"საქართველო და მსოფლიო" - საზოგადოებრივ-პოლიტიკური გაზეთი

Georgia & World

არნო ხიდირბეგიშვილი: საქართველოში ქართველების უფლებები არანაკლებ

 

დარღვეულია, ვიდრე ეროვნული უმცირესობებისა!

 

30. 04. 2010  

image

 

  რას შეცვლის საქართველოში ნაციონალური დიასპორების ცხოვრებაში ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები? როგორ არჩევანს გააკეთებენ მოსალოდნელ არჩევნებში 700 ათასზე მეტი ჩვენი მოქალაქე - . . საქართველოში მცხოვრები ეროვნული უმცირესობები? თუ იქნებიან ისინი ფართოდ წარმოდგენილნი ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოებში? - ამ კითხვებით მივმართეთ პუბლიცისტს, პოლიტოლოგს, ცნობილ ექსპერტს ეროვნული უმცირესობების საკითხებში არნო ხიდირბეგიშვილს.


..: - ეროვნული უმცირესობების ცხოვრებაში არჩევნები არაფერს შეცვლის. თქვენთვის ცნობილია, რომ საქართველოში არაქართველი მოსახლეობის პრობლემებს არაერთი პუბლიკაცია მივუძღვენი საკმარისია გავიხსენოთ “ვარდების რევოლუციის” შემდგომ გამოცემული კრებული “ეროვნული უმცირესობები საქართველოში - რეალიები და პერსპექტივები”, რომელიც მთელ ჩვენს პოლიტიკურ ხელმძღვანელობას დავუგზავნეთ. არსობრივად, მაშინ ხელისუფლებაში მოსულ პარტიასანაც­მოძრაობას”) და მის ლიდერს (მიხეილ სააკაშვილს) შევთავაზე პროგრამა, რომელიც სახელმწიფო პოლიტიკის ყველა ძირითად ასპექტს ითვალისწინებდა საქართველოში მცხოვრები ეროვნული უმცირესობების მიმართ. მერედა, რა?! იქ წამოჭრილი არც ერთი პრობლემა დღემდე გადაჭრილი არ არის და რაიმე ალტერნატიული პროგრამა არც ხელისუფლებას გააჩნია! ხელისუფლების მხრიდან არავითარი რეაქცია არ მოჰყოლია ჩემს მომდევნო პუბლიკაციებსაც, რომლებიც კვალიფიცირებულ ანალიზსა და რე­კომენდაციებს შეიცავდა, როგორც ხელისუფლების, ისე არასამთავრობო სექტორისთვის. ასეთივე ბედი ეწია საქართველოს ეთნიკური თემების ლიდერთა 2004 წლის 31 მაისის (#94/7) მიმართვას პრეზიდენტ . სააკაშვილისადმი, რომლის 60 ხელმომწერმა ეროვნული უმცირესობების საკითხებით დაკავებული საპრეზიდენტო სტრუქტურის ხელმძღვანლად ჩემი კანდიდატურის გათვალისწინება სთხოვა.
ამაოდ! მოქმედი ხელისუფლება ჯიქურ ვერ ხედავს პრობლემებს, უფრო მეტიც - ის არც კი ცნობს თავად ეროვნულ უმცირესობათა არსებობას: “საქართველოში არ არიან ეროვნული უმცირესობები - არიან სხვადასხვა ეროვნების საქართველოს მოქალაქეები!” - აცხადებს სააკაშვილი “ვარდების რევოლუციის” შემდგომ და ეს სენტენცია ერთობ მოსახერხებელი “კრიშა” გამოდგა მისი გარემოცვისთვის - ჩინოვნიკებისთვის, რომლებიც სამსახურებრივად ვალდებული არიან, ამ საკითხებს კურირებდნენ, თუმცა მოგვიანებით ეს სტრუქტურებიც მოშალეს...
დიახ, პრეზიდენტ შევარდნაძის დროს არსებული სტრუქტურა მკვდრადშობილი გახლდათ, მაგრამ რა სურათი გვაქვს 2003 წლის შემდეგ?! კაცმა არ იცის - საიდან მოსული, ყველასთვის უცნობი და გაუგებარი საქმიანობით დაკავებული ხალხი გაურკვეველ თანამდებობებზე, რომელთა ერთადერთ ღირსებასა და “დამსახურებას” არაქართული წარმომავლობა წარმოადგენს! ჩემი ინფორმაციით, ახლა ეს ერთი საშტატო ერთეულია: საქართველოს პრეზიდენტის მრჩეველი ეროვნული უმცირესობების საკითხებში. და იცით, ვინ დანიშნეს ამ პოსტზე ჩვენმა რეფორმატორებმა?! შევარდნაძისდროინდელი ჩინოვნიკი ბატონი ვან ბაიბურთი, საქართველოს პარლამენტის რამდენიმე მოწვევის ექს-წევრი და იმავდროულად სომხურ გაზეთ “ვრასტანის” ექს-მთავარი რედაქტორი... ანუ
საქართველოს პრეზიდენტის პოლიტიკას ქვეყნის მოსახლეობის ერთი მეოთხედისადმი - ეთნიკური აზერბაიჯანელების, სომხების, რუსების, უკრაინელების, ბერძნების, ქურთებისა და სხვებისადმი დღეს განსაზღვრავს და ატარებს ერთი ჩინოვნიკი - ეროვნებით სომეხი...
როგორ ფიქრობთ, რამდენად სამართლიანია ეს სხვების, იმავე აზერბაიჯანელების მიმართ?!
არადა, რისკი არის და იზრდება კიდეც... სააკაშვილის ზემოხსენებული ფორმულა სავსებით გამართლებული იქნებოდა ქართველ საზოგადოებაში ეროვნულ უმცირესობათა რეალური ინტეგრაციის, განვითარებული დემოკრატიის პირობებში. საკმარისია, ითქვას, რომ ეროვნული უმცირესობების საკმაოდ დელიკატური პრობლემები კარდინალურად განსხვავდება თბილისსა და მათით კომპაქტურად დასახლებულ რაიონებში: თუ დედაქალაქში, სადაც ეროვნული უმცირესობების მნიშვნელოვანი ნაწილი ბილინგვურია, ქართველ საზოგადოებაში ეროვნული უმცირესობების სუსტ ასიმილაციას ვხედავთ, მათი კომპაქტურად დასახლების რაიონებში არც ასიმილაცია და არც ინტეგრაცია არ შეინიშნება - ხალხი, რომელიც სახელმწიფო ენას (ქართულს და ზოგჯერ - რუსულსაც!) არ ფლობს, იქ განცალკევებულად ცხოვრობს და უმუშევრობის გამო მზადაა, თვალი საზღვარგარეთისკენ - თავისი ისტორიული სამშობლოსკენ - ეჭიროს. იქიდან ვაჭრობით განიზრახოს თავის რჩენა, ლუკმაპურის საშოვნელად გაემგზავროს და შვილებიც იქ გაუშვას სასწავლებლად, რაც ძალზე სახიფათოა მრავალეროვნული, ტერიტორიულ მთლიანობადაკარგული ქვეყნისთვის!
ადამიანებს არ აქვთ ხვალინდელი დღის იმედი (ეს არა მარტო ეროვნულ უმცირესობებს ეხება!), დარწმუნებული არიან, რომ მათ შვილებს საქართველოში მომავალი არ აქვთ და მათი ფორმალური ლიდერებიც უმეტეს­წილად არაკვალიფიციური კონფორმისტები არიან! ამიტომ, თუ რუსეთი მოისურვებს, საქართველო არშემდგარ სახელმწიფოდ აღიაროს (failed state) და მისი შემდგომი დანაწევრების პროცესს ხელი შეუწყოს, მათგან - საქართველოს ცხოვრებაში აქტიური მონაწილეობის უფლებაწართმეულთაგან, არავითარ წინააღმდეგობას არ წააწყდება, ხოლო მხარდაჭერა შესაძლოა მოიპოვოს კიდეც! თუმცა მიხეილ ნიკოლოზის ძეს ძალიან უყვარს ლეგენ­დის მოყოლა სომეხ კაპიტანზე, რომელმაც 2008 წლის აგვისტოში რუსეთის 58- არმია სამცხე-ჯავახეთის მისადგომებთან შეაჩერა...
ამ მიმართულებით ერთიანი პოლიტიკისა და პროგრამის არარსებობის გამო, სააკაშვილის ბევრი, ნამდვილად სასარგებლო ღონისძიებანი და ინიციატივები სასურველ ეფექტს არ იძლევა, მაგალითად - ნაციონალურ სკოლადამთავრებული ეროვნული უმცირესობების წარმომადგენლებისთვის უმაღლესში მოწყობისას გამოცდების მშობლიურ ენაზე ჩაბარება, ეროვნული უმცირესობებისთვის ხელმძღვანელ კადრთა მოსამზადებელი ინსტიტუტის გახსნა და ..
რაც შეეხება არჩევნებს - საქართველოში ეროვნული უმცირესობანი (მათ შორის ყველაზე მრავალრიცხოვანი - სომხები და აზერბაიჯანელები), განსაკუთრებით - მათი კომპაქტურად დასახლების ადგილებში არჩევნებში ყოველთვის მხარს უჭერენ და კვლავაც დაუჭერენ მოქმედ ხელისუფლებას!
კორ.: - მაშინ რატომ არ იყენებენ მრავალრიცხოვანი ოპოზიციური პარტიები ამ მძლავრ რესურსს პოლიტიკურ ბრძოლაში? თავიანთ წინასაარჩევნო სიებში რატომ არ შეჰყავთ ეროვნული უმცირესობების წარმომადგენლები?
..: - საიდუმლო არაა, რომ საქართველოს ყველა პოლიტიკური პარტია ეროვნულ უმცირესობებს მხოლოდ არჩევნების წინ იხსენებს და მისი დასრულებისთანავე ავიწყდება. ჰო, კიდევ, სხვადასხვა ევროპელი და ამერიკელი ექსპერტ-უფლებათადამცველის ვიზიტებისას, რომლებმაც საქართველოში ადამიანის უფლებების დაცვის მდგომარეობის შესახებ დასკვნა უნდა დაწერონ, რაზეც უშუალოდაა დამოკიდებული, მოგვცემენ თუ არა მორიგ გრანტებს, რათა ჩვენმა ხელისუფლებამ კიდევ უფრო გააღრმაოს და დააჩქაროს საზოგადოების დემოკრატიზაციის პროცესები... არა, ამერიკელები და ევროპელები მაინცდამაინც არ ღელავენ ჩვენს ეროვნულ უმცირესობებზე; უბრალოდ, მათთვის ნებისმიერი უმცირესობების დაცვა - იქნება ეს ეროვნული, რელიგიური თუ სექსუალური - ინსტრუქციაში პირველ პუნქტად დაუწერიათ, ხოლო ჩვენი ახალი მეგობრები ყველაფერს უნივერსალური და ამიტომ პრიმიტიული და ფორმალური ინსტრუქციების მიხედვით აკეთებენ!
საქართველოს ეროვნული უმცირესობები საქართველოს პოლიტიკური პარტიების ხელში სათამაშოს წარმოადგენენ, მათ ხომ არჩევნებში, ხმების მიცემის გარდა, არაფერი შეუძლიათ და ამიტომაც, ავტოქტონურ მოსახლე­ობასთან შედარებით, არანაირ პოტენციურ საშიშროებას არ წარმოადგენენ! მით უფრო, რომ საქართველოში, როგორც ასეთი, პოლიტიკური პარტიები არ არსებობს - არსებობენ მხოლოდ სახელები და მათთან დაკავშირებული ინტერესები, რომელთა მიხედვითაც განარჩევს მათ ხალხი: “პადოშაალასანია, ბურჯანაძე, ნოღაიდელი, “გრეჩიხა,” “შალიკო”... შესაბამისად, საქართველოს არ გააჩნია ეროვნული პოლიტიკა - არსებობს მხოლოდ გამსახურდიას, შევარდნაძის, სააკაშვილის პოლიტიკა! ხოლო, თუ არ არსებობს სახელმწიფო პოლიტიკა, მაშასადამე არც სახელმწიფოა და არც - პოლიტიკოსები!!!

აი, მაგალითად, შეგიძლიათ დაასახელოთ ერთი პოლიტიკოსი ან პოლიტიკური პარტია საქართველოში, რომელსაც ექნებოდა სტრატეგია და არა თუ სტრატეგია, ერთი პუნქტი მაინც პროგრამაში, რომელიც ეროვნულ უმცირესობებს ეხება?! ვერ დაასახელებთ, რადგან მათ უმეტესწილად არავითარი პროგრამა არ აქვთ!
სხვათაშორის, პოლიტიკანები ერთხელ მაინც სერიოზულად რომ დაინტერესებულიყვნენ ამ საკითხით, ბევრ კონკრეტულ შემთხვევას გადააწყდებოდნენ, როცა დასაცავი იყო არა ეროვნულ უმცირესობათა, არამედ ქართველთა უფლებები! საქართველოში ქართველთა უფლებები დღეს ეროვნულ უმცირესობათა უფლებებზე ნაკლებად როდია დარღვეული, და ეს არა მარტო მათი კომპაქტურად დასახლების რაიონებშია, არამედ დედაქალაქ თბილისშიც! “ის ცდება, მაგრამ სომეხია და, ჯობს, ხელი არ ვახლოთ: ჩივილს დაიწყებს და ეროვნული ნიშნით უფლებების დარღვევაში დაგვდებენ ბრალს! შემდეგ საქმე სტრასბურგამდე მივა და, ღმერთმა არ ქნას, ეს ევროპულ უფლება­თადამცველ ორგანიზაციებსა და ჩვენი ომბუდსმენის მოხსენებებში მოხვდეს, რის გამოც საქართველოს მორიგ ტრანშს შეუჩერებენ... მიშა ამას გაიგებს და სამსახურებიდან დაგვხსნის - აი, ასე მსჯელობენ ჩვენთან საკონტროლო, უფლებადამცველთა და, ზოგადად, სახელისუფლო სტრუქტურებში.
დიახ, ჩვენი პოლიტიკოსები ნამდვილი ინტერნაციონალისტები არიან: ერთნაირად მიუფურთხებიათ როგორც არაქართველების, ისე - ქართველებისთვისაც! მათ მხოლოდ კარიერა და ფული სჭირდებათ! და სანამ საქართველოს პოლიტიკური “ბნელიტა” ძველი უხამსი თამაშით - “ხელისუფლება-ოპოზიცია” - იქცევს თავს, საქართველოს ყველა მოქალაქის ცხოვრებაში, ეროვნების მიუხედავად, არაფერი შეიცვლება...
კორ.: - რა კომენტარს გაუკეთებთ მედიაში არნოლდ სტეპანიანის დადანაშაულებას რუსეთის ფე-ეს-ბე-კა-გე-ბესთან თანამშრომლობაში? ის ხომ საქართველოში მცხოვრებ ეროვნებათა წარმომადგენლების გამაერთიანებელი დიდი ახალგაზრდული არსამთავრობო ორგანიზაციის - საერთო სამოქალაქო მოძრაობის “მრავალეროვანი საქართველოს” (ОДМГ) დამაარსებელი და უცვლელი პრეზიდენტია?

..: - რამდენადაც ვიცი, “ОДМГ”  ევროპული პროექტია, რომელიც, 10 წელზე მეტია, გრძელდება და ძალიან სოლიდურად ფინანსდება ევროპიდან, ამიტომ ჩემთვის მოულოდნელი არ იქნებოდა, სტეპანიანისთვის ცრუ- ან “ინტელიჯენტ სერვისის” ჯაშუში ეწოდებინათ, მაგრამ კა-გე-ბე?! ვერ გეტყვით... გარდა ამისა, რამდენადაც ვიცი, სტეპანიანი საქართველოში ერთ-ერთი პირველი და ყველაზე . . NJO-შნიკია, რაშიც არცთუ პატარა როლი შეასრულა აწ განსვენებულმა ზურაბ ჟვანიამ (თუ არ ვცდე­ბი, ერევნიდან ჩამოსული არნოლდი, რომელმაც იქ უნივერსიტეტი ვერ დაამთავრა, მაშინვე მისი მრჩეველი-თანაშემწე გახდა!) უეჭველია, “მწვანე” ჟვანიას (ევროპული და ამერიკული ფონდებისთვის ძალზედ ავტორიტეტული ფიგურის) ხელშეწყობით, სტეპანიანი საქართველოში სოროსის ფონდის საბჭოს წევრიც გახდა, მაგრამ ფე-ეს-ბე?!
მაშასადამე, გამოდის, რომ პრეზიდენტმა სააკაშვილმა კა-გე-ბეშნიკ სტეპანიანს საქართველოში პრეზიდენტ ბუშის ვიზიტისას მასთან შესახვედრად უხმო?! მერედა, ცრუ-სა და ფბრ- თვალები სად ჰქონდათ?! ან საით იცქირებოდნენ მათი ქართველი კოლეგები - ჩვენი კუდები და სოდები?!
გასაკვირია ეს ყველაფერი: ფე-ეს-ბეშნიკი არნოლდ სტეპანიანი სააკაშვილისა და ბუშის მცირერიცხოვან სტუმართა შორის აღმოჩნდა, ბუშს კი მერე ვოვა არუთინიანმა უცნაურად არაფეთქებული ყუმბარა A-1 ესროლა... და აი, ვოვა ციხეშია, ხოლო არნოლდი თავისუფალია: რატომ არ აღმოჩნდა იგი გისოსებს მიღმა, თუკი ხელისუფლება ინტერნეტსა და პრესაში გამოქვეყნებულ მტკიცებულებებს - მის აგენტურულ დასმენებსა და კა-გე-ბე-ფე-ეს-ბესთან თანამშრომლობის დამადასტურებელ საბუთს ფლობს?! გამოდის, საქართველოს ხელისუფლებისთვის ხელსაყრელია, რომ “მრავალეროვან საქართველოს” ამდენი წელი ხელმძღვანელობდეს რუსეთის ჯაშუში სომეხი?!
და თუ ეს ასე არაა - რატომ ცხოვრობს სტეპანიანი მშვიდად?! რატომ არ ჩივის სასამართლოში, არ ითხოვს ასტრონომიულ კომპენსაციას და თანაც, არა მარტო პირადად თავისთვის, რაკი ეჭვქვეშაა მთელი “მრავალეროვანი საქართველოს” რეპუტაცია, რომელსაც, პრაქტიკულად, “მეხუთე კოლონა” ეწოდა, რაკი მას ჯაშუში და მოღალატე ხელმძღვანელობს?!
კორ.: - ბატონო არნო, როგორც იცით, ჩვენს გაზეთსა და ინტერნეტსაიტს  სხვადასხვა ეროვნების  მკითხველი ჰყავს. ისინი შეშფოთებული არიან ქსენოფობიის გამოვლენებით საქართველოში, რომელიც მუდამ ტოლერანტობის ეტალონად მიიჩნეოდა...

..: - ბოლო ხანებში ჩვენში ქსენოფობიის გამოვლენა გაძლიერდა. ფაშისტ ირაკლი წერეთლის ტელეგანცხადებას იმის შესახებ, რომ საქართველოში ყველა პრორუსის სისხლი დაიღვრება, მაინცდამაინც არ გავუკვირვებივარ: პატრიარქის შეურაცხმყოფელ და “მამაო ჩვენოს” არმცოდნე ექსდისიდენტ წერეთლის ნამუსზეა 1989 წლის 9 აპრილს ყველა დაღუპულთა სიკვდილიც, მაგრამ ნაციონალისტ წერეთელს ნაციონალი სააკაშვილი რომ აქეზებს, ეს უცნაური და სახიფათოა!
“
ვისაც სომხები არ უყვარს, იმათთვის სომეხი ვარ, ვისაც აზერბაიჯანელები არ უყვარს, იმათთვის - აზერბაიჯანელი!” - აცხადებს სააკაშვილი, ვისთვისაც ეროვნებას მართლაც არავითარი მნიშვნელობა არ აქვს. სააკაშვილი ნოვრუზ-ბაირამს ეროვნულ დღესასწაულად აცხადებს, ეცეკვება სომეხ ბავშვებს, მაგრამ პარადოქსია: ჩვენი პრეზიდენტი, რომელიც თბილისში (ესე იგი, ტოლერანტულ ატმოსფეროში) ინტელიგენტურ ოჯახში გაიზარდა, ჩინებულად ფლობს რუსულ ენას, სწავლობდა კიევის საერთაშორისო ურთიერთობათა ინსტიტუტში და იქვე მსახურობდა ჯარში, რომელსაც შემდგომში ამერიკულსა და ევროპულ კოლეჯებში დემოკრატიის ანაბანას ასწავლიდნენ (თანაბარუფლებიანობის შესახებ ეროვნების, რასის, კანის ფერისა და მრწამსის მიუხედავად), ბოლო ხანებში, უფრო ზუსტად კი 08.08.08 ტრაგედიის შემდეგ, არ აღკვეთს ქსენოფობიის გამოვლენას საქართველოში!
მიზეზი მარტივია: არჩევნების წინ ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოებში (პრაქტიკულად - პოლიტიკური პროფგამოსადეგობის ტესტის წინ!), სასტიკი პოლიტიკური ბრძოლის პირობებში, რუსეთის პირისპირ მარტოდდარჩენილი სააკაშვილი, რომელიც მთელი ამ 6 წლინახევრის განმავლობაში “უნიტაზში რეცხავდა” ყველაფერს ეროვნულს, დღეს, კრიტიკულ სიტუაციაში, იძულებულია, მხარდაჭერისთვის მუდამ “სანდო” ძალებს - ყველაფრისთვის მზადმყოფ შოვინისტ-დემაგოგებს მიმართოს! მათი ანტირუსული რიტორიკის გამოყენების შემდეგ, როცა უგულავა არჩევნებში გაიმარჯვებს, იგი მათ კვლავ აბუჩად აიგდებს და ევროპისა და ამერიკის წინაშე მებრძოლ ნაციონალ-შოვინისტებს გაემიჯნება.
თუმცა ნაციონალ-შოვინიზმი “a la Georgia” არსობრივად ფაშიზმია, ხოლო ფაშიზმთან თამაში, როგორც ისტორია გვასწავლის, ძალზე სახიფათოა...

ესაუბრა
გიორგი მახარაძე

 

http://geworld.net/society/744.html