"საქართველო და მსოფლიო" - საზოგადოებრივ-პოლიტიკური გაზეთი

Georgia & World 

ადამიანის უფლებები უუფლებობის ზონაში

04. 08. 2010

image

29 ივლისს მოსკოვში, საინფორმაციო სააგენტო რია-ნოვისტის ოფისში მოეწყო მრგვალი მაგიდა თემაზე ადამიანის უფლებები საქართველოში, რომლის ფარგლებშიც გაიმართა საქართველოში ადამიანის საყოველთაოდ აღიარებული უფლებების დარღვევის ამსახველი დოკუმენტური კრებულის უუფლებობის ზონა რუსულენოვანი გამოცემის პრეზენტაცია. მკითხველს აქვე შევახსენებთ, რომ არასამთავრობო ორგანიზაცია ისტორიული მემკვიდრეობის მიერ შედგენილი კრებული სამენოვანია (ქართულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე გამოცემულ წიგნს საზოგადოება უკვე იცნობს). იგი ამ თემით დაინტერესებულ მკითხველს ადამიანის უფლებათა დაცვის დღეს - 10 დეკემბერს წარუდგინეს გამომცემლებმა; ინგლისურენოვანი ვარიანტის პრეზენტაცია წლეულს, 25-26 მაისს ბრიუსელში გაიმართა, ამჯერად კი რუსულენოვან კრებულში თავმოყრილი მასალები გახდა ფართო ინტერესის საგანი.
მრგვალი მაგიდის მონაწილეებს, ასევე, გადაეცათ გაზეთ საქართველო და მსოფლიოს სპეციალური რუსულენოვანი გამოცემა, რომელშიც თავმოყრილია ადამიანის უფლებათა დარღვევის მრავალი ფაქტი და ამ ფაქტების პროფესიული ანალიზი, ცნობილ უფლებადამცველთა შეფასებები.
მრგვალი მაგიდის მსვლელობისას, რომელიც ორ საათზე მეტხანს გრძელდებოდა, ავტორიტეტულმა ქართველმა და რუსმა უფლებადამცველებმა  არამარტო საქართველოში უკვე ჩადენილ უამრავ დარღვევაზე გაამახვილეს ყურადღება, არამედ იმ კონკრეტულ ღონისძიებებზეც იმსჯელეს, რომელთა დასახვა და განხორციელება მნიშვნელოვნად შეზღუდავს ხელისუფალთა ტოტალიტარულ მისწრაფებებს.
ისტორიული მემკვიდრეობის მიერ ორგანიზებულ მრგვალ მაგიდას დიდი ინტერესით გამოეხმაურნენ ავტორიტეტული მოსკოველი უფლებადამცველები - მოსკოვის ჰელსინკის ჯგუფის ხელმძღვანელი ლუდმილა ალექსეევა, საზოგადოება მემორიალის ხელმძღვანელი სერგეი კოვალიოვი, ამავე საზოგადოების წევრი ვალენტინ გეფტორი, მეცნიერთა და საზოგადო მოღვაწეთა უფლებების დაცვის საზოგადოების ხელმძღვანელი ერნსტ ჩორნი, ჟურნალისტთა უფლებების დაცვის საზოგადოება გლასნოსტის ხელმძღვანელი ალექსეი სიმონოვი. ისინი აქტიურად ჩაერთნენ დისკუსიაში, რომელშიც საქართველოს მხრიდან მონაწილეობდნენ ისტორიული მემკვიდრეობის თავმჯდომარე ტარიელ გაგნიძე არასამთავრობო ორგანიზაცია ყოფილი პოლიტპატიმრები - ადამიანის უფლებებისათვის ხელმძღვანელი ნანა კაკაბაძე, ამავე ორგანიზაციის აღმასრულებელი მდივანი, ადვოკატი გელა ნიკოლაიშვილი, ევრაზიის ინსტიტუტის დირექტორი გულბაათ რცხილაძე, გლობალიზაციის პრობლემების ცენტრის ხელმძღვანელის მოადგილე ვიქტორ ცაავა, ჟურნალისტი, პუბლიცისტი და პოლიტილოგი არნო ხიდირბეგიშვილი, გაზეთ საქართველო და მსოფლიოს მთავარი რედაქტორის მოადგილე ბონდო მძინარაშვილი.
მრგვალ მაგიდას უძღვებოდა ისტორიული მემკვიდრეობის თავმჯდომარე ტარიელ გაგნიძე.
გთავაზობთ მოსკოვური დისკუსიის მცირე, საგაზეთო ვარიანტს. ვრცლად ამ შეხვედრის შესახებ შეგიძლიათ იხილოთ გაზეთ საქართველო და მსოფლიოს საიტზე  www.geworld.net, ხოლო ვიდეოვერსიას გაეცნობით რია-ნოვოსტის საიტზე www.rian.ru

 

 

არნო ხიდირბეგიშვილი

 

 

 




 

 

 

   არნო ხიდირბეგიშვილი:
- ჩემი გვარი წარმოდგება სიტყვისგან ხიდი და მე მის გამართლებას ვცდილობ. ვინც ჩემს პუბლიკაციებს იცნობს, იცის, რომ ჩემს პრიორიტეტს მუდამ წარმოადგენდა და ახლაც წარმოადგენს საქართველო-რუსეთის ურთიერთობები, ჩვენი ხალხების მეგობრობა და რუსული ენა, როგორც ამის ფუნდამენტი. ამიტომ ვილაპარაკებ საქართველოს 700.000 მოქალაქის უფლების გლობალურ დარღვევაზე, რაც ძმათამკვლელი ომების მიზეზად იქცა, რომლებშიც ათასობით კაცი დაიღუპა, ხოლო ასი ათასობით თავის სამშობლოში ლტოლვილად იქცა. და ამაში დამნაშავეა ყველა - საქართველოს ხელისუფლებაც, თავისი აქტიური მოქმედებით, და რუსი ჩინოვნიკებიც, თავიანთი აქტიური უმოქმედობით. ამაში მდგომარეობს იმ უფლებათა დარღვევების განსხვავება, რომლებზეც მე ვილაპარაკებ, ზემოთ ნათქვამისგან. მხედველობაში მაქვს საქართველოში რუსული ენის კლინიკური სიკვდილი, რის შედეგადაც დაირღვა ქვეყნის მოსახლეობის ერთი მეოთხედის, იმ . . ნაციონალური უმცირესობების უფლებები, რომლებიც არასაკმარისად ან სავსებით ვერ ფლობენ სახელმწიფო ენას, სამაგიეროდ, ფლობენ რუსულს, რომელიც მცირე ხნის წინათ ყოფილი საბჭოთა კავშირის 15-ვე რესპუბლიკაში ეროვნებათაშორისი ურთიერთობის ენას წარმოადგენდა.
რა სამწუხაროც უნდა იყოს, რუსული ენის არეალი საქართველოში მკვეთრად შემცირდა. რუსული ენა მიზანმიმართულად იდევნება ყოველდღიური ცხოვრებიდან.
ორი მესამედით შემცირდა რუსული სკოლების რაოდენობა, სახელმწიფო უნივერსიტეტში აღარ არსებობს უძველესი ტრადიციების მქონე რუსული ენის კათედრა და რუსული სექტორი ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე. აღარ არსებობს თბილისში პუშკინის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტიც. განა ეს განათლების უფლების დარღვევა არ არის?
2008
წლის აგვისტოს შემდეგ ჩვენთან დაბლოკილია თითქმის ყველა რუსული არხი, საინფორმაციო პროგრამებით. არ არსებობს რუსულ ენაზე სუბტიტრების პრაქტიკაც კი. კინოთეატრებში ყველა რუსული ფილმი ქართული თარგმანით გადის. საკაბელო ტელევიზია და ინტერნეტი ჯერ კიდევ დაუშვებელი ფუფუნებაა საქართველოს ბევრი მცხოვრებისთვის, განსაკუთრებით, ნაციონალური უმცირესობებისათვის, რომელთა შორისაც უმუშევრობის დონე გაცილებით მაღალია, ვიდრე ავტოქტონურ მოსახლეობაში. მაღალკვალიფიციური სპეციალისტები ბედნიერად მიიჩნევენ თავს, თუ მომვლელებად, მრეცხავებად ანდა დარაჯებად მოეწყობიან, რადგან მოთხოვნა გაცილებით მაღალია შეთავაზებაზე. განა ეს შრომის უფლების დარღვევა არ არის?..
თუმცა ყველაზე საშინელი მაინც ისაა, რომ დღეს მაღაზიაში, ქუჩაში ან კაფეში რუსულად დალაპარაკებისას შესაძლოა შეურაცხყოფაც კი მოგაყენონ. ხოლო იმისათვის, რომ სამართალდამცავთა ხელში არ მოხვდნენ, ადამიანებს ყველა უსამართლობის ატანა მდუმარედ უწევთ. სულერთია, მათ რუსულად ნათქვამს მაინც ვერავინ გაიგებს. რუსულენოვანი მოსახლეობის არსებობა შეიძლება აღიარო ანდა არ აღიარო, მაგრამ ის მაინც არსებობს. სწორედაც რომ არსებობს და ქვეყნის პოლიტიკურსა და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში, სახელმწიფოს მართვაში არ მონაწილეობს. ეს ყველაფერი ხელისუფლების მხრიდან არასათანადო ყურადღების, ქართველ საზოგადოებასთან კონტაქტისა და მათთან გასაგებ ენაზე ურთიერთობის არქონის შედეგია.
დღეს, 21- საუკუნეში, საქართველოს რუსულენოვანი მოსახლეობა რატომ უნდა იმყოფებოდეს ვაკუუმში? ქვეყანაში მომხდარი მოვლენების შესახებ რატომ უნდა იღებდნენ ინფორმაციას ინტერპრეტირებული სახით, როგორც ეს პოლიტიკურ კონიუნქტურას ნებავს? რა არის ეს, თუ არა მათი მოქალაქეობრივი უფლებების დისკრიმინაცია? იქნებ აქ იმალება ერთი სახელმწიფოს მცხოვრებთა ერთმანეთისგან სეგრეგაციის ნოყიერი ნიადაგი - ქართველებისა აფხაზებისაგან, ოსებისაგან, ბერძნებისგან, რუსებისა და აზერბაიჯანელებისგან? რა ცოდვების გამო მოუწყეს მათ პოლიტიკოსებმა მეორე ბაბილონი? პასუხი ცნობილია: 2003 წელს ვაშინგტონის საოლქო კომიტეტის გენმდივანმა დაამტკიცა გეგმა, რომლის მიხედვითაც მთავარი დარტყმა სწორედ რუსული ენისთვის უნდა მიეყენებინათ საქართველოში, რაც წარმატებით განახორციელა კიდეც ჩვენმა ხელისუფლებამ სოროსის ფონდისა და მისი პარტნიორის - აშშ-ის საერთაშორისო რესპუბლიკური ინსტიტუტის მხარდაჭერით, რომელსაც მაკკეინი ხელმძღვანელობს. ამიტომ განათლების პირველ მინისტრად ვარდისფერი რევოლუციის შემდეგ სოროსის ფონდის საქართველოს ფილიალის დირექტორი კახა ლომაია დაინიშნა, ხოლო ამჟამინდელი მინისტრი საქართველოში აშშ-ის რესპუბლიკური ინსტიტუტის მისიის დირექტორი შაშკინია, რომელსაც აშშ-ში საქართველოს დემოკრატიზაციის მინისტრი შეარქვეს. სხვათაშორის, მან ახლახან განაცხადა, რომ მითი რუსეთ-საქართველოს მეგობრობის შესახებ ბოლოსდაბოლოს გაქარწყლდა. როგორ მოგწონთ ასეთი დემოკრატი?
უნდა ითქვას, რომ რეფორმატორები წარმატებით გაუმკლავდნენ თავიანთ ამოცანას. საქართველო სასწრაფოდ უნდა ჩამოეშორებინათ რუსეთისთვის და დასავლეთზე ორიენტირებულად ექციათ, მოეწამლათ ჩვენი საზოგადოება რუსოფობიით და ჩვენი შვილები ანტირუსული სულისკვეთებით აღეზარდათ, რათა ქართველ, აფხაზ და ოს ბავშვებს მოწიფულობაში საერთო - რუსული ენა არ ჰქონოდათ და არ შეეტყოთ, რომ და-ძმები არიან, რათა დასავლეთის  წყალობისათვის არ ემჯობინებინათ ძმობა და მეგობრობა და არ მოეთხოვათ პასუხი ამჟამინდელი ხელისუფლებისათვის...

 

 http://geworld.net/politics/927.html