში შედის, “საქართველოს სახალხო ბანკმა” (მთავარმა სახელმწიფო კრედიტორმა) მინიმალური საარსებო მინიმუმი ევროპულზე 5-ჯერ ნაკლები (!) დაადგინა (71 ლარი - 43 დოლარი  თვეში);
-
საქართველოს საგარეო ვალი დღეს 8 მლრდ დოლარს შეადგენს (ანუ, საქართველოს თითოეულ მკვიდრს - ხანდაზმულთა, ხეიბართა და ჩვილთა ჩათვლით - უკვე აქვს 3 200 დოლარი ვალი!), რომლის გასტუმრებაც, როგორც სამართლიანად შენიშნა პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორმა, პროფესორმა ალექსანდრე ჭაჭიამ, “მოუწევთ ჩვენს შვილებსა და შვილიშვილებს. თუ არადა, სანაცვლოდ, მოგვიწევს ჩვენი ტერიტორიების დათმო­ბა სომხეთის ან თურქეთისთვის, ვისზედაც აშშ მიგვითითებს”...
 
სამაგიეროდ, ჰუმანიტარულ ორგანიზაციათა კოორდინაციის საკითხებში გაეროს წარმომადგენლობის ოფისის მონაცემებით, საქართველოში ფუნქციონირებს 200 დასავლური “NJO” (თითო “NJO” ყოველ 12 500 მცხოვრებზე) და მათ მიერ შექმნილი ქართული ფილიალები: სოროსის ფონდი, მაკარტურების ფონდი, ევრაზიის ფონდი, “საერთაშორისო რესპუბლიკური ინსტიტუტი,” “ნაციონალური დემოკრატიული ინსტიტუტი,” NJO “საქართველო ნატოში”, რომლის თავმჯდომარე შალვა ფიჩხაძე, სხვა დანარჩენთა მსგავსად, გამუდმებით აშინებს ქართველ ხალხს რუსეთით და მიაჩნია, რომ “საქართველოსთვის ნეიტრალიტეტი აბსოლუ­ტურად მიუღებელია იმიტომ, რომ ქვეყნის (იმ სახით, რა სახითაც შეიძლება გადარჩეს დემოკრატიული საქართველო) ფიზიკურად ხსნის ერთადერთი საშუალება სწორედ ნატოში გაწევრებაა
ამასთან, საქართველოს ბევრი სტრატეგიული სამრეწველო ობიექტი სწორედ რუსულ სახელმწიფო ან კერძო კაპიტალს ეკუთვნის: «Лукойл», «ИТЕРА» - Грузия», “თბილწყალკანალი”, “ИНТЕР РАО ЕЭС”-ის კუთვნილი “თელასი,” “ხრამი-1”, “ხრამი-2”, “რიონჰესი,” “ჟინვალჰესი,” “ლაჯანურჰესი სპილენძისა და პოლიმეტალების საბადოების მომპოვებელი და გამამდიდრებელი მარნეულის კომბინატი, ოქროს მომპოვებელი სამთო-გამამდიდრებელი კომბინატი სს “მადნეული”, ფიჭური კავშირის ოპერატორი “Билайн”, წამყვანი რუსული ბანკი “VTB”, რომელმაც “გაერთიანებული ქართული ბანკი” ჩაყლაპა თავისი აქტივებითა და ოფისებით (არსებითად, ის უწინაც ამ ბანკის შირმა იყო საქართველოში), ხოლო ევროპულმა ბანკმა European Bank for reconstruction and Development (EBRD) ახლახან შეისყიდა გაკოტრების პირას მყოფი სა­ქართველოს ყველა დიდი ბანკის საკონტროლო პაკეტები და იქ, კომპეტენტური წყაროების მონაცემებით, რუსული კაპიტალი ჩადო 500 მილიონი ევროს ოდენობით (!)... და ეს ჯერ კიდევ როდია სრული ჩამონათვალი...
 
იქნებ, ვინმემ გვიკარნახოს, სადაა აქ ლოგიკა? განა ლოგიკურად იქცევა ჩვენი ხელისუფლება, როცა N1 მტერს უწოდებს ქვეყანას, რომელიც საქართველოში ენერგეტიკასა და ზემოჩამონათვალს ფლობს?! რუსეთს, სადაც მილიონზე მეტი ქართველი ცხოვრობს?! მათ რომ იქ იმავე საზარელი ლოგიკით - მტერივით, მტრული ქვეყნის ეთნიკური წარმომადგენლებივით, მძევლებივით მოეპყრან?! აგებს ამაზე პასუხს მთელი ჩვენი პრო-დასავლური პოლიტისტებლიშმენტი - ხელისუფლება, ოპოზიცია, პროქტოპოლიტოლოგები, დაქირავებული ჟურნალისტები?!
 
რა ლოგიკით აგრძელებენ ჩვენი ხელისუფალნი “რუსი დათვის” გაღიზიანებას?! რატომ მონათლეს “რუსთავი-ის პოლიტიკურ თოქშოუზე პოზიცია”) რუსეთის პრეზიდენტი დიმიტრი მედვედევი “დაკომპლექსებულ კაცუნად, რომელმაც ობამასთან შეხვედრისას, ხრუშჩოვის მსგავსად, არ გაიხადა ფეხსაცმელი მხოლოდ იმიტომ, რომ პატარა კაცს შერცხვა თავისი პატარა ფეხის ზომის”, ხოლო მოგვიანებით “ადამია­ნად, რომელმაც ამორალური და სამარცხვინო საქციელი ჩაიდინა - მალულად შეიპარა მეზობელი ქვეყნის ტერიტორიაზე დაუბანელ მკვლელსა და “შესტიორკასტან” მოსალაპარაკებლად”?!
 
და ეს რამდენიმე დღის შემდეგ, რაც აშშ პრეზიდენტმა ბარაკ ობამამ მოსკოვში 2009 წლის 6 ივლისის რუსეთ-საქართველოს მოლაპარაკებების შემაჯამებელ ერთობლივ პრესკონფერენციაზე შემდეგნაირად გამოხატა თავისი დამოკიდებულება რუსეთის პრეზიდენტის მიმართ: “ვფიქრობ, პრეზიდენტი მედვედევი ჩემი სრულუფლებიანი კოლეგაა, რუსეთის პრეზიდენტია... მიმაჩნია, რომ ძალიან გულწრფელი, უშუალო ადამიანია, ღრმად დაინტერესებულია რუსი ხალხის ინტერესებით და ესმის ამერიკელი ხალხის ინტერესებიც. მიმაჩნია, რომ გამოვნახეთ ერთმანეთთან ეფექტიანად მუშაობის საშუალება. დიახ, მე ვენდობი პრეზიდენტ მედვედევს. მას შეუძლია მოსმენა, მოლაპარაკებების წარმართვა და, რაც მთავარია, იმ დაპირებების შესრულება, რომელთაც იძლევა. და მინდა, მადლობა გადავუხადო არა მხოლოდ იმისათვის, თუ როგორ ურთიერთობს ჩემთან, არამედ იმისთვისაც, თუ როგორ ხვდებიან ჩვენი გუნდები”...
 
ამის შემდეგ ჩვენი ლანძღვით განა არ შეურაცხვყავით აშშ პრეზიდენტიც?!
ხომ ცნობილი გამოთქმაა: “მითხარი, ვინ არის შენი (დაუბანელი) მეგობარი და გეტყვი, ვინ ხარ შენ”... და განა შარშან ანალოგიურმა ქარაგმებმა პუტინის სიმაღლის შესახებ (რომელიც მომავალ კვირას, ალბათ, აფხაზეთს ესტუმრება) არ გამოიღო სავალალო შედეგები?! განა ის, ვინც შტატებთან მეგობრობისკენ ისწრაფვის, არ უნდა ისწრაფვოდეს რუსეთთან მეგობრობისკენაც? მედვედევ-ობამას საპრეზიდენტო სამიტის შემდეგ პარტნიორობა და თანამშრომლობა ხომ ორი ბირთვული ზესახელმწიფოს საგარეო პოლიტიკის პრიორიტეტად იქცა, რომლის პრიზმაშიც აიგება ურთიერთობა მომავალში მესამე ქვეყნებთან და კორექტივები შევა უკვე ტრადიციულად ჩამოყალიბებულ ურთიერთობებშიც!
 
მაშ, როგორ გავიგოთ საქართველოს პრეზიდენტის მიხეილ სააკაშვილის სიტყვები: “ჩვენ აუცილებლად გავაძევებთ დამპყრობელთა არმიას ჩვენი ტერიტორიებიდან!..”  რომლებიც მან აშშ პრეზიდენტის ზემოხსენებული გამოსვლის კომენტირებისას წარმოთქვა? ობამამ ხომ განაცხადა: “არც ერთი ჩვენგანი არ არის დაინტერესებული სამხედრო კონფლიქტით, ამიტომ აუცილებელია, ყველა უთანხმოება მშვიდობიანი გზით დავარეგულიროთ”!  იქნებ, ხელისუფლებამ, ბოლოს და ბოლოს, აუხსნას ქართველ საზოგადოებას, როგორ ვაპირებთ “მშვიდობიანი გზით” “დამპყრობელთა არმიის გაძევებას” და ტერიტორიული მთლიანობის-სუვერენიტეტის-საქართველოს საზღვრების აღდგენას?!
 
კიდევ ერთი ნიუანსი: 2008 წლის აგვისტოს რუსეთ-საქართველოს ომის მიზეზების გამოძიების კომისიას, შვეიცარიელი დიპლომატის ჰაიდი ტალიავინის ხელმძღვანელობით, თავისი დასკვნა 2009 წლის 31 ივლისს უნდა წარედგინა, მაგრამ მიმდინარე წლის 4 ივლისს მოხსენების პუბლიკაცია 2 თვით გადადო ახალი მასალების აღმოჩენის მომიზეზებით, რომლებიც მას, სავარაუდოდ, რუსეთის ფედერაციის გენერალური პროკურატურის საგამოძიებო კომიტეტის ხელმძღვანელმა ალექსანდრე ბასტრიკინმა გადასცა: “პროკურატურის საგამოძიებო კომიტეტი ფლობს საქართველოს არმიის უმაღლესი მეთურობის დანაშაულის მტკიცებულებებს შარშან აგვისტოში სამხრეთ ოსეთის წინააღმდეგ აგრესიის წამოწყებაში. დოკუმენტურად არის დადგენილი ქართული არმიის სამხედრო მოსამსახურეთა, სამხედრო მეთაურთა ბრალეულობა ბრიგადის (დივიზიის) გენერალთა დონეზე. ჩვენ ჯერჯერობით არ გვაქვს საქართველოს არმიის უმაღლესი მთავარსარდლის (პრეზიდენტის) პირდაპირი ბრძანებულებები” , - განაცხადა ბასტრიკინმა.
 
განა ამგვარ სიტუაციაში ლოგიკური არ იქნებოდა იმ აგრესიული რიტორიკისგან თავის შეკავება, რომელსაც პოლიტიკოსები, საქართველოს გარდა, ასე უბოდიშოდ არსად იყენებენ?! თუკი, რასაკვირველია, ასეთი ესკალაცია არაა იქით მიმართული, რომ “ჩაახშოს” სავარაუდო და ჩვენი ხელისუფლებისთვის არასასურველი, კომისიის დასკვნა... ამას კი მორიგი კონფლიქტის პროვოცირება შეუძლია შეუქცევადი შედეგებით, რის შემდეგაც ტალიავინის დასკვნისთვის არავის ეცხელება!
 
მკითხველს მეტად აღარ დავაფრთხობ “ცუდი” რიცხვებით და დასასრულ მოვიყვან მხოლოდ რამდენიმე “კარგ” მონაცემს:
-
თუ საქართველოს პრემიერ-მინიტრ ნიკა გილაურს დავუჯერებთ, 2008 წლის ბიუჯეტი დეფიციტური კი იყო, მაგრამ შარშანდელთან შედარებით გაიზარდა: შემოსავლის ნაწილმა 4 მლრდ 740 მლნ 900 ათასი ლარი შეადგინა, ხოლო ხარჯებმა - 5 მლრდ 115 მლნ 147 ათასი ლარი.
- 2009
წლის 11 ივლისს საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა პრეზიდენტის სასახლეში მისი მშენებლობის დასრულების აღსანიშნავად მიწვეულ მოსწავლეებს გაანდო, რომ შთამბეჭდავი მინისგუმბათიანი შენობა, რომელიც ნამდვილად ჰგავს რაიხსტაგს (რომელსაც ის თავად სააკაშვილმა შეადარა!), ხაზინას მხოლოდ წლიური სახელმწიფო ბიუჯეტის 0,18 პროცენტი დაუჯდა, რაც 8 533 620 ლარს (5 171 891 დოლარს, კურსით: 1,65 GEL=1 $ USD) შეადგენს, და ისიც, თუ საფუძვლად ბოლო წლების განმავლობაში ზემომოყვანილ შარშანდელ ბიუჯეტს ავიღებთ, თუმცა ოპოზიცია, რომელიც სამი თვის წინათ საპრეზიდენტო სასახლის ეზოს კურდღლებსა და სტაფილოებს უშენდა, 100-ჯერ დიდ რიცხვს - 500 მლნ დოლარს ასახელებდა!
საბოლოოდ ვინ აღმოჩნდა “კურდღელი” და ვის ერგო “სტაფილოძალიან მალე გაირკვა...

 

http://geworld.net/politics/247.html